II GZ 965/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 653/15 w sprawie ze skargi W.G. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013 postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w O., postanowieniem objętym skargą kasacyjną, odrzucił skargę W.G. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] lipca 2015 r., w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2013. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że w dniu 4 września 2015 r. skarżący – W.G. wniósł skargę na opisaną decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego ARiMR. Zarządzeniem z dnia 9 października 2015 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 października 2015 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Pełnomocnika skarżącego wezwano także do złożenia pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu. Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. wskazał, że termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 26 października 2015 r. Zatem uiszczając wpis w dniu 27 października 2015 r. skarżący nie zachował terminu do uiszczenia wpisu. W.G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez błąd w ustaleniu prawidłowej daty opłacenia skargi. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 19 października 2015 r. wezwanie Sądu wzywające do uiszczenia wpisu otrzymał pełnomocnik skarżącego. Skarżący twierdzi, że on otrzymał wezwanie w dniu 26 października 2015 r. W tym dniu dostał informację o konieczności uiszczenia wpisu od swojego pełnomocnika. Skarżący błędnie odczytał informację, uznając że może dokonać wpłaty wpisu w dniu następnym, tj. 27 października 2015 r. Ponadto wnoszący zażalenie podniósł, że pełnomocnik nie był właściwym adresatem wezwania, bowiem zdaniem Sądu nie był umocowany do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone w dniu 19 października 2015 r. na adres kancelarii pełnomocnika (k-22 akt sądowych). Zakreślony przez Przewodniczącego Wydziału 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 26 października 2015 r. Wymagany wpis od skargi został uiszczony w dniu 27 października 2015 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia wpłaty wskazanej kwoty na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. (k-22 akt sądowych) oraz z dokumentu bankowego (k-44 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu wywodził, że wezwanie do uiszczenia wpisu należało wysłać na adres skarżącego, a nie na adres pełnomocnika, skoro pełnomocnik został wezwany przez Sąd do przesłania pełnomocnictwa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać taką argumentację za błędną. W pierwszej kolejności zważyć należy, że zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub wierzytelny jego odpis. Brak złożenia dokumentu pełnomocnictwa nie oznacza, że pełnomocnik nie jest ustanowiony. Artykuł 49 § 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych (np. brak załączonego pełnomocnictwa), przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Zgodnie z § 3 art. 49 p.p.s.a. pismo uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. Zatem skoro brak formalny, w postaci odpisu pełnomocnictwa został w rozpoznawanej sprawie uzupełniony, Sąd prawidłowo uznał, że skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika w dniu wniesienia skargi. Wobec tego doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu również zostało prawidłowo skierowane do pełnomocnika. Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. gdy ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż została ona opłacona po 7 – dniowym terminie wskazanym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I WSA w O. Na marginesie należy podnieść, że okoliczności zawarte w zażaleniu, mające świadczyć, iż skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, które zostały również podniesione we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, będą oceniane przez Sąd I instancji przy rozpoznawaniu tego wniosku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a.