II SO/Sz 7/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. o wymierzenie grzywny Kołu Łowieckiemu za nieprzekazanie sądowi skargi w terminie postanawia: wymierzyć Kołu Łowieckiemu grzywnę w wysokości 300 zł (trzysta złotych). Pismem, wniesionym w dniu [...] r. (data nadania pisma pocztą) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na podstawie przepisu art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) A. S. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego E. F. – S. , zwrócił się do Sądu o wymierzenie grzywny Kołu Łowieckiemu za nieprzekazanie jego skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, pomimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że w dniu 18 maja 2015 r. skarżący wniósł, za pośrednictwem Koła Łowieckiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udzielenia żądanej informacji publicznej w zakresie prowadzenia gospodarki łowieckiej w tym ochrony, hodowli oraz pozyskiwania zwierzyny w obszarze działania Koła Łowieckiego w latach 2011/2012/ - 2014/2015. Pismem z dnia 10 kwietnia 2015 r. Koło Łowieckie A. S. podania żądanych informacji. Pismem z dnia 18 maja 2015 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 12 marca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pomimo upływu 15 - dniowego terminu, określonego w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej skarga na bezczynność nie została przekazana Sądowi. Zdaniem pełnomocnika, zaistniałe okoliczności uzasadniają wymierzenie grzywny. W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że w dniu 29 lipca 2015 r. wykonał ciążący na nim obowiązek i przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę A. S. na bezczynność w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę. W odniesieniu do samego wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi akt sprawy, Koło Łowieckie wyjaśniło, że nie było świadome, ciążącego na nim obowiązku, uznało bowiem, że przedmiotowa skarga wysłana została do niego jedynie do wiadomości. Ponadto w tym czasie, tj. w dniu 25 kwietnia 2015 r. odbyło się walne zgromadzenie członków Koła Łowieckiego na którym doszło do zmian w składzie zarządu, co spowodowało przejmowanie i zapoznawanie się z dokumentami. Końcowo Koło Łowieckie wywiodło, że uchybienie terminowi nie było znaczne i nie miało wpływu na prawidłowy bieg postępowania oraz nie wywołało negatywnych skutków po stronie skarżącego, ponieważ ostatecznie skarga została przekazana do Sądu a w związku z tym wymierzanie grzywny jest niecelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Przedmiotem rozpoznania Sądu, jest wniosek o wymierzenie Kołu Łowieckiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 18 maja 2015 r. na bezczynność tego podmiotu w przedmiocie rozpoznania wniosku A. S. z dnia 12 marca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, w ramach swoich ustawowych kompetencji, dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, zaś przywołany powyżej przepis ustanawia szczególne, w ramach tej kontroli, uprawnienie sądu administracyjnego, tj. możliwość wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czyli nieprzekazania sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy. Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach, a taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r., poz. 782), która w art. 21 stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Koło Łowieckie, jest "innym podmiotem wykonującym zadania publiczne" w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro bowiem koła łowieckie wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy Prawo łowieckie, to co do zasady, mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1155/13). W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Powołane wyżej przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny: 1. stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, 2. złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Natomiast wymierzając grzywnę w określonej wysokości, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny nie wypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Należy również podkreślić, że dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. z uchybieniem terminu przez organ, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, czy też umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010/1/2) podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 ustawy obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności (vide: postanowienie NSA z dnia 30.01.2013 r. sygn. akt I OZ 45/13; LEX Nr 1273880 ). Mając na względzie powyższe rozważania, należy zaznaczyć, że udzielone w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny wyjaśnienia Koła Łowieckiego nie mogą stanowić okoliczności uzasadniających odstąpienie od wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność i odpowiedzi na nią wraz z aktami sprawy. W szczególności nie stanowią takich okoliczności nieznajomość przepisów proceduralnych czy zmiany organizacyjne, które nastąpiły w dniu 25 kwietnia 2015 r. Okoliczności wskazane w odpowiedzi na wniosek, które spowodowały nieprzekazanie skargi mogą mieć, zdaniem Sądu, jedynie wpływ na wysokość grzywny. Zadaniem grzywny jest bowiem nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej i prewencyjnej i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Istotnym dla sprawy jest fakt, że Koło Łowieckie nie wykonało ustawowego obowiązku przekazania skargi w przewidzianym do tego terminie. Uczyniło to dopiero po otrzymaniu wniosku skarżącego o wymierzenie mu grzywny z tego tytułu, tj. dnia 29 lipca 2015 r. Należy przy tym przypomnieć, że z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że termin przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. został skrócony do 15 dni. Określając wysokość grzywny w przedmiotowej sprawie, Sąd uwzględnił okres pozostawania przez Koło Łowieckie w zwłoce z przekazaniem skargi, wyjaśnienie przez to Koło okoliczności sprawy i przyczyn zwłoki, przekazanie skargi przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. W ocenie Sądu, ukaranie Koła Łowieckiego grzywną w takiej wysokości będzie miało charakter prewencyjny i zapobiegnie naruszeniom prawa przez ten podmiot w przyszłości, jak również spełni w niniejszej sprawie funkcje represyjną służącą ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Zdaniem Sądu, grzywna w wysokości 300 zł jest adekwatna do wagi dokonanego przez organ naruszenia, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a.