I SA/Wa 1193/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Emilia Lewandowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2015 r. sprawy ze skargi S. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 494/13 1) wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych, 2) zasądza od Prezydenta W. na rzecz S. K. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. S. K. skargą z 12 maja 2015 r., uzupełnioną pismem z 13 lipca 2015 r., ostatecznie sprecyzowaną na rozprawie w dniu 2 października 2015 r., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 grudnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 494/13. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z 24 marca 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] – pochodzącą z nieruchomości hipotecznej "[...]" o pow. [...] m2, w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że przedmiotowe postępowanie odszkodowawcze toczy się przed Prezydentem W. nieprzerwanie od przeszło 4 lat. Podniósł, że pomimo prawomocnego orzeczenia zobowiązującego organ do wydania decyzji odszkodowawczej w terminie dwumiesięcznym od dnia doręczenia wyroku wraz z aktami sprawy do dnia wniesienia skargi Prezydent nie podjął żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Wskazał, że pismem z 17 lutego 2015 r. bezskutecznie wezwał Prezydenta W. do załatwienia sprawy. Skarżący podkreślił, że w przedmiotowej sprawie organ został już raz ukarany grzywną za niewykonanie wyroku z 19 grudnia 2013 r. (w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2493/14). Jednocześnie skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie Prezydent od przeszło 3 lat dysponuje kompletnym materiałem dowodowym, umożliwiającym wydanie merytorycznej decyzji, natomiast duża liczba spraw oraz braki organizacyjne organu administracji nie stanowią przesłanki zwalniającej od zarzutu pozostawania w zwłoce. W związku z powyższym wniósł o wymierzenie Prezydentowi grzywny, po raz drugi, w maksymalnej wysokości. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wskazał, że pismem z 6 lipca 2015 r. pełnomocnik stron postępowania poinformowany został o przyczynach niedotrzymania terminu wskazanego w wyroku z 19 grudnia 2013 r. oraz o tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie zakończone do dnia 30 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 494/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z 24 marca 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] – pochodzącą z nieruchomości hipotecznej "[...]" o pow. [...] m2, w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 12 marca 2014 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej przedmiotowym wnioskiem. Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z 19 grudnia 2013 r., sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości pięciu tysięcy złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd, jak również uwzględnił okoliczności, że skarżący już po raz drugi wnioskuje o respektowanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 grudnia 2013 r. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.