III SA/Po 823/15

WyrokWSA w Poznaniu2015-09-30

Skład orzekający: Beata Sokołowska, Mirella Ławniczak, Marek Sachajko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ rentowy prawidłowo odmówił umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz na Fundusz Pracy, uwzględniając jedynie częściowo sytuację materialną i życiową wnioskodawcy?
Ratio decidendi
Organ rentowy nieprawidłowo odmówił umorzenia należności z tytułu składek, ponieważ nie dokonał wszechstronnej i wnikliwej oceny sytuacji materialnej i życiowej wnioskodawcy. Uznanie administracyjne w zakresie umorzenia składek wymaga szczególnie dogłębnego rozważenia interesu indywidualnego wnioskodawcy w kontekście interesu społecznego, co nie zostało uczynione. Brak wyczerpującego uzasadnienia decyzji organu, zwłaszcza w zakresie oceny możliwości spłaty zadłużenia i jego wpływu na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, stanowi naruszenie przepisów Kpa.
Stan faktyczny
Skarżący A. K. złożył wniosek o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz na Fundusz Pracy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił umorzenia, uznając, że nie zachodzą przesłanki określone w ustawie i rozporządzeniu, a sytuacja wnioskodawcy, mimo trudności, nie uzasadnia umorzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ II instancji utrzymał decyzję w mocy. WSA w Poznaniu oddalił skargę, jednak NSA uchylił wyrok WSA, wskazując na wadliwą ocenę materiału dowodowego i brak wnikliwości organu. Następnie WSA w Poznaniu, rozpoznając sprawę ponownie, uchylił zaskarżoną decyzję.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 30 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie WSA Mirella Ławniczak (spr) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi A. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. przyznaje adw. A. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 295,20,- (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 55,20,- (pięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. | A. K. złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o umorzenie zadłużenia z tytułu nieuregulowanych składek na | |ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz na Fundusz Pracy. | |Zakład przeprowadził postępowanie administracyjne, zakończone wydaniem w dniu [...].05.2013 r. decyzji odmawiającej umorzenia należności z | |tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz na Fundusz Pracy. | |W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek umorzenia należności określonych w art. 28 ust. 3 a ustawy z| |13.10.1998 r. - O systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 11 z 2007 r., poz. 74 ze zm.), w oparciu o tę bowiem przesłankę strona wnosiła| |o umorzenie należności. Zgodnie z tym przepisem - należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ubezpieczonych będących | |równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej | |nieściągalności i przeanalizował w tym zakresie, czy nie zachodzą przypadki wymienione w § 3 ust. 1 rozp. Ministra Gospodarki, Pracy i | |Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne (| |Dz. U. Nr 141, poz. 1365 ), to jest | |- gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych | |- poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie składek mogłoby | |pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności | |- przewlekła choroba zobowiązanego lub konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiająca zobowiązanego | |możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. | |Organ ustalił, że zobowiązany jest bezrobotnym, bez prawa do zasiłku. Nie uzyskuje dochodów, ma przyznany zasiłek celowy na zakup żywności i| |zasiłek okresowy. Mieszka w jednym pokoju w mieszkaniu utrzymywanym przez jego siostry. Nie ponosi wydatków na leczenie z powodu braku | |środków finansowych, chociaż ma problemy zdrowotne z kręgosłupem. Posiada zobowiązanie kredytowe w banku z ratą 184,48 zł miesięcznie i | |kartę kredytową zadłużoną na 28241,18 zł. Ma ustalone alimenty w kwocie 675 zł miesięcznie – zaległości alimentacyjne wynoszą 5042,76 zł | |plus odsetki. Jest właścicielem pojazdu Renault Megane z 1997 r. | |Organ wyjaśnił ponadto, że umorzenie na podstawie ww. przepisów ustawy i rozporządzenia ma charakter uznania administracyjnego co pozwala | |organowi po wszechstronnym wyjaśnieniu sprawy odmówić umorzenia nawet w przypadku spełnienia ustawowych przesłanek przez zobowiązanego. | |Powołane wyżej okoliczności uzasadniają odmowę. | |Strona złożyła do ZUS wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc brak możliwości podjęcia pracy i spłacenia przedmiotowych zaległości.