VI SA/Wa 42/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2015 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku oddala skargę w całości Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (zwany dalej organem/Urzędem) decyzją z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] (zwaną dalej decyzją), po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgłoszenia wynalazku pt. "Blok transportowy", nr P. [...], zgłoszonego do ochrony w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Z. S. (zwanego dalej zgłaszającym/stroną/skarżącym), na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego od decyzji z [...] września 2012 r. umarzającej postępowanie w sprawie ww. wynalazku w części dotyczącej "blok transportowy nożycowy", utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Ustalono, że zgłaszający przy piśmie z [...] czerwca 2012 r. wycofał żądanie udzielenia patentu na wynalazek, nadsyłając nową wersję dokumentacji z ograniczonym zakresem ochrony, z którego wyeliminowana została część dotycząca bloku transportowego nożycowego (zastrzeżenie nr 2, wersji z 18 stycznia 2012 r.). W związku z powyższym organ I instancji decyzją z [...] września 2012 r. wydaną na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm. zwaną dalej P.w.p), uznał część zgłoszenia wynalazku za bezprzedmiotową i umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia wynalazku, oznaczonego nr P. [...] pod pierwotnym tytułem: "Blok transportowy", zgłoszonego dnia 3 stycznia 2005 przez stronę. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z [...] listopada 2013 r. zgłaszający stwierdza, że jego zdaniem decyzja z [...] września 2012 r. o częściowym umorzeniu postępowania, dotyczącym ochrony w zakresie bloku transportowego z nożycowym układem dźwigni, została wydana na skutek wymuszenia zawartego w zawiadomieniu Urzędu z [...] maja 2012 r. W tym zakresie powołuje się na pierwszą część ostatniego zdania z tego zawiadomienia "W przypadku, gdy zgłaszający nie ograniczy zakresu przedmiotowego żądanej ochrony". Zgłaszający odniósł się do przeciwstawionego amerykańskiego opisu patentowego nr [...], wskazując na różnicę pomiędzy porównywanymi rozwiązaniami, polegającą na tym, że w przeciwstawionym podnośniku ruch tłoka jest prostopadły do osi rozwieranego układu, a nie wzdłużny jak w przedmiotowym rozwiązaniu. Organ uznał, że wskazany przez zgłaszającego zwrot z ostatniego zdania w ww. zawiadomieniu stanowi jedynie fragment informacji o tym jaki może być dalszy tok postępowania oraz podpowiedź o różnych możliwościach rozwiązania problemu. Wskazał, że na pierwszym miejscu umieszczono możliwość ograniczenia zakresu żądanej ochrony, w przypadku gdy zgłaszający częściowo zgadza się ze zdaniem Urzędu. Natomiast gdy zgłaszający uważa, że Urząd nietrafnie ocenił jego zgłoszenie lub źle je zrozumiał może wypowiedzieć się i przedstawić swoje stanowisko. Biorąc to pod uwagę Urząd przeprowadza kolejne badanie, mając na uwadze argumenty zgłaszającego i odpowiada na piśmie lub w przypadkach jednoznacznych wydaje decyzję. W tym stanie rzeczy organ uznał, że ekspert prowadzący sprawę w żaden sposób nie wymuszał na zgłaszającym ograniczenia zakresu żądanej ochrony decyzja z [...] września 2012 r. o częściowym umorzeniu postępowania wydana została prawidłowo. Organ stwierdził że zgłaszający we wniosku wypowiedział się merytorycznie na temat amerykańskiego opisu patentowego nr [...]. Biorąc to pod uwagę Urząd przeprowadził dodatkowe badania pod tym kątem. W wyniku ponownego badania stanu techniki Urząd stwierdził, że tego typu urządzenie z nożycowym układem dźwigni w którym siłownik hydrauliczny umieszczony jest w osi rozwieranego układu znany jest na przykład z amerykańskiego opisu patentowego nr [...] lub niemieckiego opisu zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...]