II SA/Gd 464/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Janina Guść (spr.) sędzia WSA Wanda Antończyk sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. i W. M. na postanowienie Wojewody z dnia 2 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. E. M. i W. M. wnieśli skargę na postanowienie Wojewody z dnia 2 lipca 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z dnia 7 maja 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia podania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty zezwalająca na budowę linii kablowej 15kV, zaprojektowanej w obr. K. Gmina C. wraz ze złączem kablowym 15 kV wykonanej przez A. na zlecenie B. Z okoliczności sprawy wynika, że skarżący złożyli w dniu 28 listopada 2014 r. wniosek o wznowienie postępowania wskazując, że w dniu 27 października 2014 r. doręczono im decyzję Wojewody z dnia 24 października 2014 r., z której dowiedzieli się o prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę linii kablowej 15kV, zaprojektowanej w obr. K. Gmina C. wraz ze złączem kablowym 15 kV wykonanej przez A. na zlecenie B. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. Starosta odmówił wznowienia postępowania, z uwagi na złożenie wniosku po terminie, wskazując, że skarżący uzyskali wiedzę o wydaniu decyzji już w czerwcu 2014 r., kiedy to wystąpili z wnioskiem o umożliwienie im zapoznania się z aktami sprawy. Skarżący w dniu 16 stycznia 2015 r złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wskazując, że w dniu 27 października 2014 r. doręczono im decyzję Wojewody z dnia 24 października 2014 r., z której dowiedzieli się o prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jednak dopiero z postanowienia z dnia 30 grudnia 2014 r. o odmowie wznowienia postępowania dowiedzieli się o danych identyfikujących decyzję, o tym przez jaki organ została ona wydana, kiedy i pod jakim numerem. Starosta postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. odmówił skarżącym przywrócenia terminu do złożenia podania w przedmiocie wznowienia postępowania, wskazując, że wniosek złożono po terminie liczonym od daty kiedy skarżący dowiedzieli się o wydaniu decyzji oraz wskazał, że brak znajomości terminów procesowych nie może być uznany za okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu i niezawinioną przez stronę. Wojewoda, po rozpoznaniu zażalenia E. M. i W. M., postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ podzielił stanowisko, że wniosek złożono z uchybieniem terminu. Skarżący dowiedzieli się bowiem o decyzji w dniu 9 czerwca 2015 r., termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania upłynął w dniu 9 lipca 2014 r., a termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu w dniu 16 lipca 2014 r. Organ wskazał, że dowiedzenia się o decyzji jest równoznaczne z uzyskaniem informacji pozwalających zidentyfikować decyzję w stopniu pozwalającym na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. W skardze wskazano, że wydane postanowienie narusza przepisy art. 148 § 1 i 2 k.p.a. przez odmowę wznowienia postępowania oraz art. 80 k.p.a. przez dowolność w zakresie oceny rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie. Skarżący stwierdzili, że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie mógł biec od dnia 9 czerwca 2014 r. t.j. daty złożenia wniosku o zapoznanie się z aktami sprawy, jak to przyjął organ w postanowieniu o odmowie wznowienia postępowania, bowiem nie posiadali ono wówczas wiedzy o wydaniu decyzji. Skarżący wskazali, że posiadają interes prawny w rozpoznaniu sprawy o pozwolenie na budowę i przysługiwał im status strony w tym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu wydanego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie jak i postanowienie je poprzedzające nie naruszają prawa, w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Skarżący złożyli wniosek o wznowienie postępowania oparty na przesłance wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jaką jest niezawiniony brak udziału strony w postępowaniu. Zgodnie z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w dniu 16 stycznia 2015 r., wskazując, że w dniu 27 października 2014 r. doręczono im decyzję Wojewody z dnia 24 października 2014 r., z której dowiedzieli się o prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jednak dopiero z postanowienia z dnia 30 grudnia 2014 r. o odmowie wznowienia postępowania dowiedzieli się o danych identyfikujących decyzję, o tym przez jaki organ została ona wydana, kiedy i pod jakim numerem. Postanowienie to zostało skarżącym doręczone w dniach 13 stycznia 2015 r. – W. M. oraz w dniu 5 stycznia 2015 r. E. M. Zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin 7- dniowy przewidziany w tym przepisie upłynął dla E. M. w dniu 12 stycznia 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu złożony przez tego skarżącego został zatem złożony po terminie. Już ta tylko okoliczność uzasadniała odmowę przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Termin 7-dniowy liczony od daty otrzymania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania został natomiast zachowany przez skarżącego W. M. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. organ obowiązany jest przywrócić termin jeżeli uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie przez stronę uprawdopodobniony. Powszechnie przyjmuje się jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1998 r. (sygn. akt IV SA 1153/96, Lex 45637) brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego lub jego pełnomocnika zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Jak podkreśla się w orzecznictwie, braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu nie potwierdza nieznajomość prawa czy też wybranie innej drogi obrony interesu prawnego. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może nastąpić jedynie wówczas, gdy uchybienie terminowi nastąpiło w skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy podjęciu największego w danych warunkach wysiłku. Mimo zachowania formalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wniosek W. M. nie mógł zostać uwzględniony, bowiem strona nie powołała okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu. W istocie podnoszone przez skarżącego argumenty nie dotyczyły okoliczności, które uniemożliwiły mu złożenie w terminie podania o wznowienie, lecz stanowiły uzasadnienie twierdzenia, że termin do wniesienia podania rozpoczął swój bieg w innej dacie niż przyjął to organ w postanowieniu o odmowie wznowienia postępowania, a mianowicie nie w dniu 9 czerwca 2014 r., lecz w dniu otrzymania odpisu postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Wskazać przy tym należy, że w złożonym wniosku o wznowienie postępowania skarżący twierdzili, że informację o wydaniu decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie postępowania otrzymali w dniu 27 października 2014 r. Podnoszone przez skarżących okoliczności dotyczące braku wiedzy o dacie wydania decyzji oraz jej numerze, jak i organie wydającym decyzję niewątpliwie nie uniemożliwiały skarżącymi złożenia podania o wznowienie postępowania aż do dnia otrzymania postanowienia o odmowie wznowienia z dnia 30 grudnia 2014 r., co skarżący podnosili we wniosku o przywrócenie terminu, bowiem podanie o wznowienie postępowania zostało złożone przez skarżących przed wydaniem tego postanowienia, w dniu 26 listopada 2014 r. Wskazać należy, że w trybie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności strona nie może kwestionować prawidłowości wydanego postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. W tym zakresie stronie przysługiwał środek odwoławczy w postaci zażalenia. Argument skarżących, że nie posiadają wiedzy prawniczej w zakresie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie jest uzasadniony. Taka okoliczności w świetle obowiązującego prawa nie może być uznana za niezawinioną przez stronę, bowiem interpretacja taka wyłączałaby skuteczność przewidzianych ustawą terminów procesowych. W orzecznictwie konsekwentnie przyjmuje się, że brak wiedzy w tym zakresie nie stanowi przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania czynności. Podnoszony w skardze argument, że skarżącym przysługiwał status strony postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę nie podlegał rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu. Postępowanie to dotyczy wyłącznie kwestii procesowej - przywrócenia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. W postępowaniu tym Sąd nie mógł oceniać kwestii legitymacji strony do występowania w postępowaniu, którego wznowienia domagali się skarżący. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.