V SA/Wa 1952/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), , Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2015 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wsparcia dla producentów owoców i warzyw; oddala skargę. W dniu [...] września 2014 r. (data nadania) skarżący Z. C. złożył w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w L. powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia wycofania owoców i warzyw w związku z brakiem możliwości sprzedaży spowodowanym [...] embargiem, w którym powiadomił o zamiarze wycofania ziemniaków uprawnianych (w ilości 300 t) na areale 8,28 ha oraz kapusty uprawianej (w ilości 300 t) na areale 6,09 ha. Następnie w dniu 23 września 2014 r. wnioskodawca złożył uzupełnienie do powiadomienia o zamiarze przeprowadzenia wycofania owoców lub warzyw w związku z brakiem możliwości sprzedaży spowodowanym [...] embargiem, w którym zadeklarował, że zamierza wycofać produkt w ramach bezpłatnej dystrybucji Banku [...] w T. W dniach 29 września, 1 października, 3 października, 7-8 października, oraz 30 września, 6 października i 13 października 2014 r. zostały przeprowadzone kontrole upraw kapusty w gospodarstwie wnioskodawcy, z których sporządzono "Świadectwa zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw", "Protokoły kontroli jakości handlowej świeżych owoców i warzyw wycofywanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji" oraz "Świadectwa potwierdzenia przekazania produktów wycofanych z rynku". W trakcie kontroli stwierdzono przekroczenie wagi produktu w opakowaniach netto, które powinno wynosić nie więcej niż 25 kg. Do powyższych ustaleń zawartych w raporcie z kontroli skarżący Z. C. złożył w dniu 14 października 2014r. oświadczenie, w którym wyjaśnił, że niektóre partie dostaw kapusty gabarytowo nie pozwalały utrzymać wagi 25 kg i produkt był pakowany z przekroczeniem tej masy, co zostało uzgodnione z Bankiem [...]. W dniu [...] października 2014 r. wpłynął do OT ARR w L. wniosek o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia, w którym producent zwrócił się o udzielenie dopłaty z tytułu działania dotyczącego wycofania kapusty w ilości 220 891 kg uprawianej na areale 16,27 ha. W dniu 8 grudnia 2014r. wpłynęła do OT ARR w L. korekta ww. wniosku, w którym producent skorygował powierzchnię uprawy kapusty zadeklarowanej operacji wycofania do powierzchni 3,09 ha. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w L. w dniu [...] grudnia 2014r. podjął decyzję nr [...], w sprawie udzielenia wsparcia wnioskodawcy za wycofanie produktu w ramach bezpłatnej dystrybucji kapusty w ilości 220.891 kg z powierzchni 3,09 ha oraz zwrotu poniesionych kosztów transportu w wysokości 9.144,89 EUR, a także kosztów sortowania i pakowania w wysokości 3.031,47 EUR. Równocześnie Dyrektor OT ARR w L. odmówił wnioskodawcy zwrotu poniesionych kosztów sortowania i pakowania dostaw produktów, na które wystawiono Świadectwa zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzywo o nr [...], w których stwierdzono przekroczenie wagi produktu w opakowaniach netto, które powinno wynosić nie więcej niż 25 kg. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podniósł m.in., że producent warzyw nie spełnił przesłanki określonej w art. 82 ust 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. U. UE L 157 z 15.06.2011, str.1 z późn. zm.). Przedmiotowy przepis stanowi, że koszty sortowania i pakowania owoców i warzyw wycofanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji kwalifikują się do wsparcia w ramach programów operacyjnych w wysokości stawki ryczałtowej określonej w części A załącznika XIII, a w przypadku produktów w opakowaniu o masie netto nieprzekraczającej 25 kilogramów, organ wskazał, że w/w partie dostawy kapusty nie kwalifikują się do wsparcia w zakresie kosztów sortowania i pakowania. Rozstrzygnięcie organu I instancji zakwestionował producent rolny wnosząc odwołanie do Prezesa Agencji Rynku Rolnego. Zarzucił organowi, że nie prawidłowo została przeprowadzona kontrola, polegająca na zaniechaniu zważenia każdego z worków oddzielnie, a co za tym idzie błędnego przyjęcia, że w dostawach została przekroczona waga 25 kg netto. Producent ponadto zarzucił, że stosując przepis art. 82 ust. 1 ww. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, należałoby zważyć każde opakowanie, a nie obliczać masę towaru na podstawie wyliczenia średniej wagi opakowań. Wnoszący odwołanie wyjaśnił, że w ramach trzech dostaw na które wystawiono Świadectwa zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw o nr [...], dostarczono 2.720 worków kapusty, zaś kontrola ograniczyła się do zważenia wyrywkowo 10 wybranych worków, a w stosunku do jednego z nich stwierdzano przekroczenie wagi. W pozostałych przypadkach waga nie przekraczała 25 kg netto. Wobec powyższego, producent podniósł, że obliczenie średniej wagi dostarczonych worków należy uznać za rażąco nieprawidłowe i działające na jego szkodę, bowiem nie wszystkie z 2.720 sztuk worków przekraczały określoną wagę. W ocenie Z.C. zasadne jest uchylenie wydanej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją nr [...] z [...] lutego 2015r. utrzymał w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu powołano przepisy regulujące zasady i tryb wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do F. Organ odwoławczy wyjaśnił m.in., iż w trakcie przeprowadzonych kontroli, na podstawie których sporządzono Świadectwa zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw, masa netto kapusty zapakowanej w worki, została przekroczona w oparciu o: • Świadectwo (...) nr [...], gdzie waga netto dostarczonego produktu wynosiła 20.316 kg w 800 sztukach worków, dając wagę jednostkowego opakowania netto wynoszącą 25,39 kg; • Świadectwo (...) nr [...], gdzie waga netto dostarczonego produktu wynosiła 25.756 kg w 960 sztukach worków, dając wagę jednostkowego opakowania netto wynoszącą 26,83 kg; • Świadectwo (...) nr [...], gdzie waga netto dostarczonego produktu wynosiła 25.483 kg w 960 sztukach worków, dając wagę jednostkowego opakowania netto wynoszącą 26,54 kg. Organ II instancji podkreślił, iż w w/w partie dostawy kapusty nie kwalifikują się do wsparcia w zakresie kosztów sortowania i pakowania. Zgodnie z art. 82 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, jak wskazał Prezes ARR koszty sortowania i pakowania owoców i warzyw wycofanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji kwalifikują się do wsparcia w ramach programów operacyjnych w wysokości stawki, lecz w przypadku produktów w opakowaniu o masie netto nieprzekraczającej 25 kilogramów. Tymczasem, jak wynika z przeprowadzonych kontroli dostawa ta nie kwalifikuje się do wsparcia w zakresie kosztów sortowania i pakowania w myśl cytowanych powyżej przepisów. Ponadto organ II instancji stwierdził, że kontrola produktów wycofanych z rynku przeprowadzona była przez Wojewódzkie Inspektoraty Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na warunkach i zasadach określonych w odrębnych przepisach, wbrew zarzutom odwołującego. Jednocześnie, Prezes ARR podał, że producent rolny składając w dniu 14 października 2014 r., oświadczenie w treści którego stwierdza, że "(...) niektóre partie dostaw kapusty gabarytowo nie pozwalały utrzymać wagi 25 kg (...)" miał świadomość, że część dostaw nie spełnia wymogu określonego w art. 82 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011. Reasumując, Prezes ARR stwierdził, iż organ I instancji zasadnie odmówił udzielenia wsparcia, gdyż wnioskodawca nie przeprowadził działania sortowania i pakowania kapusty, w myśl wskazanych powyżej przepisów i tym samym nie spełnił wymogów uzyskania pomocy finansowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa ARR w całości. Zarzucił: 1. naruszenie art. 82 ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego (UE) Nr 543/2011 (Dz.U.UE.L.2011.157.1, z późn. zm.) oraz art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 933/2014 poprzez: a) odmowę przyznania kosztów sortowania i pakowania wszystkich z 2.720 dostarczonych worków kapusty na podstawie obliczenia średniej wagi jednostkowego opakowania, podczas gdy nie każdy z worków przekraczał wagę 25 kg, a zgodnie z w/w przepisami koszty sortowania i pakowania kwalifikują się do wsparcia w ramach programów operacyjnych w przypadkach produktów w opakowaniach o masie netto nieprzekraczającej 25 kg, w związku z czym odmowa przyznania wsparcia w tym zakresie wymaga zważenia każdego z opakowania, a nie obliczenia średniej wagi opakowań; b) stwierdzenie, iż kontrola dostaw kapusty, polegająca na zważeniu jedynie 10 z 2.720 worków kapusty przeprowadzona została w sposób prawidłowy i może być podstawą odmowy przyznania wsparcia; oraz 2. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę decyzji polegający na przyjęciu, iż każdy z dostarczonych worków kapusty przekraczał wagę 25 kg netto. Autor skargi wniósł ponadto o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka M. K. z Banku [...] w L., który brał udział w kontroli wagi worków kapusty, na okoliczność przebiegu kontroli i nieprawidłowego ustalenia wagi opakowań. W motywach skargi skarżący wskazał, że kontrole obejmują 100 % ilości produktów wycofanych z rynku, a obliczenie średniej wagi opakowań kapusty narusza w/w przepisy. Przepisy te wyraźnie stanowią, iż wsparcie finansowe za sortowanie i pakowanie jest przyznawane za każde jednostkowe opakowanie nieprzekraczające wagi 25 kg netto i wobec tego każde opakowanie zdaniem skarżącego winno zostać w ramach kontroli zważone i dopiero wówczas zakwalifikowane, bądź nie do udzielenia wsparcia. Skarżący podał ponadto, że nie zgłosił uwag w protokole kontroli dlatego, że nie przypuszczał wówczas, działając w zaufaniu do osoby uprawnionej do kontroli, że taki sposób jej przeprowadzania jest nieprawidłowy i że zostanie wydana decyzja o odmowie przyznania wsparcia. W protokole, co zaznaczył producent nie zawarto jakiegokolwiek stwierdzenia, iż waga worków została przekroczona, nie było też zarzutów co do jakości dostarczonego towaru, ani żadnych innych, wobec tego wówczas nie miał podstaw do odmowy podpisania protokołu. Dopiero po otrzymaniu decyzji, jak wskazał skarżący dowiedział się, że kontrola została przeprowadzona w nieprawidłowy sposób. W ocenie wnoszącego skargę organy stosując daleko idące uproszczenie polegające na obliczeniu średniej wagi jednostkowych worków kapusty i to jedynie na podstawie 10 zważonych wyrywkowo worków odmówiły wsparcia za wszystkie 2.720 worków kapusty rażąco naruszając w jego ocenie wymienione na wstępie skargi przepisy. W odpowiedzi na skargę Prezes ARR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a." sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego krajowego i wspólnotowego. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów administracji ani naruszenia norm prawa materialnego ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. Należy wyjaśnić, iż zasady wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej określają przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014, zwanego dalej "rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 932/2014" oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1190), zwanego dalej "rozporządzeniem RM". Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia RM w zw. z art. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 932/2014, nadzwyczajne unijne środki wsparcia obejmują operacje wycofania z rynku, zielonych zbiorów i niezbierania plonów określonych owoców i warzyw prowadzone w okresie od dnia 18 sierpnia do 30 listopada 2014 r. Zasady naliczania pomocy finansowej za wycofanie z rynku dla producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów określone zostały w art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014. Produkt można było poddać operacji wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji lub operacji wycofania do przeznaczeń innych niż bezpłatna dystrybucja. Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 producenci, którzy nie są członkami uznanej organizacji producentów, zobowiązani byli do zawarcia umowy z uznaną organizacją producentów w odniesieniu do całkowitej ilości produktów, które mają zostać dostarczone na mocy ww. artykułu. Ze względu na spełnienie przesłanek art. 4 ust. 5 polskim producentom niebędącym członkami organizacji umożliwiono zastąpienie zawarcia umowy, powiadomieniem właściwego organu państwa członkowskiego. Krajowe rozporządzenie RM, które weszło w życie dnia 5 września 2014 r., w § 4 ust. 3-5 wprowadziło obowiązek powiadamiania o zamiarze dokonania operacji na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARR, najpóźniej na 2 dni przed dniem planowanego dokonywania tej operacji, stanowiąc jednocześnie w § 11, że powiadomienia o zamiarze dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, złożone przed dniem wejścia życie rozporządzenia podlegają rozpatrzeniu. Obowiązek składania powiadomień jest ściśle powiązany się z obowiązkiem przeprowadzenia kontroli. W myśl art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 operacje wycofania, o których mowa w art. 3 i 4 tego rozporządzenia, podlegają kontrolom pierwszego szczebla zgodnie z art. 108 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy czym w odniesieniu do operacji wycofania, o których mowa w art. 4 ust. 5, kontrole obejmują 100% ilości produktów wycofanych z rynku oraz kontrolom drugiego szczebla o czym stanowi art. 7 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 932/2014. Wysokość wsparcia w ramach operacji wycofania na bezpłatną dystrybucję dokonywaną przez producenta wylicza się na podstawie § 7 ust. 1 ppkt 1 rozporządzenia RM, przy zastosowaniu odpowiednio stawek określonych w załączniku nr I do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 albo w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z uwzględnieniem kursu przeliczenia EUR na PL zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 907/2014, jako iloczyn ilości produktów objętych operacją oraz maksymalnej kwoty wsparcia określonej dla bezpłatnej dystrybucji. W przypadku operacji dotyczących wycofania produktów w ramach bezpłatnej dystrybucji, wnioskodawcy przysługuje zwrot poniesionych kosztów: transportu wyliczonych na podstawie stawek zryczałtowanych, ustalonych w oparciu o odległość pomiędzy miejscem wycofania a miejscem dostawy, określonych w załączniku XII do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011; opakowania i sortowania, zgodnie z art. 82 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 w odniesieniu do produktów w opakowaniach o masie nie przekraczających 25 kg netto, wyliczone na podstawie stawek zryczałtowanych określonych w załączniku XIII do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011. Analiza zgromadzonych akt wskazuje, iż w trakcie przeprowadzonych kontroli przez WIJHARS w dniach: 29 września 2014 r., 3 października 2014 r. i 7 października 2014 r., na podstawie których sporządzono świadectwa zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw, masa netto kapusty zapakowanej w worki, została przekroczona w oparciu o: Świadectwo (...) nr [...], gdzie waga netto dostarczonego produktu wynosiła 20.316 kg w 800 sztukach worków, dając wagę jednostkowego opakowania netto wynoszącą 25,39 kg; Świadectwo (...) nr [...], gdzie waga netto dostarczonego produktu wynosiła 25.756 kg w 960 sztukach worków, dając wagę jednostkowego opakowania netto wynoszącą 26,83 kg; Świadectwo (...) nr [...], gdzie waga netto dostarczonego produktu wynosiła 25.483 kg w 960 sztukach worków, dając wagę jednostkowego opakowania netto wynoszącą 26,54 kg. Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz przepis art. 82 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, który stanowi, że koszty sortowania i pakowania owoców i warzyw wycofanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji kwalifikują się do wsparcia w ramach programów operacyjnych w wysokości stawki ryczałtowej określonej w części A załącznika XIII, w przypadku produktów w opakowaniu o masie netto nieprzekraczającej 25 kilogramów, organy orzekające w sprawie zasadnie wskazały, że w/w partie dostawy kapusty nie kwalifikują się do wsparcia w zakresie kosztów sortowania i pakowania. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego błędu w ustaleniach faktycznych, tj.: nieprawidłowym przyjęciu, iż każdy z dostarczonych worków kapusty przekraczał wagę 25 kg netto należy wskazać, że z kontroli produktów wycofanych z rynku, które przeprowadzone zostały przez kontrolerów Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w L. sporządzone zostały protokoły kontroli jakości handlowej świeżych owoców i warzyw wycofywanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji. Jak wynika z akt administracyjnych producent w dniach kontroli nie wniósł uwag do protokołów kontroli jakości handlowej świeżych owoców i warzyw wycofywanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji, pomimo, że został poinformowany o przysługującym mu prawie złożenia umotywowanych uwag do protokołu kontroli przed jego podpisaniem. Należy zaznaczyć, iż skarżący dopiero w dniu 14 października 2014 r., a zatem po zakończeniu kontroli przeprowadzonej przez kontrolerów WIJHARS, złożył oświadczenie w treści którego stwierdza, że "(...) niektóre partie dostaw kapusty gabarytowo nie pozwalały utrzymać wagi 25 kg (...)". Skarżący miał zatem świadomość, że niektóre partie dostaw nie spełniały wymogu określonego w art. 82 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011. W ocenie Sądu, zgłoszenie zastrzeżeń w zakresie nieprawidłowego przeprowadzenia kontroli towarów łatwo psujących się dopiero po ich zakończeniu czyniło niemożliwym ponowne przeprowadzenie kontroli. Należy zauważyć, iż zgodnie z punktem 19 preambuły rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 w celu zagwarantowania, że pomoc finansowa Unii dla producentów niektórych owoców i warzyw jest wykorzystywana na zamierzone cele i w celu zapewnienia skutecznego wykorzystania budżetu Unii, państwa członkowskie powinny wprowadzić rozsądny poziom kontroli. W szczególności należy przeprowadzać kontrole dokumentacji, kontrole identyfikacyjne, kontrole bezpośrednie oraz kontrole na miejscu, obejmujące rozsądną ilość produktów, obszarów, organizacji producentów i producentów, którzy nie są członkami uznanych organizacji producentów. Należy zatem uznać, iż, wbrew twierdzeniom skarżącego, zawarty w art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 wymóg aby w odniesieniu do operacji wycofania z rynku, o których mowa w art. 4 ust. 5, kontrole pierwszego szczebla obejmowały 100 % ilości produktów wycofanych z rynku, nie oznacza obowiązku ważenia w trakcie kontroli wszystkich opakowań dostarczonego produktu, a jedynie dokonanie, zgodnie z art. 108 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, kontroli obejmującej kontrolę dokumentacji, identyfikacji, kontrolę fizyczną masy produktów wycofanych z rynku oraz kontrolę zgodności z normami handlowymi. Powyższe wymogi zostały spełnione w odniesieniu do spornego towaru, co wynika z zapisów w protokołach kontroli jakości handlowej świeżych owoców i warzyw wycofywanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji oraz stanowiących integralne części protokołów świadectw zgodności z normami handlowymi UE dla świeżych owoców i warzyw. Za niezasadny uznać należy zarzut wydania zaskarżonej decyzji bez prawidłowego wyjaśnienia przesłanek jakimi organ kierował się przy wydawaniu decyzji. Należy wskazać, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia 10 lutego 2015 r., powołując się na treść art. 82 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, wyjaśniono stronie skarżącej zasadność przesłanek, którymi organ odwoławczy kierował się przy załatwieniu sprawy. Organ nie złamał zatem w rozpoznawanej sprawie dyrektywy wynikającej z zasady przekonywania, wyrażonej w art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98. poz. 1071, z późn. zm.); dalej: "k.p.a.". Ponadto, odnosząc się do zarzutu zaniechania dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, należy zauważyć, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych, jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. Zasadniczo przepis ten w znacznym stopniu ogranicza lub nawet wyłącza stosowanie naczelnych zasad postępowania administracyjnego, tj. zasady legalizmu, prawdy obiektywnej, wyważania interesu społecznego i słusznego obywateli (art. 7), zasady informowania stron (art. 9), zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10) oraz zasady dopuszczenia jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w szczególności dokumentów, zeznań świadków, opinii biegłych oraz oględzin (art. 75 § 1), zasady wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1), prawa strony do wypowiadania się co do dowodów (art. 81). Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. została skonkretyzowana w art. 77 § 1 k.p.a., z którego wynika dla organu administracji publicznej obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a następnie wyczerpującego rozpatrzenia całokształtu tego materiału w celu prawidłowego ustalenia podstaw faktycznej decyzji (organ jest zobowiązany z urzędu do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego). Ustawa o ARR wyłącza jednak ten obowiązek, co oznacza, że cały ciężar dowodu został nałożony na stronę, przy czym nie jest ona nawet informowana, jakimi dowodami powinna wykazać zasadność swojego żądania. Organy administracji publicznej przy takim uregulowaniu nie mają obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ponadto, w ustawie o ARR ograniczono stosowanie zasady informowania stron i innych uczestników postępowania przez organ administracji publicznej (art. 9 k.p.a.) oraz zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 k.p.a.). Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że organy administracji obu instancji w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, zaś wydane na jego podstawie decyzje odpowiadają prawu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.