| |Decyzją z dnia [...].08.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] utrzymał w mocy decyzję. | |Organ II instancji podzielił ustalenia faktyczne i rozważania prawne poczynione w postępowaniu pierwszoinstancyjnym odnośnie braku podstaw | |do umorzenia spornych należności. Wskazał, iż zobowiązany jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Otrzymał z MOPR zasiłek | |celowy na zakup żywności oraz zasiłek okresowy. Mieszka w pokoju, ale nie ponosi kosztów jego wynajmu. Nie płaci aktualnie zobowiązań | |finansowych, ani alimentów na córkę. Organ uznał, że sytuacja zobowiązanego jest trudna, ale jest on osobą poszukującą pracy i w dalszej | |perspektywie będzie mógł uiścić sporne zadłużenie. | |W skardze do WSA strona powtórzyła argumenty dotyczące jej ciężkiej sytuacji finansowej i życiowej (status bezrobotnego bez prawa do | |zasiłku, zasiłek okresowy z MOPR w wysokości 271 zł miesięcznie). Wskazała na problemy związane ze znalezieniem zatrudnienia ze względu na | |swój wiek – w PUP nie otrzymała żadnej propozycji pracy. Podkreślono, że decyzja spowoduje jedynie utrwalenie trudnej sytuacji finansowej. | |W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie swojej decyzji. | |Na rozprawie w dniu 6.08.2014 r. skarżący stwierdził, że pracuje na umowę zlecenia, otrzymując ostatecznie 650 zł netto. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2014 o sygn. akt III SA/Po 1372/13 oddalił skargę. | |Sąd podzielił stanowisko organu, że skarżący ma perspektywę na zatrudnienie w przyszłości i możliwości zarobkowania, skoro nie powoływał | |się na czynniki zdrowotne. Wskazano w uzasadnieniu wyroku, że organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego twierdząc, iż skarżący | |nie wykazał przesłanek całkowitej nieściągalności z art. 28 ust. 2 ustawy z 13.10.1983 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (posiada | |aktualnie stały dochód).Podkreślono, że skarżący nie wykazał, iż w sprawie zachodzą przesłanki z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra | |Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na | |ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365), w szczególności dotyczące złej sytuacji majątkowej czy zdrowotnej zobowiązanego, gdyż | |nie udokumentował on kwestii kosztów dotyczących jego utrzymania. | |Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał skutecznie w toku prowadzonego postępowania, iż jego sytuacja rodzinna, zdrowotna i majątkowa wyczerpuje | |przesłanki do umorzenia należności. Organ dokonał wobec tego prawidłowych ustaleń faktycznych i ich trafnej oceny pod kątem braku możliwości| |umorzenia przedmiotowych należności publicznoprawnych. | |Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucił Sądowi I instancji naruszenie | |przepisów prawa materialnego polegająca na niezasadnym uznaniu, że organ nie przekroczył granic tzw. uznania administracyjnego. Jako zarzut| |skargi pasyjnej podniesiono także naruszenie przepisów postępowania polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie zebranego materiału | |dowodowego. | |Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19 czerwca 2015 r. uchylił zaskarżony wyrok. W uzasadnieniu wskazano, że wbrew twierdzeniu Sądu I | |instancji decyzje uznaniowe wymagają szczególnie wnikliwej oceny przesłanek umorzenia oraz okoliczności sprawy, czego zabrakło w | |przedmiotowym postępowaniu. Wskazano, że dokonano dowolnej oceny materiału dowodowego z pominięciem sytuacji życiowej i majątkowej | |skarżącego. | |Naczelny Sąd Administracyjny nakazał uwzględnienie stanu faktycznego aktualnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji i ponowną ocenę | |materiału