II FZ 697/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. i P. B. w przedmiocie odrzucenia skargi z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Po 747/15 w sprawie ze skargi M. B. i P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 20 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu sygn. akt III SA/Po 747/15 odrzuciła skargę P. B. i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 20 maja 2015 r. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu orzeczenia wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.288 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 listopada 2015 r. odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. NSA oddalił postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. zażalenie na powyższe postanowienie. Wobec tego wezwano skarżących o wykonanie prawomocnego zarządzenia wzywającego ich do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili wpisu, wnosząc po raz kolejny o zwolnienie ich od obowiązku jego uiszczenia. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., odrzucił skargę jako nieopłaconą. Podatnicy wnieśli zażalenie na powyższe postanowienia, w którym domagali się jego uchylenia i nadania sprawie dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę strony z powodu jej nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Podatnicy zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w Zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął, a na jego bieg nie miało wpływu złożenie przez stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy Sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.