. W związku z tym, że zostały wskazane dodatkowe materiały Urząd prosił zgłaszającego o przedstawia swojego merytorycznego stanowiska na temat rozwiązań z tych opisów, ustosunkowania się do nich i wskazania czy w tym świetle podtrzymuje swój wniosek. W odpowiedzi na stanowisko Urzędu , zgłaszający nadesłał pismo z [...] lutego 2013 r., w którym bardzo szeroko przedstawia historię przebiegu postępowania swojego zgłoszenia nr P. [...], cytując kolejne pisma i tłumaczenia opisów patentowych, wskazuje, że są one niepodobne nazywając je "ulotkami marketingowymi". Zgłaszający wiele miejsca poświęca na omówienie pierwszego przedmiotu zgłoszenia, czyli bloku transportowo linowego, który to nie był przedmiotem zaskarżonej decyzji i w stosunku do którego trwa dalej postępowanie. Odnośnie bloku transportowo nożycowego zgłaszający wskazuje na różnice w porównywanych układach dźwigniowych, polegające na ich rozpieraniu lub ściskaniu. Ponadto zarzuca Urzędowi, że całkowicie uchylał się od merytorycznego rozpatrzenia przedmiotowego zgłoszenia oraz że, nie przedstawił żadnego identycznego zgłoszenia. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona, zarzucając długotrwałość postępowania. Zdaniem strony przedstawienie dopiero po sześciu latach sprawozdania ze stanu techniki, spowodowało istotne szkody materialne, wynikłe z zastosowania rozwiązania wynalazku przez osoby trzecie. Stwierdza, że wydanie przez organ skarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej było przedwczesne i narusza prawo materialne, gdyż przepisy art. 49 ust. 2 i art. 50 ust. 1 i 2 P.w.p. przewidują jedynie decyzję o ewentualnej odmowie udzielenia patentu, w związku z tym decyzja oparta na przepisie art. 105 § 1 kpa w związku z art. 252 P.w.p. jest wadliwa. Uznaje, że organ nie wyjaśnił w decyzji, których warunków określonych przepisem art. 24 P.w.p. zgłoszony wynalazek nie spełnia. Jego zdaniem nie wystąpiła przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, upoważniająca do umorzenia postępowania w części, w rozumieniu przepisu art. 105 § 1 kpa, gdyż przedmiot postępowania - wynalazek pt. "Blok transportowo nożycowy" nadal występuje. Wnosi o unieważnienie decyzji z [...] września 2012 r. umarzającej postępowanie oraz decyzji z [...] kwietnia 2013 r. utrzymującej ją w mocy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem skargi jest decyzja organu z [...] kwietnia 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] września 2012 r. umarzającą postępowanie w sprawie wynalazku w części dotyczącej "blok transportowy nożycowy". Przepis art. 31 ust 1 P.w.p. przewiduje, jakie elementy powinno zawierać zgłoszenie wynalazku w celu uzyskania patentu. Zgodnie z przepisem art. 37 ust. 1 P.w.p. do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia patentu zgłaszający może, z pewnymi zastrzeżeniami, wprowadzać uzupełnienia i poprawki do zgłoszenia wynalazku, które nie mogą wykraczać poza to, co zostało ujawnione, w dniu dokonania zgłoszenia, jako przedmiot rozwiązania w opisie zgłoszeniowym wynalazku obejmującym opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki. Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 P.w.p. po wpłynięciu zgłoszenia wynalazku Urząd Patentowy nadaje mu kolejny numer, stwierdza datę wpływu oraz zawiadamia o tym zgłaszającego. Po dokonaniu zgłoszenia wynalazków w dniu 3 stycznia 2005 r. zgłaszający pismem z [...] marca 2006 r. został poinformowany przez Urząd Patentowy o błędach formalnych i wymaganiach ustawowych jakie musi spełniać dokumentacja zgłoszeniowa. Art. 46 ust. 1 P.w.p. przewiduje, że w uzasadnionych przypadkach Urząd Patentowy, sprawdzając, czy spełnione zostały ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, może wezwać zgłaszającego postanowieniem do nadesłania w wyznaczonym terminie, pod rygorem umorzenia postępowania, dokumentów i wyjaśnień dotyczących tego zgłoszenia oraz do wprowadzenia określonych poprawek lub uzupełnień w dokumentacji zgłoszenia, a także do nadesłania rysunków, które nie są niezbędne do zrozumienia wynalazku, jeżeli jest to potrzebne dla należytego przedstawienia wynalazku lub konieczne z innych względów. Wobec czego należy podzielić stanowisko Urzędu, że ekspert prowadzący sprawę nie wymuszał na zgłaszającym ograniczenia zakresu żądanej ochrony. W związku z podjęciem przez Urząd wątpliwości co do możliwości udzielenia ochrony organ winien te wątpliwości wyjaśnić co też uczynił a strona ma prawo pomóc organowi te wątpliwości rozwiązać. W związku z wątpliwościami Urzędu, zgłaszający nadesłał przy piśmie z [...] czerwca 2012 r. nową wersję dokumentacji z ograniczonym zakresem ochrony, z którego została wyeliminowana część dotyczącą bloku transportowego nożycowego. Przedstawiając nową wersję dokumentacji z ograniczonym zakresem ochrony zgłaszający sam podjął decyzję o ograniczeniu zakresu żądanej ochrony do pierwszego przedmiotu zgłoszenia i w związku z tym Urząd prawidłowo wydał decyzje o częściowym umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa w związku z art. 252 P.w.p. w części dotyczącej "blok transportowy nożycowy". Umorzenie w części postępowania w związku z ograniczeniem zakresu żądanej ochrony powoduje, że postępowanie nie toczy się w tym zakresie natomiast zawarte we wniosku stanowisko zgłaszającego oceniające przeciwstawione opisy patentowe dotyczące układu bloku linowego, organ będzie rozpatrywał przy dalszej merytorycznej ocenie tego rozwiązania. Sąd Administracyjny jest w pewnym zakresie ustawowym uczestnikiem postępowania ale wbrew twierdzeniom skarżącego nie jest ustawowym uczestnikiem procesu decyzyjnego Urzędu Patentowego zobowiązanym do wydania certyfikatu zgodności. Kompetencje Sądu zostały opisane wyżej i sąd nie wydaje żadnego certyfikatu a jedynie kontroluje zaskarżoną decyzję. Zgodnie z przepisem art. 259 P.w.p. centralnym organem administracji rządowej w sprawach z zakresu własności przemysłowej jest Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej. W tym stanie rzeczy nie można podzielić stanowiska skarżącego co do błędów związanych z pominięciem części nazwy organu. Kwestia wątpliwości skarżącego co do właściwego organu rozpoznającego tę sprawę jest to kwestia organizacyjna Urzędu Patentowego i przyznanych przepisami właściwości poszczególnych komórek organizacyjnych organu. Należy zauważyć, że wbrew twierdzeniom skarżącego żadna komórka organizacyjna organu nie podlega sądom administracyjnym. Przepis art. 260 ust. 1 P.w.p. wskazuje, że Urząd Patentowy podlega Radzie Ministrów. Nadzór nad działalnością Urzędu Patentowego sprawuje z ramienia Rady Ministrów minister właściwy do spraw gospodarki. Zgodnie z przepisem art. 263 ust. 1 P.w.p. na czele Urzędu Patentowego stoi Prezes Urzędu Patentowego, który kieruje Urzędem i reprezentuje go na zewnątrz oraz ustala szczegółową organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań komórek organizacyjnych. Prezes Urzędu kieruje Urzędem z zakresie administracyjnym ale nie ma wpływu na linię orzeczniczą organu, bowiem podmioty orzekające podlegają ustawom, z przepisom odrębnym oraz z umowom międzynarodowym. W tym stanie rzeczy nie jest możliwe podzielenie argumentacji skarżącego co do podległości pracowników organu. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.