dowodowego z jednoczesnym uwzględnieniem interesu obywatela, a przede wszystkim właściwym wyważeniu interesu społecznego i | |interesu wnioskodawcy. | | | | | | | | | | | | | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. | | | | | |Skarga zasługiwała na uwzględnienie. | |W pierwszej kolejności zauważyć należy, że sprawa jest rozpoznawana po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wcześniej wydanego w tej| |sprawie wyroku przez sąd pierwszej instancji. Oznacza to, że sąd rozpoznający sprawę po raz kolejny jest związany orzeczeniem NSA z uwagi | |na treść art.190 i art.170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz.270 ze| |zm.), dalej p.p.s.a. | |Zgodnie z treścią art. 190 p.p.s.a sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez | |Naczelny Sąd Administracyjny. Związanie wykładnią prawa dotyczy zarówno przepisów prawa materialnego , jak i przepisów postępowania. Zawęża | |to również "granice danej sprawy" w rozumieniu art.134 § 1 p.p.s.a dla sądu pierwszej instancji, któremu sprawa została przekazana, gdyż w | |takim przypadku granice te wyznacza wyrok NSA wydany na podstawie art.185 § 1 p.p.s.a. | |Poza ustaleniami, które z mocy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążą sąd rozpoznający sprawę, uwzględnić jeszcze należy przy | |konstruowaniu stanu faktycznego, że skarżącemu już w lutym 2013 roku, a więc dwa miesiące po zamknięciu działalności gospodarczej przyznano | |zasiłek okresowy, przesądzając tym samym, że jego dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samodzielnie gospodarującej. Przyznano | |go z tytułu bezrobocia, był więc on jego wyłącznym dochodem. Skarżący będąc świadomym swej sytuacji niezwłocznie zarejestrował się jako | |bezrobotny i wystąpił o zasiłek. | |Organ w uzasadnieniu z jednej strony wskazuje, że to strona musi wykazać swoje położenie, z drugiej zaś, że nie wystarczy wskazać na | |uciążliwości i trudności w spłacie narosłych należności. Tymczasem skarżący aktywnie i bez zwłoki wskazywał na wszelkie okoliczności | |obrazujące jego sytuację materialną, przede wszystkim zaś, że nie jest w stanie w ogóle ich spłacać, a nie, że stanowią one dla niego pewną | |tylko dolegliwość. | |Przewidziane w art. 28 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r – O systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz. U. z 2009, Nr 205, | |poz.1585 ze zm.) uzależnienie umorzenia należności z tytułu składek od całkowitej ich nieściągalności nie dotyczy ubezpieczonych będących | |jednocześnie płatnikami składek na ubezpieczenie społeczne. Do nich zalicza się również przedsiębiorców prowadzących działalność | |gospodarczą, jak skarżący, zobowiązanych do opłacania składek na swoje ubezpieczenie społeczne. Przy umarzaniu nieopłaconych przez nich | |należności nie stosuje się wymogu zaistnienia precyzyjnie określonych ustawą przesłanek całkowitej nieściągalności, lecz zawsze ocenia | |niebezpieczeństwo powstania zbyt ciężkich skutków dla zobowiązanego i jego rodziny po ewentualnym opłaceniu należności, z uwzględnieniem | |jego stanu majątkowego i sytuacji rodzinnej. Do takich założeń zaliczono § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i | |Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne | |(Dz. U. Nr 141, poz.1365), zgodnie z którym Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na | |stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego| |i jego rodziny, w szczególności w przypadku gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości | |zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Taka zależność musi oznaczać szczególnie wnikliwą ocenę, z uwzględnieniem wszelkich aspektów | |życia osobistego i sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Przy czym niewystarczające jest samo zebranie materiału dowodowego, konieczne jest | |jeszcze jego wnikliwe rozpatrzenie. Obowiązkiem organu załatwiającego tego rodzaju sprawy w oparciu o uznanie administracyjne jest | |załatwienie jej zgodnie z żądaniem obywatela, o ile interes społeczny nie stoi temu na przeszkodzie ani nie przekracza to możliwości organu | |wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków. Stanowisko