II SA/Rz 1278/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy R. D. dotyczącej niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe W dniu 21 września 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego [...] wraz z pismem R. D., stanowiącym w ocenie organu skargę sądowoadministracyjną na niewykonanie przez organ wyroku Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. II SAB/Rz 98/14. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje zasadniczo przez wniesienie skargi zawierającej żądanie przeprowadzenia kontroli mieszczącej się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Analiza pism R. D. z dnia 26 lipca 2015 r. oraz 28 sierpnia 2015 r., uznanych przez Dyrektora za skargę oraz jej uzupełnienie, uprawnia Sąd do stwierdzenia, że nie stanowią one skargi sądowoadministracyjnej. Po pierwsze, pisma te zostały skierowane do Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego [...], a nie do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Po drugie, z ich treści nie wynika, aby wolą R. D. było wniesienie skargi na niewykonanie przez Dyrektora opisanego wyżej wyroku tut. Sądu. Pierwsze z nich stanowi bowiem odwołanie od decyzji organu, drugie zaś precyzuje, że zawarty w odwołaniu zarzut niewykonania wyroku stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i wykonania prawomocnego wyroku WSA w Rzeszowie. Samo sformułowanie zarzutu niewykonania wyroku w kierowanym przez stronę do organu piśmie nie może stanowić podstawy do uznania pisma za skargę oraz zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, skoro strona wyraźnie takiej woli nie wyraziła. Zwłaszcza, że skarga na niewykonanie wyroku w myśl art. 154 § 1 Ppsa może zostać wniesiona po uprzednim wezwaniu skarżonego organu do wykonania wyroku, a w ocenie Sądu taki właśnie charakter noszą pisma R. D. Nawet bowiem gdyby przyjąć, że pisma te stanowią skargę, skarga ta podlegałaby odrzuceniu z uwagi na niepoprzedzenie jej wniesienia wezwaniem, o którym mowa w przywołanym wyżej przepisie. W tych okolicznościach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Ppsa postępowanie należało umorzyć, zaś R. D., jako że już zwrócił się do organu o wykonanie wyroku tut. Sądu, odrębnym pismem procesowym może wnieść skargę, o której mowa w art. 154 § 1 Ppsa.