II GZ 1001/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 940/15 w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w R.. Postanowieniem z 28 października 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 940/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. odmówił A. J. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencki Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z [...] lipca 2015 r. w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. J., wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca nie zgodziła się z poglądem Sądu, że nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postanowienie podlega uchyleniu, jednak z innych przyczyn niż podniesione w zażaleniu. Zgodnie z art. 183 § 2 pkt 4 ab initio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) nieważność postępowania zachodzi jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa, co w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Jak stanowi art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego. Z treści zaś art. 46 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 133 ze zm.; dalej p.u.s.p.), stosowanego odpowiednio na mocy art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.; dalej p.u.s.a.), wynika, że w składzie sądu może brać udział tylko jeden sędzia innego sądu, który nie może być przewodniczącym składu sądu. W rozpoznawanej sprawie na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego orzekał delegowany SSO P. P.. Stanowi to naruszenie art. 46 § 1 p.u.s.p. w związku z art. 29 p.u.s.a., więc postanowienie, jako dotknięte wadą nieważności (art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.), należało uchylić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. powinien więc ponownie rozpoznać wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi we właściwym składzie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.