IV SA/Wa 1862/15
WyrokWSA w Warszawie2015-11-13
Skład orzekający: Jakub Linkowski, Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Agnieszka Wójcik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ ochrony środowiska jest zobowiązany do zajęcia stanowiska w przedmiocie etapowej realizacji przedsięwzięcia i niezmienności warunków decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeśli wniosek o wydanie takiego stanowiska został złożony po upływie 4 lat od daty ostateczności decyzji, ale przed upływem 6 lat, a nie uzyskano takiego stanowiska przed upływem 4 lat?Ratio decidendi
Organ ochrony środowiska nie jest zobowiązany do zajęcia stanowiska w przedmiocie etapowej realizacji przedsięwzięcia i niezmienności warunków decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeśli wniosek o wydanie takiego stanowiska został złożony po upływie 4 lat od daty ostateczności decyzji. Przepis art. 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku stanowi, że możliwość wydłużenia terminu do 6 lat jest uzależniona od uprzedniego uzyskania (przed upływem 4 lat) stanowiska organu o etapowym przebiegu inwestycji i braku zmian warunków, a nie od samego złożenia wniosku w tym terminie.Stan faktyczny
Syndyk masy upadłości wniósł o wydłużenie ważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co zostało zinterpretowane jako wniosek o zajęcie stanowiska przez RDOŚ w przedmiocie etapowej realizacji przedsięwzięcia i niezmienności warunków decyzji. RDOŚ odmówił zajęcia stanowiska, wskazując na upływ 4-letniego terminu na uzyskanie takiego stanowiska. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie RDOŚ. Syndyk złożył skargę do WSA, zarzucając niewłaściwą wykładnię art. 72 ust. 4 ustawy OOŚ.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w [...]. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zajęcia stanowiska oddala skargę
Pismem z dnia 6 października 2014 r. (data wpływu: 09.10.2014r.) Syndyk [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej wniósł o "wydłużenie ważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach [...] z dnia [...].08.2010r. (decyzja stała się ostateczna z dniem 06.10.2010r.)"
Zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w piśmie z dnia 4 listopada 2014r. (data wpływu: 10.11.2014r.), wystąpienie stanowiło w istocie wniosek o wydanie postanowienia w trybie art. 72 ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 1235 ze zm.) - dalej: ustawy OOŚ.
Wnioskodawca wniósł o zajęcie stanowiska przez RDOŚ w [...] w sprawie realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa infrastruktury [...]", dla którego została wydana przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] sierpnia 20l0 r. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 6 października 2010 r.
W ww. piśmie wnioskodawca wskazał, że rozstrzygnięcie powinno dotyczyć stwierdzenia etapowej realizacji przedmiotowej inwestycji oraz niezmienności warunków określonych w ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
W dalszej części pisma wnioskodawca poinformował, że etapowość realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia wynika z przyjętego przez inwestora przebiegu procesu inwestycyjno-budowlanego dla planowanego projektu inwestycyjnego.
Wnioskodawca oświadczył, iż "przedmiotowa decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została w części zrealizowana, jednakże na kolejne elementy objęte przedmiotową decyzją składane będą wnioski o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy ooś."
Po rozpatrzeniu wniosku strony Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 72 ust. 3, 4 i 4a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 1235 ze zm.), odmówił zajęcia stanowiska, iż realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz, że nie zmieniły się warunki określone w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] znak [...] z dnia [...].08.2010r.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy OOŚ decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1.
Złożenie wniosku powinno nastąpić w terminie 4 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna, z zastrzeżeniem m.in. ust. 4 cyt. artykułu.
Art. 72 ust. 4 ustawy ooś stanowi natomiast, iż złożenie wniosku może nastąpić w terminie 6 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna, o ile strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot, na który została przeniesiona ta decyzja, otrzymali, przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, od organu, który wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, stanowisko, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w tej decyzji.
Organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie okres 4 lat upłynął w dniu 6 października 2014r. W sytuacji, w której minął termin uzyskania, w drodze postanowienia, stanowiska organu wydającego decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w tej decyzji - wydanie postanowienia pozbawione jest podstaw prawnych.
Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie wskazując na naruszenie art. 72 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.
