I OZ 1756/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1546/15 odrzucające wniosek P. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na stypendium naukowe dla wybitnego młodego naukowca postanawia: oddalić zażalenie. W dniu 7 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego) P. W. wniósł skargę na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na stypendium naukowe dla wybitnego młodego naukowca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została mu doręczona – na jego prośbę – za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 9 czerwca 2015 r. i od tej daty należy liczyć termin do wniesienia skargi. Wskazał, że w przypadku, gdyby Sąd nie podzielił tego poglądu, jego wyjaśnienia należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie z uwagi na wniesienie jej przez podmiot nieuprawniony, a z ostrożności procesowej – o odrzucenie skargi, jako wniesionej po terminie. Organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona jednostce naukowej zgłaszającej wniosek – Wydziałowi Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w dniu 27 kwietnia 2015 r. i od tej daty należy liczyć termin do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1546/15, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stwierdzając, że jest on spóźniony. Sąd podał, że ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi należy liczyć od dnia, w którym skarżący mógł zapoznać się z treścią zaskarżonej decyzji, czyli w niniejszej sprawie od dnia 9 czerwca 2015 r. Wobec tego – zgodnie z art. 87 § 1 "p.p.s.a." – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien być złożony najpóźniej w dniu 16 czerwca 2015 r. Skoro zatem skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została nadana w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 7 lipca 2015 r., Sąd uznał, że nastąpiło to po upływie terminu. Na powyższe postanowienie P. W. wniósł zażalenie, w którym wskazał m. in., że dopiero w skanie zaskarżonej decyzji, który otrzymał od organu w dniu 9 czerwca 2015 r., znajdowało się pouczenie, że ma 30 dni na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skarżący powołał się na art. 112 K.p.a., który stanowi, że błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała. Wobec tego skarżący stwierdził, że postanowienie Sądu I instancji z dnia 5 października 2015 r. jest przedwczesne, gdyż skargę wniesiono w terminie 30 dni od doręczenia decyzji w sprawie. W dalszej części uzasadnienia zażalenia skarżący wyjaśniał, dlaczego w skardze złożonej w dniu 7 lipca 2015 r. z ostrożności procesowej zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tejże skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: . Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem złożenia wniosku o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie z rozdzielnika zaskarżonej decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r. wynika, że została ona doręczona Wydziałowi Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz załączona ad acta. W rozdzielniku nie wskazano P. W. jako strony postępowania. To samo dotyczy decyzji organu I instancji. W takiej sytuacji uznać należy, iż P. W. nie był traktowany jako strona postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że podmiotowi któremu przysługuje status strony, a nie brał on udziału w postępowaniu przysługuje wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.). Wada postępowania polegająca na niedoręczeniu decyzji stronie nie stanowi natomiast okoliczności podlegającej rozpoznaniu na etapie badania zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazać należy, że decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r., została doręczona Dziekanowi Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawkiego w dniu 27 kwietnia 2015 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Od tej też daty należy liczyć 30 – dniowy termin do wniesienia skargi. Wobec tego termin ten upływał w dniu 27 maja 2015 r. Jak natomiast z akt sprawy wynika, skarżący dopiero w dniu 7 lipca 2015 r. wniósł do Sądu skargę na powyższą decyzję, z ostrożności procesowej żądając, aby argumenty skargi traktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. Wobec powyższego uznać należy, że zasadnie Sąd I instancji potraktował argumenty zawarte w skardze złożonej w dniu 7 lipca 2015 r. jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi – o co zresztą z ostrożności procesowej wnosił sam skarżący. Zasadnie też Sąd wskazał, że ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi należy liczyć od dnia, w którym skarżący zapoznał się z treścią decyzji, czyli w niniejszej sprawie od dnia 9 czerwca 2015 r. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi – zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. – upływał w dniu 16 czerwca 2015 r. Wobec tego zasadnie uznano, że złożenie takiego wniosku dopiero w dniu 7 lipca 2015 r., nastąpiło po upływie siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. Tym samym uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2015 r. o odrzuceniu wniosku P. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.