I SAB/Wa 569/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2015 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku M. S. z dnia 2 lutego 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] j ([...]) stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...], w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. S. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. K. S. pismem z dnia 27 czerwca 2015 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ulicy [...] ([...]) stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...]. W skardze zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 36 § 1 w związku z art. 35 §1 i 3 w związku art. 12 kodeksu postępowania administracyjnego polegające na braku podejmowania jakichkolwiek działań bezpośrednio zmierzających do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W uzasadnieniu wyjaśniła, że pismem z dnia 2 lutego 2012 r. złożyła wniosek o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. W dniu 6 marca 2012 r. Prezydent [...] poinformował ją, że prowadzenie postępowania będzie możliwe dopiero po zakończeniu postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku W. D. z dnia 30 lipca 1985 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do ww. nieruchomości. Skarżąca wskazała, że pismem z dnia 1 czerwca 2012 r. złożyła zażalenie do Wojewody [...] na bezczynność Prezydenta [...]. Zażalenie to Wojewoda [...] uznał za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] czteromiesięczny termin załatwienia sprawy. Pismem z dnia 16 lipca 2012 r. Prezydent [...] ponownie poinformował, że prowadzenie postępowania w sprawie będzie możliwe dopiero po zakończeniu postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku W. D. o przyznanie prawa własności czasowej, a następnie postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. zawiesił postępowanie w sprawie. Skarżąca wskazała, że pismem z dnia 13 lutego 2014 r. cofnęła wniosek z dnia 30 lipca 1985 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego i nieruchomości położonej przy ul. [...] i wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie o odszkodowanie za niniejszą nieruchomość. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. umorzył postępowanie odnośnie gruntu nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] z obrębu [...] jako bezprzedmiotowe. Pismem z dnia 25 czerwca 2015 r. skarżąca po raz kolejny wniosła o podjęcie postępowania o odszkodowanie. Zdaniem skarżącej nie ulega wątpliwości, że organ pozostaje w bezczynności w prowadzeniu niniejszej sprawy. Pomimo bowiem, iż postępowanie w sprawie toczy się od ponad dwóch lat organ nie wydał jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i powołując treść przepisu art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015 r. poz. 782) wyjaśnił, że konieczne jest zbadanie w postępowaniu wyjaśniającym, czy omawiana nieruchomość spełnia przesłanki zawarte w tym przepisie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku M. S. z dnia 2 lutego 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] ([...]), w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy. Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość [...] stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...], Prezydent [...] przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika ponadto z akt sprawy, organ nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie do dnia wyrokowania przez Sąd, pomimo zobowiązania przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Powyższe w pełni zatem uzasadnia zobowiązanie organu do zakończenia sprawy w stosownym terminie. Biorąc przy tym pod uwagę stopień skomplikowania sprawy, a także okoliczność, że postępowanie niniejsze było zawieszone w okresie od dnia 25 lutego 2013 r. do dnia 18 sierpnia 2015 r., Sąd uznał, ze zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.