II OZ 1314/15
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-01-22
Skład orzekający: Andrzej Gliniecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy brak wiedzy prawniczej pełnomocnika inicjatorów referendum lokalnego, który złożył skargę do organu zamiast bezpośrednio do sądu administracyjnego, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi?Ratio decidendi
Brak wiedzy prawniczej lub niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Dopiero nagłe, nieprzewidywalne zdarzenie może stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. W tej sprawie pełnomocnik nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.Stan faktyczny
Pełnomocnik inicjatorów referendum złożył skargę na uchwałę Rady Miasta Krosna do Urzędu Miasta, zamiast bezpośrednio do sądu administracyjnego, co skutkowało odrzuceniem skargi przez WSA z powodu wniesienia po terminie. Pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu, argumentując brak wiedzy prawniczej i przekonanie o prawidłowości procedury. WSA odmówił przywrócenia terminu, a NSA oddalił zażalenie na to postanowienie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. – pełnomocnika inicjatorów referendum na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1487/15 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta Krosna z dnia art. [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku mieszkańców o przeprowadzenie referendum lokalnego postanawia: oddalić zażalenie
W dniu 21 października 2015 r. do Urzędu Miasta Krosna wpłynęła skarga pełnomocnika inicjatora referendum gminnego na uchwałę Rady Miasta Krosna z [...] października 2015 r. nr [...] w sprawie odrzucenia wniosku mieszkańców o przeprowadzenie referendum gminnego. Uchwała ta została doręczona skarżącemu w dniu 7 października 2015 r. Skarżący złożył skargę do Urzędu Miasta Krosna w dniu 21 października 2015 r. Organ przekazał ją do Sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 23 października 2015 r. Do WSA skarga wpłynęła w dniu 26 października 2015 r.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Krosna wniosła o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie, ewentualnie oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 6 listopada 2015 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 706), - dalej u.r.l.). w pkt I odrzucił skargę.
A. K. – pełnomocnik inicjatorów referendum lokalnego – pismem z dnia 16 listopada 2015 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta Krosna z [...] października 2015 r. nr [...].
W uzasadnieniu wniosku podał, że nie posiada wykształcenia prawniczego i nie wiedział, że tego typu skarga stanowi wyjątek od zasady wnoszenia jej do Sądu za pośrednictwem organu. Przed jej wniesieniem zasięgał również telefonicznej informacji w Sądzie i był przekonany, że wnosząc skargę za pośrednictwem organu zachowuje właściwą procedurę. Skarżący złożył skargę za pośrednictwem organu w terminie 14-dniowym, natomiast z postanowienia WSA z 6 listopada 2015 r. dowiedział się o nie zachowaniu właściwej procedury. Wskazując na treść art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 706, zwanej dalej jako u.r.l.), podano, że wyjątek określony w tym przepisie nie wynika z jego brzmienia lecz został przyjęty w orzecznictwie sądów administracyjnych. Nadto skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie mogła zostać naruszona zasada pogłębiania zaufania do organów państwa oraz zasada udzielania stronom informacji faktycznych i prawnych przez organy prowadzące postępowanie, a przede wszystkim konstytucyjna gwarancja prawa do sądu. Skoro organ przyjmujący skargę nie był właściwy do jej przyjęcia, to winien o tym poinformować stronę niezwłocznie lub też nie przyjąć skargi, co pozwoliłoby stronie na jej właściwe wniesienie. W niniejszej sprawie skarga została złożona w terminie do organu, wobec tego to Rada Miasta winna zachować należytą staranność aby skarga została doręczona w terminie do Sądu. Nie można bowiem obarczać strony błędami organu, który niewątpliwie był zainteresowany rozstrzygnięciem w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 19 listopada 2015 r. na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że uchwała została doręczona skarżącemu w dniu 7 października 2015 r. W piśmie przewodnim do ww. uchwały skarżący został pouczony, że na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego odrzucającą wniosek mieszkańców w sprawie przeprowadzenia referendum inicjatorowi referendum służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały - zgodnie z art. 20 ust. 1 u.r.l. Skarżący złożył skargę do Urzędu Miasta Krosna w dniu 21 października 2015 r. Organ przekazał ją do Sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 23 października 2015 r. Do WSA skarga wpłynęła w dniu 26 października 2015 r.
Zdaniem Sądu literalne brzmienie pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi na uchwałę nie pozostawiało miejsca na jakiekolwiek wątpliwości interpretacyjne. Skojarzenie skarżącego z trybem składania skarg uregulowanym w p.p.s.a. nie jest okolicznością, która mogłaby świadczyć o jego braku winy w niezastosowaniu się do treści pouczenia. Kwestia daty nadania skargi do Sądu przez Radę Miasta Krosna nie ma znaczenia dla rozpoznania niniejszego wniosku.
Pismem z dnia 30 listopada 2015 r. A. K. – pełnomocnik inicjatora referendum gminnego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. zarzucając naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez odrzucenie skargi przez Sąd z tej przyczyny, iż została ona przekazana za pośrednictwem organu, który po terminie przesłał przedmiotową skargę, a w konsekwencji została naruszona gwarancja prawa do sądu; art. 7 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie niniejszej sprawy pomijając słuszny interes skarżących oraz art. 8 k.p.a. przez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę wzbudzania zaufania do władzy publicznej. W zażaleniu A. K. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta Krosna z dnia [...] października 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, Nr 23, s. 1059). Ponadto to na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu.
Podstawowy problem w sprawie na obecnym etapie postępowania sprowadza się więc do oceny, czy podane przez pełnomocnika inicjatorów referendum okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu należy zaliczyć do tych, o których mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Jako powód uchybienia terminu do złożenia skargi wskazany został brak wiedzy w zakresie przepisów prawa w sytuacji działania w sprawie samodzielnie, bez profesjonalnego pełnomocnika.
W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, bądź nieznajomość prawa (postanowienie NSA z 28 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 869/12, Lex 1239515). Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 925/08). Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Tym samym wskazana okoliczność nie mogła zostać uznana za nagłą przeszkodę uniemożliwiającą wniesienie skargi na uchwałę Rady Miasta Krosna.
W przedmiotowej sprawie nie sposób podważyć prawidłowego stanowiska Sądu I instancji, że A. K. – pełnomocnik inicjatorów referendum nie uprawdopodobnił w stopniu wystarczającym, aby uchybienie terminu do złożenia skargi na uchwałę Rady Miasta Krosna nastąpiło bez jego winy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło