II GSK 96/16

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2016-03-01

Skład orzekający: Maria Jagielska, Gabriela Jyż, Walentyna Długaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ prawidłowo odrzucił wniosek o dofinansowanie z budżetu Unii Europejskiej z powodu niespójności w kwocie pomocy de minimis i liczbie usług/produktów, mimo że skarżący powoływał się na błędy systemu informatycznego i niejasne pouczenia?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie zinterpretował przepisy regulaminu konkursu, dopuszczając odrzucenie wniosku bez należytego zbadania, czy organ prawidłowo pouczył wnioskodawcę o wszystkich błędach i czy nie powinien był zastosować procedury ponownego wezwania do uzupełnienia lub warunkowego dopuszczenia wniosku. Sąd I instancji nie odniósł się wystarczająco do argumentów skarżącego dotyczących wadliwego działania systemu informatycznego i niejasności wezwań do poprawy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu z budżetu UE. Organ stwierdził niezgodność wniosku z kryteriami formalnymi dotyczącymi kwoty pomocy de minimis i liczby usług/produktów, wzywając do poprawy. Po złożeniu poprawionego wniosku, organ odrzucił go, uznając, że nie został poprawiony zgodnie z uwagami. WSA oddalił skargę, a NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. do ponownego rozpoznania. Zasądza od Zarządu Województwa Śląskiego na rzecz J. J. koszty postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) Sędzia del. WSA Walentyna Długaszewska Protokolant asystent sędziego Michał Stępkowski po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 912/15 w sprawie ze skargi J. J. na pismo Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. do ponownego rozpoznania; 2. zasądza od Zarządu Województwa Śląskiego na rzecz J. J. 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. oddalił skargę "M." J. J. w B. na pismo Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. Stan sprawy przyjęty przez Sąd I instancji przedstawiał się następująco: Skarżący, w związku z konkursem w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007 – 2013 r., złożył wniosek o dofinansowanie projekty pod nazwą "Wzrost konkurencyjności Firmy M. J. J. poprzez inwestycje w park maszynowy". Pismem z dnia 24 lipca 2015 r. Dyrektor Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości (ŚCP) poinformował wnioskodawcę o stwierdzonej w toku weryfikacji wniosku niezgodności z kryteriami formalnymi wyboru projektów stanowiących załącznik nr 6 do Szczegółowego opisu priorytetów RPO WSL – kryteriom podstawowym podlegającym uzupełnieniom nr 4: Poprawność wypełniania wniosku oraz spójność zapisów. Organ, w zakresie zauważonych elementów podlegających poprawie, uzupełnieniu lub wyjaśnieniu, wskazał na: "pkt B.7- kwota uzyskanej pomocy niespójna z kwotą wykazaną w Systemie Monitorowania i Harmonogramowania Pomocy Publicznej" (na dzień oceny: 11 984,40 EUR) informując aby wnioskodawca dokonał poprawy kwoty na faktycznie otrzymaną przez "jedno przedsiębiorstwo" zgodnie z zapisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis; pkt E2- liczba nowych usług/produktów oraz liczba ulepszonych usług/produktów jest niezgodna z liczbami ujętymi w pkt. D.8.2 i F, informując o konieczności ujęcia prawidłowych liczb. Po złożeniu przez skarżącego uzupełnionej wersji wniosku, organ poinformowała stronę pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nie zakwalifikowaniu wniosku do dalszej oceny merytoryczno – technicznej z uwagi na okoliczność, że wniosek nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej. Wniosek nie został w ocenie organu uzupełniony (poprawiony) zgodnie z Regulaminem konkursu oraz elementami wskazanymi do poprawy lub uzupełnienia w ramach kryteriów: 1) podstawowego podlegającego uzupełnieniom nr 4: Poprawność wypełniania wniosku oraz spójność załączników w ramach którego wskazało na uchybienia: – pkt B. 7- kwota uzyskanej pomocy de minimis niespójna z dołączonym dokumentami - zaświadczeniami o uzyskanej pomocy de minimis - "do wnioskodawcy w piśmie o uzupełnienie/poprawę wniosku została skierowana następująca uwaga: pkt E2- liczba nowych usług/produktów oraz liczba ulepszonych usług/produktów jest niezgodna z liczbami ujętymi w pkt D.8.2 i F. Proszę o ujęcie prawidłowych liczb. Wnioskodawca w odpowiedzi poinformował w piśmie przewodnim, że dokonał stosownej korekty, jednakże z wniosku wynika, że w przedmiotowych wskaźnikach nadal widnieją nieprawidłowe dane dotyczące wartości docelowej. W wyniku realizacji projektu wnioskodawca zamierza oferować 2 nowe i 1 ulepszony produkt, natomiast zadeklarowane wskaźniki informują o 1 nowej i 2 ulepszonych usługach, w związku z czym wartości docelowe wskaźników są nieadekwatne do rezultatów projektu"; 2) uszczegóławiającego - załączniki wymagane w ramach wniosku aplikacyjnego w ramach którego wykazało uchybienia: - "pkt B.7- kwota uzyskanej pomocy de minimis niespójna z dołączonymi dokumentami - zaświadczeniami o uzyskanej pomocy de minimis." Zarząd Województwa Śląskiego, po rozpatrzeniu protestu, poinformowała skarżącego pismem z dnia [...] września 2015 r. o jego negatywnym rozpatrzeniu. Organ uznał, że wnioskodawca nie uzupełnił wniosku zgodnie z uwagami skierowanymi do niego przez ŚCP w piśmie z dnia [...] lipca 2015 r. wobec czego zasadnie odrzucono wniosek na etapie oceny formalnej. Sąd I instancji oddalając skargę wskazał, że zgodnie z Regulaminem przy sporządzaniu wniosku o dofinansowanie wnioskodawca zobowiązany był do korzystania z Wniosku Aplikacyjnego Przedsiębiorcy (WAP) oraz instrukcji wypełniania wniosku dostępnej są na stronie internetowej. Sąd stwierdził, że skarżący nie postąpił zgodnie z uwagą ŚCP i zostawił w punkcie B.7 wpisaną kwotę 11 984,40 EUR oraz załączył dodatkowe zaświadczenia o uzyskanej pomocy de minimis na łączną kwotę 11 968,80 EUR. Zauważył również, że wnioskodawca został prawidłowo pouczony co do sposobu poprawienia zauważonego błędu, albowiem instytucja zarządzając wskazała, że taka kwota widniała w "Systemie Monitorowania i Harmonogramowania Pomocy Publicznej" w związku z czym poproszono o "poprawę kwoty na faktycznie otrzymaną". Błąd ten jednak nie został przez skarżącego poprawiony. Sąd stwierdził ponadto, że skarżący nie poprawił również błędów w zakresie pkt E2. Wskazując na regulacje zawarte w Regulaminie konkursu, w ocenie Sądu prawidłowym było negatywne rozpoznanie protestu wywiedzionego przez skarżącego w zakresie negatywnej oceny formalnej wniosku, gdyż poprawiając - uzupełniając wniosek nie dokonał tego w sposób prawidłowy. Nie budziło wątpliwości Sądu, że zawarty we wniosku pkt B.7 nie został poprawiony. Instytucja zarządzająca przy ocenie protestu potwierdziła, że wnioskodawca w tym punkcie wpisał kwotę 11.984,40 EUR oraz załączył zaświadczenia o uzyskanej pomocy de minimis na łączną kwotę 11.968,80 EUR. Nie został przy tym zobowiązany do wpisania kwoty 11.984,40 EUR, a o poprawę kwoty na faktycznie otrzymaną. Pomimo prawidłowego pouczenia, błąd ten nie został prawidłowo poprawiony. W tym zakresie Sąd podzielił pogląd organu, że w sytuacji gdy wnioskodawca dołączył zaświadczenia do pierwotnej wersji wniosku, instytucja nie mogła pominąć rozbieżności pomiędzy danymi liczbowymi ujętymi w załączonych zaświadczeniach, a danymi zawartymi w "Systemie Monitorowania i Harmonogramowania Pomocy Publicznej". Skarżący, w ocenie Sądu I instancji nie usunął również niespójności pomiędzy zapisami pkt D.8.2 a E.2. Odnosząc się do twierdzeń strony, że błędna poprawa wniosku wynikała z wadliwości działania systemu informatycznego co spowodowało niespójność pomiędzy treścią generatora wniosków, a emitowanym przez ten generator dokumentem w formie PDF Sąd stwierdził, iż do regulaminu zostały dodane zapisy dotyczące skarg związanych z niemożliwością poprawnej obsługi programu, z czego skarżący w odniesieniu do pkt E.2 nie skorzystał. W podstawie prawnej Sąd I instancji podał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.). Skargą kasacyjną "M." J. J. w B. zaskarżył w całości wyrok Sądu I instancji zarzucając mu: I. naruszenie przepisów prawa materialnego: 1. art. 26 ust. 1 pkt 8 i ust. 2 oraz art. 30a ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i § 4 pkt 14 Regulaminu Konkursu otwartego nr SCP – 01.02.04-021/15 w ramach Priorytetu I "Badania i rozwój technologiczny (B+R), innowacje i przedsiębiorczość", Działanie 1.2 "Mikroprzedsiębiorstawa i MŚP" Poddziałanie 1.2.4. "Mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007 – 2013 Typ projektu 1.3. Rozwój przedsiębiorstw w celu wprowadzenia na rynek nowych lub ulepszonych produktów/usług, poprzez ich niewłaściwą wykładnię skutkującą błędnym przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie organ prawidłowo pouczył skarżącego o stwierdzonych błędach w pkt B.7 oraz E.2 wniosku pn. "Wzrost konkurencyjności Firmy "M." J. J. poprzez inwestycję w park maszynowy"; do konkursu i w sposób prawidłowy negatywnie ocenił wniosek, podczas gdy błędy, które stanowiły podstawę negatywnej oceny wniosku nie zostały wcześniej wskazane skarżącemu przez organ, a w związku z tym nie mogły stanowić podstawy do odrzucenia wniosku; 2. § 4 pkt 10 Regulaminu Konkursu przez ich niezastosowanie na skutek błędnej wykładni polegającej na przyjęciu, że Śląskie Centrum Przedsiębiorczości nie było zobowiązane do wystosowania do skarżącego dodatkowego wezwania do usunięcia rozbieżności pomiędzy wielkością pomocy de minimis wskazaną we wniosku a wysokością tej pomocy wynikającą z przedłożonych zaświadczeń; 3. § 4 pkt 11 Regulaminu Konkursu przez jego niezastosowanie na skutek błędnej wykładni polegającej na przyjęciu, że Śląskie Centrum Przedsiębiorczości nie było zobowiązane do przekazania wniosku do oceny merytoryczno – technicznej, pomimo wystąpienia błędów we wniosku; 4. § 9 Regulaminu Konkursu poprzez błędną wykładnię polegającą na błędnym przyjęciu, że skarżący nie może powoływać się na wadliwe działanie generatora wniosków (system WAP) przy wprowadzaniu poprawek do wniosku, ponieważ nie złożył w Śląskim Centrum Przedsiębiorczości skargi dotyczącej nieprawidłowości w funkcjonowaniu tego systemu, podczas gdy z treści tego postanowienia Regulaminy wynika, że składanie powyższych skarg było dopuszczalne tylko w odniesieniu do wniosków składanych podczas naboru wniosków i tylko przez wnioskodawców, którzy pierwotnie nie zostali umieszczeni na liście projektów złożonych w ramach naboru, ze względu na zamknięcie; II. naruszenie przepisów postępowania, art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób niezgodny z tym przepisem, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Podnosząc te zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie w całości wyroku i uwzględnienie skargi ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w G. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ (ŚCP) nie skorzystał z możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd I instancji. Na wstępie stwierdzić należy, iż sposób skonstruowania zarzutów w analizowanej skardze kasacyjnej powoduje, iż zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego winny być rozpatrzone łącznie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne zarzuty naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego, tj. § 9 pkt 1 i 3 Regulaminu Konkursu poprzez błędną wykładnię polegającą na błędnym przyjęciu, że skarżący nie może powoływać się na wadliwe działanie generatora wniosków (system WAP) przy wprowadzaniu poprawek do wniosku, ponieważ nie złożył w Śląskim Centrum Przedsiębiorczości skargi dotyczącej nieprawidłowości w funkcjonowaniu tego systemu. § 9 tegoż Regulaminu stanowi, że: "1. Wnioskodawca może w dniach 29 lipiec-4 sierpień 2015 r. złożyć skargę dotyczącą wyłącznie trybu konkursu nr [...] i związanych z nimi trudności technicznych występujących przy złożeniu wniosku w wersji elektronicznej z wykorzystaniem Wniosku Aplikacyjnego Przedsiębiorcy (WAP) za pośrednictwem LSI podczas trwania naboru wniosków o dofinansowanie. (...) 3. W przypadku kiedy IP 2 RPO WSL uzna, że w odniesieniu do danego wnioskodawcy zaistniały nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu, w wynik których wnioskodawca mógł mieć utrudniony dostęp do systemu WAP i powodujące brak możliwości lub utrudnienia w złożeniu wniosku o dofinansowanie w czasie trwania naboru, IP 2 RPO WSL będzie mogła podjąć decyzję o uznaniu skargi, wezwaniu Wnioskodawcy do złożenia wniosku o dofinansowanie oraz mieszczeniu go na liście projektów złożonych w ramach naboru i poddania dalszym procedurom przewidzianym w Regulaminie konkursu. W przypadku, kiedy powyższe przesłanki w postaci zakłóceń funkcjonowania systemu nie nastąpiły, IP 2 RPO WSL negatywnie rozpatrzy skargę, o czym powiadomi wnioskodawcę na piśmie." Rację ma zatem skarżący kasacyjnie, iż z treści tych postanowień Regulaminy wynika, że składanie powyższych skarg było dopuszczalne tylko w odniesieniu do wniosków składanych podczas naboru wniosków i tylko przez wnioskodawców, którzy pierwotnie nie zostali umieszczeni na liście projektów złożonych w ramach naboru, ze względu na jego zamknięcie (pkt I.4 petitum skargi kasacyjnej). Nadto zasadne są zarzuty pomieszczone w skardze kasacyjnej, a dotyczące naruszenia przez Sąd I instancji prawa materialnego, tj. § 4 pkt 10 Regulaminu Konkursu przez ich niezastosowanie na skutek błędnej wykładni polegającej na przyjęciu, że Śląskie Centrum Przedsiębiorczości nie było zobowiązane do wystosowania do skarżącego dodatkowego wezwania do usunięcia rozbieżności pomiędzy wielkością pomocy de minimis wskazaną we wniosku a wysokością tej pomocy wynikającą z przedłożonych zaświadczeń i § 4 pkt 11 Regulaminu Konkursu przez jego niezastosowanie na skutek błędnej wykładni polegającej na przyjęciu, że Śląskie Centrum Przedsiębiorczości nie mogło przekazać wniosku do oceny merytoryczno – technicznej, pomimo wystąpienia błędów we wniosku. Należy przypomnieć, że § 4 pkt 10 regulaminu stanowi, iż: "Jeśli po ponownej ocenie formalnej wniosek zawiera błędy, które nie zostały wykryte podczas pierwszej weryfikacji przez pracowników Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości, następuje kolejne wezwanie Wnioskodawcy do poprawy lub uzupełnienia wniosku.", natomiast zgodnie z § 4 pkt 11 Regulaminu: "W przypadku niskiej rangi błędów, niepływających na przedmiot, zakres i wartość projektu, dopuszcza się warunkowe przekazanie wniosku do oceny merytoryczno-technicznej – wówczas projekt otrzymuje pozytywną ocenę formalną, a Wnioskodawca zostaje wezwany do uzupełnienia /poprawy dokumentacji w terminie 5 dni roboczych od daty doręczenia Wnioskodawcy wezwania do uzupełnienia wniosku. Po uzupełnieniu wniosku projekt poddawany jest ponownej weryfikacji formalnej i zostaje dopuszczony do oceny merytoryczno-technicznej pod warunkiem