I OZ 1809/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2162/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił N. T. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał zaistnienia w tej sprawie przesłanek warunkujących konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.). Skarżący jedynie ogólnie wskazał powody, dla których wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uważa za zasadne. Przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody nie została przez skarżącego rzetelnie uzasadniona, w szczególności w odniesieniu do jego sytuacji majątkowej i kosztów egzaminu. W ocenie Sądu, przystąpienie do egzaminu stanowić będzie zwykłe konsekwencje wynikające z podlegającej wykonaniu decyzji i samo w sobie nie świadczy o możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest ono też równoznaczne z zatrzymaniem prawa jazdy czy cofnięciem uprawnień. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik N. T. zarzucił naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż wykonanie decyzji nie spowoduje wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji, gdy z doświadczenia życiowego wynika, iż osoba prowadząca osobiście działalność gospodarczą dwóch spółek handlowych – tak jak czyni to skarżący – poświęca na ten cel cały swój czas, gdyż od tego uzależnione jest to, jakie osiągnie dochody, które następnie pozwolą nie tylko na zaspokojenie bieżących, podstawowych potrzeb życiowych skarżącego, ale również opłacenie kosztów związanych z funkcjonowaniem obu firm zatrudniających 10 pracowników. Skarżący nie wszystkie czynności związane z bezpośrednim zarządzaniem firmą może powierzyć współpracownikom, gdyż narażałoby go to na ryzyko wejścia przez takie osoby w posiadanie informacji, do których ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa skarżący nie chce, by miały one dostęp. Z uwagi na powyższe, czas oraz osobisty wkład emocjonalny poświęcone na przygotowanie się skarżącego do egzaminu stanowi dla niego bezcenną wartość, której nie da się wycenić, ani następnie później dochodzić w ewentualnym – kosztownym i długotrwałym postępowaniu przed sądem cywilnym w sprawie o odszkodowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo przyjął, że wniosek skarżącego nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, a zatem samo przystąpienie do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami, nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji skutkuje wydaniem decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, jednak sprawa w tym przedmiocie stanowi odrębne postępowanie (art. 140 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). Sąd I instancji prawidłowo również przyjął, że skarżący nie wykazał, aby poniesienie kosztów związanych z poddaniem się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody z uwagi na jego sytuację majątkową. Także przywołane w zażaleniu okoliczności związane z brakiem wolnego czasu na przygotowanie się do egzaminu kontrolnego nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wskazane tam argumenty nie dowodzą, że skarżący nie może przystąpić do przedmiotowego egzaminu, ani też, że wykonanie tego obowiązku wiąże się z wystąpieniem skutków określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak trafnie zauważył Sąd I instancji każda decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji pociąga za sobą określone dolegliwości wiążące się z obowiązkiem ponownego przystąpienia do egzaminu kwalifikacyjnego, w tym m.in. konieczność odpowiedniego przygotowania się do tego egzaminu, które jednak same z siebie nie uzasadniają wstrzymania wykonania takiej decyzji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.