II SA/Rz 1198/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku AP o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi AP na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [.] z dnia [.] lipca 2015 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że nie można do czasu zakończenia postępowania sądowego wykluczyć odmiennego od decyzji organów celnych rozstrzygnięcia tej sprawy, co spowodować może "faktyczną bezprzedmiotowość postępowania skargowego". W odpowiedzi na skargę organ nie odniósł się do tego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Decyzja nakładająca na skarżącego karę 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Niemniej, skarżący w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobnił, że jej wykonanie może wywołać dla niego skutki określone w powołanym przepisie, a "faktyczna bezprzedmiotowość postępowania skargowego" – cokolwiek ona oznacza, okoliczności takich nie stanowi. Nie ujawnił swojej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków bądź posiadanych zasobów. Okoliczności tych nie sposób również wywieść z akt sprawy. Brak zatem jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może grozić skarżącemu wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.