Po rozpatrzeniu zażalenia strony postępowania, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., którym odmówiono zajęcia stanowiska, iż realizacja przedsięwzięcia pn.: "Budowa infrastruktury [...]" przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] sierpnia 2010r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że przepis art. 72 ust. 4 ustawy OOS stanowi wprost, że możliwość wydłużenia do 6 lat terminu do występowania na podstawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach o wydanie decyzji inwestycyjnych jest uzależniona od uprzedniego uzyskania (przed upływem terminu 4 lat od dnia, gdy decyzja stała się ostateczna) stanowiska właściwego organu, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w tej decyzji.
Organ odwoławczy zweryfikował datę, w której ww. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna. Jak wynika z dokumentacji sprawy, RDOS w [...] doręczał tę decyzję stronom postępowania bezpośrednio, jak również poprzez publiczne obwieszczenie, zgodnie z art. 49 k.p.a. analiza dat doręczenia prowadzi do wniosku, że o dniu gdy stała się ona ostateczna przesądził termin najpóźniejszego upublicznienia zawiadomienia o jej wydaniu: 08.09.2010 r. — 22.09.2010 r. w Urzędzie Miasta [...]. Oznacza to zdaniem GDOŚ, 14-dniowy termin na złożenie odwołań upłynął 06.10.2010 r. i wobec braku jej zaskarżenia decyzja stała się ostateczna z tą datą.
Następnie organ odwoławczy ustalił datę, w której upłynęły 4 lata od uzyskania przez decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach waloru ostateczności. Organ podkreślił, że kwestia obliczania terminów określonych w latach nie została uwzględniona w przepisach kpa (w art. 57 tej ustawy). Jak wynika z komentarza do tego przepisu ("Komentarz aktualizowany do art. 57 Kodeksu postępowania administracyjnego"; stan prawny: 30.09.2014 r.; A. Wróbel), w takim przypadku nie wyklucza się odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) - "Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca".
W tych okolicznościach organ uznał, że w przedmiotowej sprawie termin 4 lat liczony od dnia 06.10.2010 r. upłynął w dniu 06.10.2014 r.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, że przy ocenie prawidłowości wydanego przez RDOS w [...] postanowienia kluczową kwestią było, czy w okresie 4 lat: od dnia gdy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna [...] Sp. z o.o. uzyskał stanowisko w zakresie etapowego przebiegu inwestycji i braku zmiany warunków określonych w tej decyzji. Zdaniem organu odwoławczego, treść powyższego przepisu nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych, że chodzi tu o uzyskanie ww. stanowiska od właściwego organu, nie zaś o złożenie wniosku w tym terminie. Jeżeli zatem w przedmiotowej sprawie termin 4 lat od dnia 06.10.2010 r. (gdy decyzja RDOŚ w [...] z dnia [...].08.2010 r., znak [...], stała się ostateczna) upłynął przed datą wydania zaskarżonego postanowienia, organ I instancji orzekł prawidłowo. Zważywszy, że ww. postanowienie zostało wydane po upływie tego terminu, organ I instancji wydał właściwe rozstrzygnięcie, odmawiając zajęcia stanowiska, a fakt złożenia przez skarżącego wniosku w tym terminie (w dniu 06.10.2014 r. — data nadania w placówce pocztowej) nie ma wpływu na wynik sprawy.
Z tych względów organ odwoławczy uznał, że rozstrzygnięcie organu I instancji było zasadne.
Syndyk Masy Upadłościowej [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2015r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
a) art. 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez jego niewłaściwą wykładnię, polegającą na uznaniu, że upływ 4 letniego terminu stanowi podstawę do odmowy zajęcia stanowiska w przedmiocie etapowej realizacji przedsięwzięcia, podczas gdy termin ten odnosi się do złożenia wniosku o wydanie decyzji o których mowa w ust. 1 wskazanego przepisu.
Mając powyższe na uwadze strona skarżąca wniosła o:
I. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia;
II. uchylenie postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...];
III. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych;
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.
Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organy administracji orzekające w sprawie dokonały prawidłowej interpretacji zastosowanych przepisów prawa w tym art. 72 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 1235 ze zm.).
Należy podkreślić, że zaskarżone orzeczeni zostało wydane w związku z wnioskiem strony o "wydłużenie ważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach [...] z dnia [...].08.2010r. (decyzja stała się ostateczna z dniem 06.10.2010r.)".
W toku postępowania po uzyskaniu wyjaśnień od strony, organ ustalił, że w istocie wnioskodawcy chodziło o wydanie postanowienia w trybie art. 72 ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 1235 ze zm.).
Wnioskodawca wniósł o zajęcie stanowiska przez RDOŚ w [...] w sprawie realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa infrastruktury [...]", dla którego została wydana przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...].08.20l0r. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 6 października 20l0r.
W tych okolicznościach należy stwierdzić, że zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy OOŚ decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1. Natomiast złożenie wniosku powinno nastąpić w terminie 4 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna, z zastrzeżeniem m.in. ust. 4 cyt. artykułu.
Art. 72 ust. 4 ustawy ooś stanowi zaś, że złożenie wniosku może nastąpić w terminie 6 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna, o ile strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot, na który została przeniesiona ta decyzja, otrzymali, przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3 (zatem 4 lata przp. autora), od organu, który wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, stanowisko, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w tej decyzji.
Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie okres 4 lat upłynął w dniu 6 października 2014r. W sytuacji, w której minął termin uzyskania, w drodze postanowienia, stanowiska organu wydającego decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w tej decyzji - wydanie postanowienia pozbawione było podstaw prawnych.
Trzeba także podkreślić, że przepis art. 72 ust. 4 ustawy OOS stanowi wprost, że możliwość wydłużenia do 6 lat terminu do występowania na podstawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach o wydanie decyzji inwestycyjnych jest uzależniona od uprzedniego uzyskania (przed upływem terminu 4 lat od dnia, gdy decyzja stała się ostateczna) stanowiska właściwego organu, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w tej decyzji.
Organ administracji prawidłowo zweryfikował datę, w której decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna.
Jak wynika z akt sprawy, RDOS w [...] doręczał tę decyzję stronom postępowania bezpośrednio, jak również poprzez publiczne obwieszczenie, zgodnie z art. 49 k.p.a. analiza dat doręczenia prowadzi do wniosku, że o dniu gdy stała się ona ostateczna przesądził termin najpóźniejszego upublicznienia zawiadomienia o jej wydaniu: 08.09.2010 r. — 22.09.2010 r. w Urzędzie Miasta [...]. Oznacza to zdaniem GDOŚ, że 14-dniowy termin na złożenie odwołań upłynął 06.10.2010 r. i wobec braku jej zaskarżenia decyzja stała się ostateczna z tą datą.
Zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) - "Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.
W tych okolicznościach organ uznał, że w przedmiotowej sprawie termin 4 lat liczony od dnia 06.10.2010 r. upłynął w dniu 06.10.2014 r.
Sąd stwierdza, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska prawidłowo uznał, że przy ocenie prawidłowości wydanego przez RDOS w [...] postanowienia kluczową kwestią było, czy w okresie 4 lat: od dnia gdy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna [...] Sp. z o.o. uzyskał stanowisko w zakresie etapowego przebiegu inwestycji i braku zmiany warunków określonych w tej decyzji. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że treść przepisu art. 72 ust. 4 ustawy nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych, że chodzi tu o uzyskanie ww. stanowiska od właściwego organu, nie zaś o złożenie wniosku w tym terminie. Jeżeli zatem w przedmiotowej sprawie termin 4 lat od dnia 06.10.2010 r. (gdy decyzja RDOŚ w [...] z dnia [...].08.2010 r., stała się ostateczna) upłynął przed datą wydania zaskarżonego postanowienia, organ I instancji orzekł prawidłowo. Zważywszy, że ww. postanowienie zostało wydane po upływie tego terminu, organ I instancji wydał właściwe rozstrzygnięcie, odmawiając zajęcia stanowiska, a fakt złożenia przez skarżącego wniosku w tym terminie (w dniu 06.10.2014 r. — data nadania w placówce pocztowej) nie ma wpływu na wynik sprawy. Bowiem zastosowany przepis ( art. 72 ust. 4) nie mówi o terminie złożenia wniosku lecz o uzyskaniu w terminie 4 lat stanowiska organu o etapowym przebiegu inwestycji.
W tych okolicznościach trzeba uznać, że stanowisko organów obu instancji było prawidłowe.
Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy, Sąd stwierdza, iż organ dokonał dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, uzasadnił podstawę prawną wskazaną w postanowieniu i dokonując właściwej interpretacji przepisów wydał rozstrzygnięcie zgodne z prawem.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), należało oddalić skargę jako niezasadną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło