I SAB/Wa 504/15

WyrokWSA w Warszawie2015-11-18

Skład orzekający: Elżbieta Sobielarska, Jolanta Dargas, Bożena Marciniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, pomimo zawieszenia postępowania i późniejszego jego podjęcia?
Ratio decidendi
Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce nie tylko wtedy, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności, ale także wtedy, gdy je podejmuje, lecz nie kończy postępowania wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego w ustawowym terminie. W niniejszej sprawie Prezydent Miasta przekroczył terminy zakreślone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego i nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia do dnia wyrokowania, co uzasadnia zobowiązanie organu do zakończenia sprawy w stosownym terminie. Jednakże, biorąc pod uwagę stopień skomplikowania sprawy, okres zawieszenia postępowania oraz przekazanie akt do organu nadzorczego, stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość. Wniosek złożono w lutym 2015 r. Postępowanie zostało zawieszone postanowieniem z marca 2015 r. z uwagi na konieczność rozpoznania sprawy odwołania od decyzji odmawiającej ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Po cofnięciu odwołania i umorzeniu postępowania odwoławczego, skarżący wezwali organ do podjęcia zawieszonego postępowania. Organ argumentował, że brak akt uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta Miasta do rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 2. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Prezydenta Miasta na rzecz skarżących solidarnie kwotę 340 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Bożena Marciniak Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2015 r. sprawy ze skargi I. O., J. O., Z. Z., A. Z. i J. Z. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] ozn. "[...]" inw. nr [...] - w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz I. O., J. O., Z. Z., A.Z. i J.Z. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. O., J. O., Z.Z., A. Z. i J. Z. pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ulicy [...] ozn. "[...]" inw. Nr [...]. W uzasadnieniu podnieśli, że sprawa niniejsza została wszczęta wnioskiem z dnia [...] lutego 2015 r. i nierozstrzygnięta do dnia składania skargi. Wyjaśnili, że postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. organ zawiesił postępowanie, wskazując jako podstawę zawieszenia konieczność uprzedniego rozpoznania sprawy odwołania od decyzji odmawiającej ustanowienia prawa użytkowana wieczystego do przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym w dniu 15 kwietnia 2015 r. cofnęli ww. odwołanie, co skutkowało umorzeniem postępowania odwoławczego i uzyskaniem przez decyzję z dnia [...] września 2014 r. przymiotu decyzji ostatecznej. Tym samym odpadła podstawa zawieszenia postępowania. Jednocześnie w dniu 15 kwietnia 2015 r. skarżący wezwali Prezydenta [...] do niezwłocznego podjęcia zawieszonego postępowania oraz merytorycznego rozpoznania sprawy. Wezwanie to skarżący ponowili w piśmie z dnia 29 kwietnia 2015 r. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że nieruchomość położona przy ul. [...] ozn. "[...]" inw. Nr [...] leży na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowani gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50 poz. 279). Organ wyjaśnił, że po wpłynięciu wniosku skarżących wystąpił w dniu 20 lutego 2015 r. do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami dla Dzielnicy Bielany o przesłanie akt własnościowych niniejszej nieruchomości. Z posiadanych przez organ dokumentów wynikało, że w aktach sprawy znajdowały się nierozpatrzone wnioski dawnego właściciela hipotecznego W. Z. z dnia [...] stycznia 1948 r. i [...] maja 1949 r. o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. organ zawiesił postępowanie w sprawie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Na niniejsze postanowienie strony postępowania wniosły zażalenie, które do dnia udzielania odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie nie zostało rozpoznane przez Wojewodę [...]. Prezydent wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. strony cofnęły odwołanie od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2014 r. odmawiającej przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...], co potwierdza decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...]o umorzeniu postępowania odwoławczego. Akta przedmiotowej nieruchomości zostały zwrócone do Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] w dniu [...] kwietnia 2015 r. natomiast w dniu 8 maja 2015 r. cała dokumentacja została ponownie przekazana do SKO w związku ze złożonym przez pełnomocnika skarżących zażaleniem na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Organ wskazał ponadto, że ze względu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. umarzającą postępowanie odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...]podjęto z urzędu postępowanie w sprawie. Prezydent [...] podniósł, że brak akt, które zgodnie z wnioskami pełnomocnika stron zostały przesłane do organów nadzoru, uniemożliwia podjęcie czynności zmierzających do prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez Prezydenta [...] oraz do wydania decyzji merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. "[...]" inw. Nr [...] w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy. Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość [...] oznaczoną jako "[...]", Prezydent [...] przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika ponadto z akt sprawy, organ nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie do dnia wyrokowania przez Sąd. Powyższe w pełni zatem uzasadnia zobowiązanie organu do zakończenia sprawy w stosownym terminie. Biorąc przy tym pod uwagę stopień skomplikowania sprawy, a także okoliczność, że postepowanie niniejsze było zawieszone w okresie od dnia 23 marca 2015 r. do dnia 2 lipca 2015 r. a, a także podnoszoną przez organ okoliczność przekazania akt sprawy do organu nadzorczego, Sąd uznał, ze zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło