I OZ 1108/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 760/14 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 czerwca 2015 r., I SAB/Wa 760/14, odrzucono zażalenie P. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 czerwca 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, w przedmiocie rozpatrzenia odwołania. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skarżący, mimo pouczenia, uchybił 7-dniowemu terminowi do wniesienia zażalenia, albowiem odpis zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 czerwca 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku P. S. o wyłączenie sędziów został mu doręczony 15 czerwca 2015 r. Natomiast skarżący złożył osobiście zażalenie na powyższe zarządzenie w dniu 23 czerwca 2015 r. W związku z powyższym Sąd I instancji stwierdził, że zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: "p.p.s.a.") w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Pismem z 20 lipca 2015 r., P. S. złożył zażalenie od wskazanego postanowienia z 30 czerwca 2015 r. Podniósł, że w jego ocenie dopełnił wszelkich formalności w sprawie, a zarządzenie zostało wydane w sposób niekorzystny dla niego oraz że on sam we właściwy sposób uzasadnił wniosek o wyłączenie sędziów i w wymaganym terminie uzupełnił braki formalne. Co więcej w ocenie skarżącego, sędzia, który wydał przedmiotowe zarządzenie, nie powinien był w ogóle orzekać w niniejszej sprawie. Ponadto stwierdził, że "jeśli NSA uzna, że termin został przekroczony, wnoszę o przywrócenie tego terminu, gdyż ewentualne opóźnienie nie wynikło z mojego błędu i było niezależne ode mnie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. i art. 194 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie na zarządzenie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia go stronie. W niniejszej sprawie odpis postanowienia z dnia 9 czerwca 2015 r. doręczono skarżącemu w dniu 15 czerwca 2015 r. (k. 70 akt). Zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 22 czerwca 2015 r. Natomiast zażalenie wniesione zostało w dniu 23 czerwca 2015 r. (k. 71 akt), czyli po upływie ustawowego terminu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadne było zatem stanowisko Sądu I instancji, który uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, zaś postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.