I SA/Ol 390/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Wiesława Pierechod sędzia WSA Wojciech Czajkowski Protokolant stażysta Joanna Lasek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2015r. sprawy ze skargi T. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zmiany łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014r. oddala skargę. Decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zmiany łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014r. Z motywów decyzji i przedłożonych akt podatkowych wynika, że Burmistrz (dalej Burmistrz, organ I instancji) decyzją z dnia 28.01.2014r. nr "[...]" ustalił wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości T. O. (dalej podatnik, strona, odwołujący się, skarżący) położonych w miejscowości O., w obrębach: A., G., M., W., na kwotę 26262 zł. Powierzchnia i klasyfikacja gruntów została ustalona przez organ podatkowy na podstawie właściwej ewidencji gruntów i budynków i przedstawiała się następująco: B - 0,2393 ha, Bi - 1,0023 ha (w tym 0,1240 ha zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej), Bp - 0,1195 ha, N - 0,5064 ha, Tr - 5,9070 ha, W - 0,1980 ha, Ls - 4,0604 ha, Lz - 0,3851 ha, Ł IV - 2,9479 ha, Ł V - 1,5614 ha, Ł VI - 0,1334 ha, Ps IV - 1,2319 ha, R lIIb - 0,1686 ha, R IVa - 7,8247 ha, R IVb - 5,6309 ha, R V - 2,7679 ha, R VI - 11,6400 ha, S R V - 0,0500 ha. Ogólna powierzchnia gruntów stanowiących przedmiot opodatkowania wyniosła 46,3747 ha. Dnia 21.01.2014r. Burmistrz otrzymał zawiadomienie z dnia 16.01.2014r. ze Starostwa Powiatowego o sprzedaży działek niezabudowanych na rzecz T. O. (karta nr 19 akt administracyjnych). Zgodnie z zawiadomieniem działki o numerach 58/21, 58/22, 58/23 położone w obrębie miasta O. zostały nabyte aktem notarialnym "[...]" z dnia 23.12.2013r. Wskazano powierzchnię i klasyfikację gruntów działek nr: 58/21 - Tr (tereny różne) - 4,6650 ha, 58/22 - Tr (tereny różne) - 4,8626 ha, nr 58/23 - Tr (tereny różne) - 5,2628 ha. Dnia 20.03.2014r. organ podatkowy otrzymał kolejne zawiadomienie ze Starostwa Powiatowego o zmianie klasyfikacji gruntów na podstawie decyzji G.6623.1.2014 z dnia 18.03.2014r. (k. 20). Z treści zawiadomienia wynika, że klasyfikacja gruntów przedstawia się następująco: działka nr 58/21 - R VI - 4,6650 ha, działka nr 58/22 - Ls V - 2,3573 ha, R VI - 2,5053 ha, działka nr 58/23 - Ls V - 1,7031 ha, R VI - 3,5597 ha. Następnie organ podatkowy otrzymał zawiadomienie Starostwa Powiatowego z dnia 28 sierpnia 2014r. o umowie sprzedaży działki niezabudowanej na rzecz podatnika (k. 17). Z treści zawiadomienia wynika, iż działka o numerze 58/20 położona w obrębie miasta O. została nabyta aktem notarialnym "[...]" z dnia 20.08.2014r. Wskazano powierzchnię i klasyfikację gruntów działki nr 58/20: Tr (tereny różne) - 4,8975 ha. Wymienioną na wstępie decyzją z dnia "[...]" (organ z urzędu sprostował błędną datę: "[...]") Burmistrz ustalił podatnikowi wysokość podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości na 2014 rok w kwocie 50921 zł, w tym podatek rolny 1340 zł, podatek od nieruchomości 49441 zł, podatek leśny 140 zł. W decyzji wskazano jako podstawę opodatkowania: art. 207 i art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.), dalej O.p., art. 2, art. 3, art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010r. nr 95 poz. 613 ze zm.), art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, art. 6a ust. 1, 6, art. 6c, art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2013r. poz. 1381 ze zm.), art. 2 ust. 1, art. 3, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 października 2002r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2013r., poz. 465), oraz stosowne uchwały Rady Miejskiej w sprawie obniżenia ceny skupu żyta przyjmowanej jako podstawa obliczenia podatku rolnego na obszarze Gminy, w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, jak też w sprawie wprowadzenia zwolnień od podatku od nieruchomości. Burmistrz w uzasadnieniu decyzji podał, że po wszczęciu z urzędu w dniu 8.01.2015r. postępowania w sprawie określenia łącznego zobowiązania podatkowego za 2014r. podatnik przedłożył informację w sprawie podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości wraz z pismem, w którym wyjaśnił, że nabyte działki z racji prowadzonego gospodarstwa rolnego wykorzystywane są rolniczo, posiadają VI klasę gruntu i nie podlegają opodatkowaniu. Organ podał, że przy określeniu wielkości zobowiązania podatkowego oparto się na zawiadomieniach Starostwa Powiatowego z dnia 16.01., 20.03., 20.08.2014r. W złożonym odwołaniu T. O. podniósł, że zaskarżona decyzja zawiera błędną datę jej wydania, w uzasadnieniu wpisano błędną datę wszczęcia postępowania, w wyliczeniu nieruchomości brakuje działek gruntu o nr 58/20, 58/21, 58/22, 58/23, nieprawidłowa jest kwota przypisu na 24659 zł - nie odpowiada posiadanym nieruchomościom, w podatku rolnym organ podatkowy ustalił dwie różne podstawy opodatkowania podatkiem rolnym w miesiącach styczeń - marzec, a następnie kwiecień - grudzień 2014r. Zarzucił również brak odniesienia się w uzasadnieniu do pisemnego wyjaśnienia podatnika z 30.01.2015r. Wskazał, iż zawiadomienie Starosty Powiatowego było niezgodne ze stanem faktycznym, a organ podatkowy nie przeprowadził dowodu z oględzin terenu działek, które są wykorzystywane rolniczo. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej Kolegium, SKO, organ odwoławczy, organ II instancji) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu ww. decyzji z dnia "[...]" organ odwoławczy stwierdził, że odwołujący się jest właścicielem nieruchomości gruntowych zabudowanych: miasto O. - działka nr 152/2, 199/21, 289/4, 290/2, 291/6, 292/2, 291/9, 293/2, 297, 58/13, 58/20, 58/21, 58/22, 58/23 oraz obręb A.: działka 18/3, obręb G.: działka 338, obręb M.: działka 97 i 221, obręb W.: działka 108/2 i 111 gmina O.. Przedstawił treść art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (tj. Dz.U. z 2013r., poz. 1381), dalej u.p.r., art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014r. poz. 849 ze zm.), dalej u.p.o.l., jak też art. 1 ustawy z dnia 30 października 2002r. o podatku leśnym (Dz.U. z 2013r., poz. 465), dalej u.p.l. Wyjaśnił, że organ podatkowy ustalając zobowiązania podatkowe w przedmiotowej sprawie przyjął dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, oraz powołał się na art. 20 i art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.), dalej p.g.k. W zakresie wpływu ewidencji gruntów i budynków jako urzędowego źródła informacji powołał się na wyrok NSA z dnia 3 marca 2005r. sygn. akt FSK 912/04, wyrok WSA z dnia 28 marca 2006r. sygn. akt III SA/Wa 3501/05. Organ II instancji stwierdził, że Burmistrz uwzględnił zmianę ilości hektarów fizycznych i przeliczeniowych, stosownie do zawiadomień Starostwa Powiatowego w związku ze zmianą klasyfikacji gruntów z Tr (tereny różne) na R VI i wskazał jakie okresy przyjmuje na tej podstawie do wyliczenia zobowiązania podatkowego. Powołał się na art. 21 ust. 1 w/cyt ustawy p.g.k., art. 6 ust. 1 u.p.o.l., art. 6a ust. 1 u.p.r. i podał, że za datę powstania okoliczności uzasadniającej powstanie obowiązku podatkowego należało uznać w niniejszej sprawie datę zmiany treści ewidencji, czyli datę określoną w zawiadomieniu jako datę wprowadzenia zmiany w ewidencji w trybie § 49 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001r. nr 38, poz. 454). Tym samym organ podatkowy prawidłowo wymierzył podatki w zaskarżonej decyzji. Kolegium wyjaśniło, że przywołana w odwołaniu oczywista omyłka pisarska w dacie wydania decyzji nie wpływa na prawidłowość ustalenia wielkości zobowiązań podatkowych i nie stanowi podstawy do wzruszenia decyzji. Omyłka ta została sprostowana w sposób prawem przewidziany. Natomiast zgodnie z art. 165 § 4 Ordynacji podatkowej datą wszczęcia postępowania z urzędu jest dzień doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania - to jest prawidłowo wskazany dzień 8.01.2015r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podatnik wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako naruszającej przepisy art. 194 § 3 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, jak również przepisów ustaw regulujących podatek od nieruchomości i podatek rolny, oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący nie zgodził się z wyliczonym zobowiązaniem podatkowym. Podniósł za odwołaniem, że zapisana w sentencji decyzji organu I instancji treść w brzmieniu: nowa kwota podatku: 50921 zł, przypis na kwotę 24659 zł - jest nieprawidłowa i nie odpowiada stanowi posiadania strony w zakresie nieruchomości położonych na terenie Gminy O.. Podniósł, że w zawartym w treści decyzji organu I instancji z dnia "[...]" wyliczeniu nieruchomości stanowiących przedmiot opodatkowania brakuje działek gruntu o nr geod.: 58/20, 58/21, 58/22, 58/23. Taki stan rzeczy czyni zawarte w uzasadnieniu wyliczenia podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości, dokonane przez organ I instancji w formie tabeli, co najmniej niezrozumiałe i niezgodne z rzeczywistym stanem jego posiadania nieruchomości na terenie Gminy w roku 2014, stanowiących przedmiot opodatkowania. Z treści uzasadnienia decyzji, w szczególności w zakresie wyliczenia podatku rolnego, nie wynika na jakiej podstawie faktycznej i prawnej organ podatkowy ustalił dwie różne podstawy opodatkowania podatkiem rolnym w miesiącach styczeń - marzec, a następnie kwiecień - grudzień 2014r. Organ podatkowy I instancji wprawdzie w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdził, że skarżący w dniu 2.02.2015r. złożył informację w sprawie podatku rolnego, ale w żaden sposób nie odniósł się do jego pisemnego wyjaśnienia z 30.01.2015r. (k. 46 akt podatkowych) i złożonego w Urzędzie Miejskim w dniu 2.02.2015r. Stąd też ponownie, tak jak w piśmie z dnia 30.01.2015r. podniósł, że przedmiotowe działki gruntu o numerach: 58/20, 58/21, 58/22, 58/23 nabył w celu powiększenia swojego gospodarstwa rolnego, które prowadzi na terenie Gminy. Niezwłocznie po zakupieniu działek 58/21, 58/22, 58/23 (w styczniu 2014r.) oraz po zakupieniu działki 58/20 (we wrześniu 2014 roku) złożył wnioski o sprawdzenie i zmianę klasyfikacji nabytych gruntów w celu doprowadzenia do zgodności zapisów w ewidencji gruntów i budynków (klasyfikacji gruntów) ze stanem faktycznym oraz ze sposobem użytkowania tych gruntów (użytkowanie rolnicze). Wskazał, że nabyte w dniu 23.12.2013r. od Agencji Mienia Wojskowego ww. działki gruntu były przez zbywcę wykorzystywane rolniczo, m.in. pod uprawę ziemniaka. Tym samym dalsze rolnicze wykorzystywanie ww. działek gruntu nie wymagało podjęcia po ich nabyciu żadnych czynności rekultywacyjnych. Podniósł również, że działki gruntu o numerach: 58/21, 58/22, 58/23 od chwili ich nabycia faktycznie wykorzystuje dla potrzeb prowadzonego przeze siebie gospodarstwa rolnego. Wiosną 2014r. zasiał na ich terenie jęczmień, który następnie jesienią zebrał. Zebrane zboże spożytkował na potrzeby prowadzonej przeze siebie hodowli zwierząt. Zarzucił, że organ II instancji zamiast ustosunkować się do treści jego pisemnego wyjaśnienia całkowicie je zignorował powołując się na art. 21 ust. 1 p.g.k. Jednak wskazany przepis i stwierdzenie organu, że dane z ewidencji gruntów i budynków stanowią m.in. podstawę do wymiaru podatków - w świetle wyżej opisanych i podniesionych już w skardze okoliczności, nie stanowi jedynej podstawy prawnej do oceny i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy dotyczącej opodatkowania gruntów wykorzystywanych rolniczo do prowadzenia gospodarstwa rolnego na terenie Gminy. Organy podatkowe pomimo tego, że otrzymały wyjaśnienie strony z dnia 30.01.2015r. i miały wiedzę o tym, że skarżący faktycznie prowadzi na terenie Gminy O. gospodarstwo rolne, pominęły i nie rozważyły możliwości zastosowania przepisu art. 194 § 3 w związku z § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, który nie wyłącza możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom takim jak wypis czy wyrys z ewidencji gruntów i budynków. Dokumenty te były niezgodne ze stanem faktycznym gruntu, co potwierdzają decyzje Starosty o przekwalifikowaniu tych gruntów bez konieczności przeprowadzania rekultywacji. Jeżeli dla organów podatkowych niewystarczającym był ewidentny fakt prowadzenia gospodarstwa rolnego to należało rozważyć zasadność przeprowadzenia dowodu z oględzin terenu ww. działek gruntu, których powierzchnię w chwili zaskarżania decyzji organu I instancji stanowiło rżysko/ściernisko po zebranym jesienią jęczmieniu. Tym samym zakwalifikowanie ww. działek jako "grunty inne pozostałe" w podatku od nieruchomości skarżący uważa za bezpodstawne, co w efekcie stanowi naruszenie przez organy podatkowe przepisu art. 124 Ordynacji podatkowej oraz pominięcie przepisów ustawy o podatku rolnym. Powyższe powoduje, że zaskarżona decyzja jest niezrozumiała dla podatnika i zarazem pozbawiona uzasadnienia faktycznego i prawnego, o którym mowa w art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia skargi- dalej zwana p.p.s.a.) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W pkt 8 art. 3 powołanej ustawy, zakresem orzekania mogą być również objęte skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, a więc obejmujące bezczynność organu w przedmiocie wydania decyzji. Przedmiotowa skarga została złożona na decyzję organu. Zaskarżona decyzja dotyczy zmiany łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. z tytułu podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości. Skarżący jest właścicielem nieruchomości gruntowych zabudowanych: miasto O. - działka nr 152/2, 199/21, 289/4, 290/2, 291/6, 292/2, 291/9, 293/2, 297, 58/13, 58/20, 58/21, 58/22, 58/23 oraz obręb A.: działka 18/3, obręb G.: działka 338, obręb M.: działka 97 i 221, obręb W.: działka 108/2 i 111 gmina O.. Przy ustaleniu stanu faktycznego organ prawidłowo przyjął dane wynikające z rejestru gruntów. Przy określeniu wielkości zobowiązania podatkowego oparto się na zawiadomieniach Starostwa Powiatowego z dnia 16.01., 20.03., 20.08.2014r. Organ II instancji prawidłowo przyjął, że Burmistrz uwzględnił zmianę ilości hektarów fizycznych i przeliczeniowych, stosownie do zawiadomień Starostwa Powiatowego w związku ze zmianą klasyfikacji gruntów z Tr (tereny różne) na R VI. Stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy p.g.k., art. 6 ust. 1 u.p.o.l., art. 6a ust. 1 u.p.r. za datę powstania okoliczności uzasadniającej powstanie obowiązku podatkowego należało uznać w niniejszej sprawie datę zmiany treści ewidencji, czyli datę określoną w zawiadomieniu jako datę wprowadzenia zmiany w ewidencji w trybie § 49 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Łączne zobowiązanie pieniężne mogą opłacać tylko podatnicy podatku rolnego, którzy płacą ponadto podatek od nieruchomości lub podatek leśny lub oba te podatki. Zgodnie z treścią art. 6 c ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczącego przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Dla ustalenia podstawy wymiaru podatku od nieruchomości przyjmuje się dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego bez znaczenia pozostaje twierdzenie skarżącego, że nabyte w dniu 23.12.2013r. od Agencji Mienia Wojskowego ww. działki gruntu były przez zbywcę wykorzystywane rolniczo, m.in. pod uprawę ziemniaka. Nie ma wpływu również to, że rolnicze wykorzystywanie ww. działek gruntu nie wymagało podjęcia po ich nabyciu żadnych czynności rekultywacyjnych. Dopiero zmiana klasyfikacji działek gruntu o numerach: 58/21, 58/22, 58/23 na rolnicze pozwalała na ich opodatkowanie podatkiem rolnym. O wymiarze podatku nie decyduje bowiem sposób korzystania z nieruchomości. O kwalifikacji prawnej grunty decydują powołane przepisy prawa materialnego. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie miały znaczenia wyjaśnienia skarżącego z dnia 30.01.2015r., że prowadził on na terenie Gminy gospodarstwo rolne. W rezultacie brak było podstaw zastosowania przepisu art. 194 § 3 w związku z § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Nie było możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom takim jak wypis czy wyrys z ewidencji gruntów i budynków. Dokumenty te potwierdzały stan prawny gruntu. Decyzja Starosty o przekwalifikowaniu tych gruntów wywoływała skutki ex nunc. W związku z tym bez znaczenia pozostaje kwestia, że nie było konieczności przeprowadzania rekultywacji. Brak było zatem podstaw faktycznych i prawnych do rozważenia zasadności przeprowadzenia dowodu z oględzin terenu ww. działek gruntu, na okoliczność ich rolniczego wykorzystania. Mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a..