organu musi być więc każdorazowo przekonująco i wyczerpująco uzasadnione, | |dlaczego stanowisko strony nie zostało uwzględnione. | |Tymczasem za dowolne uznać należy twierdzenie organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że istnieje realna szansa poprawy jego | |sytuacji materialnej, skoro do czasu wydania decyzji, czyli przez 8 miesięcy nie otrzymał propozycji pracy. Istnieje natomiast obawa, czy | |uzyskanie pracy poprawi tę sytuację materialną na tyle, by mógł spłacać zaległości. Podkreślić należy iż to, że skarżący może się utrzymać | |wynika tylko z kwoty przyznanej mu pomocy społecznej. Nawet jeśli jest to sytuacja przejściowa, to jednak utrzymywanie się wyłącznie z | |pomocy Państwa jest sytuacją wyjątkową, pozbawiającą możliwości godnego życia. A jeżeli jest to jedyne źródło dochodu, to jest rzeczą | |oczywistą, że nie ma możliwości spłacenia zaległości. Organ nie odniósł się do owej niemożności, a przecież jej konsekwencją winna być | |ocena, jakie to niesie skutki prawne i faktyczne. Przecież zaległe należności rosną, a nie badano i nie odniesiono się do kwestii, na ile| |jeszcze ulegnie pogorszeniu jego sytuacja życiowa, gdy będą biegły terminy spłat i odsetek. Ponadto analiza akt dowodzi, że wniosek z 21 | |stycznia 2013r. jest kolejnym wnioskiem skarżącego, tak wskazano również w uzasadnieniu decyzji w części, w której organ pisze o warunkach| |zamieszkania skarżącego, podczas gdy z akt sprawy to wprost nie wynika. Przyjąć więc należy, że kwota zaległości wobec ZUS jest wyższa niż | |wynika to z decyzji z dnia [...] maja 2013r. W ocenie sądu rozważenie interesu indywidualnego skarżącego wymaga odniesienia się wprost do | |kwestii możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych w sytuacji, gdy podejmie on próbę spłaty zaległości. Ale z pola widzenia nie | |może ujść ich wysokość ani fakt, że istnieją jeszcze inne, do których jest zobowiązany. W ocenie sądu, nawet stwierdzenie "pasywnej postawy"| |skarżącego nie może stanowić wyłącznej przyczyny odmowy umorzenia należności. Uznanie, że sytuacja była w całości uzależniona od jego | |inicjatywy jest uproszczeniem, zaprzeczającym konieczność indywidualizacji każdego przypadku. Nawet gdyby przyjąć pewien stan nieporadności | |życiowej, to nadal aktualna pozostaje ocena sytuacji życiowej, a przede wszystkim możliwości jej poprawy. | |W uzasadnieniu decyzji zabrakło rozważenia i porównania interesu indywidualnego ze społecznym. Na pewno nie stanowi takiego wyważenia | |uznanie, że działalność gospodarczą prowadzi się na własne ryzyko, a obowiązek przewidywania pogarszającej się sytuacji na rynku czy też | |osobistej jest wyłączną miarą owego "uznania" organu. Pisząc o sytuacji szczególnie drastycznej jako uzasadniającej umorzenie należności | |wskazano jako przykład znikome źródła przychodu na utrzymanie. Czy i dlaczego sam zasiłek okresowy nie został przez organ uznany za taki | |przychód, nie znalazło odzwierciedlenia w uzasadnieniu. Nie wyjaśnia ono też, skąd stanowisko organu, że spłata jest możliwa. Nie wynika to | |też z ustaleń faktycznych. Nawet bowiem zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych nie przesądza o takiej możliwości. | |Wskazane uchybienia nakazują przyjąć, że ocena wystąpienia przesłanek określonych w art. 2 ust. 3a w zw. z § 3 ust.1 pkt 1 i 3 cyt. | |rozporządzenia nie została właściwie przeprowadzona i uzasadniona. Tym samym przekracza ona granice uznania administracyjnego. W | |postępowaniu administracyjnym doszło więc do naruszenia przepisów art.7, 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa, które mogły mieć istotny wpływ na wynik | |sprawy. Z tych względów WSA w Poznaniu na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c i art.135 p.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją | |poprzedzającą. | |Wynagrodzenie pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu Sąd przyznał na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a oraz § 18 ust.1 pkt 1 lit c oraz § 2 | |ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności adwokackie ponoszone przez Skarb | |Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło