II GZ 554/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 lipca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2821/15 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie odmowy wydania odpisów z akt sprawy postępowania egzekucyjnego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2015 r., wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2821/15 Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. wezwał W. S. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o odmowie uchylenia postanowienia odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie odmowy wydania odpisów z akt sprawy postępowania egzekucyjnego. Przewodniczący określił termin 7 dni na jego wykonanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie przesłano na adres podany w skardze. W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) W. S. domagał się uchylenia powyższego zarządzenia z dnia 8 lipca 2015 r., zarzucając naruszenie art. 220 § 2 p.p.s.a. Skarżący podkreślił, że obecnie mieszka w Wielkiej Brytanii, więc termin do uiszczenia wpisu sądowego nie powinien być krótszy niż dwa miesiące. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Po upływie ustawowego terminu do uregulowania należnego wpisu sądowego skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Termin, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. nie obejmuje osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą, które nie mają w kraju pełnomocnika do prowadzenia ich spraw. W tym przypadku przewodniczący powinien wyznaczyć termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące (art. 220 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący z powodu przybywania za granicą – w Wielkiej Brytanii, gdzie – jak twierdzi w zażaleniu – ma miejsce zamieszkania, ustanowił pełnomocnika do doręczeń. Potwierdza to dołączone do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone P. D. do odbioru korespondencji. Ustanowienie pełnomocnika do doręczeń wywołuje ten skutek, że wszelkie pisma w postępowaniu sądowym kierowane do strony są doręczane osobie upoważnionej do odbioru korespondencji (art. 67 § 5 p.p.s.a.). Pełnomocnictwo do doręczeń, co należy podkreślić, nie jest tożsame z pełnomocnictwem procesowym obejmującym prowadzenie sprawy w imieniu strony w postępowaniach przed organami i sądami. Rozróżnienie to ma znaczenie dla określenia terminu właściwego do uiszczenia opłat w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż dla strony mieszkającej za granicą, lecz mającej pełnomocnika do prowadzenia spraw na terenie kraju, termin ten będzie wynosił, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a, siedem dni. Natomiast, gdy strona mieszkająca za granicą udzieliła tylko pełnomocnictwa do doręczeń, to termin do uiszczenia opłat sądowych powinien być nie krótszy niż dwa miesiące. Skoro skarżący mieszka w Wielkiej Brytanii (w [...]) i ustanowił pełnomocnika do doręczeń, to termin do uiszczenia wpisu sądowego, jaki należało mu wyznaczyć, powinien wynieść co najmniej dwa miesiące. W związku z tym, wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni o daty jego doręczenia stanowiło naruszenie art. 220 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.