poprawnego uzupełnienia. Decyzję o możliwości warunkowego dopuszczenia projektu do kolejnego etapu oceny podejmuje Dyrektor Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości." W uzasadnieniu tych zarzutów skarżący kasacyjnie zarzucił Sądowi I instancji, iż: "nie przeanalizował dokładnie dokumentów złożonych przez skarżącego na skutek czego błędnie przyjął, że po otrzymaniu wezwania do poprawienia wniosku, skarżący zostawił w punkcie B.7 kwotę 11 984,40 EUR (str. 14 uzasadnienia wniosku). To stwierdzenie WSA nie odpowiada prawdzie, ponieważ w pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie w pkt B.7 wnioskodawca wskazał, iż uzyskał pomoc de minimis w wysokości 98,58 EUR. Poprawiając swój wniosek wnioskodawca nie zostawił w pkt. B.7 pierwotnej kwoty, którą było 98,58 EUR, tylko wpisał nową kwotę 11 984,40 EUR, gdyż taką kwotę sugerowało ŚCP w wezwaniu do poprawienia wniosku, powołując się na dane znajdujące się w "Systemie Monitorowania i Harmonogramowania Pomocy Publicznej". Ponadto należy zaznaczyć, że do pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie wnioskodawca dołączył również zaświadczenie o uzyskanej pomocy de minimis na kwotę 98,58 EUR. W piśmie wzywającym do uzupełnienia pierwotnej wersji wniosku ŚCP nie odniosło się do treści załączników o uzyskanej pomocy de minimis, a jedynie do sposobu wypełnienia pkt. B.7. WSA błędnie zatem przyjął, że na etapie składania pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie istniała różnica pomiędzy załącznikami i pkt. B.7, oraz że ŚCP odniosło się do różnicy pomiędzy załącznikami i danymi zawartymi w pkt. B.7 wniosku o dofinansowanie." (s. 5 uzasadnienia skargi kasacyjnej). Z pisma ŚCP z dnia [...] lipca 2015 r. wzywającego wnioskodawcę do usunięcia braków wynika, iż ŚCP nie odniosło się w nim do rozbieżności pomiędzy danymi liczbowymi ujętymi w załączonych zaświadczeniach, a danymi zawartymi w "Systemie Monitorowania i Harmonogramowania Pomocy Publicznej" na etapie pierwotnej oceny, mimo że dane te znacząco się od siebie różniły. Jak zasadnie stwierdził skarżący kasacyjnie: "Skoro ŚCP całkowicie pominęło w wezwaniu kwestię zgodności wniosku z załączonymi zaświadczeniami, to skarżący miał wszelkie podstawy do tego aby odczytać treść tego wezwania w ten sposób, że w pkt B.7 wniosku należy wpisać dane liczbowe widniejące w "Systemie Monitorowania i Harmonogramowania Pomocy Publicznej". Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie oraz pozostałe wytyczne i pismo z uzupełnieniami formalnymi skierowanymi do wnioskodawcy nie zawierały informacji o możliwości opisywania różnic w załącznikach oraz wartościami w systemie monitorowania i wartościami wskazanymi we wniosku o dofinansowanie." Jak podniósł skarżący kasacyjnie nie ma on dostępu do "Systemu Monitorowania i Harmonogramowania Pomocy Publicznej" i nie jest uprawniony do dokonywania zmian w tym Systemie. Jego zdaniem różnica między wysokością kwoty pomocy wykazaną w stosunku do niego w Systemie, a kwotą wynikającą z zaświadczeń wynikała prawdopodobnie z tego, że Bank P. B. S.A. obliczył wartość uzyskanej pomocy metodą memoriałową, a Bank B. S.A. metodą kasową. Skarżący kasacyjnie zasadnie zaakcentował, iż: "Wnioskodawca nie jest uprawniony do decydowania, która z wartości jest poprawna. Zaznaczyć należy, że zastrzeżenia w piśmie z ŚCP wzywającym do poprawy wniosku dotyczyły jedynie wypełnienia punktu B.7 a nie załączników do wniosku o dofinansowanie." (s. 6 uzasadnienia skargi kasacyjnej). Kwestia rozbieżności pomiędzy danymi wpisanymi we wniosku a danymi wynikającymi z zaświadczeń została podniesiona przez ŚCP dopiero w piśmie tego organu dnia 5 sierpnia 2015 r. informującym wnioskodawcę, iż jego wniosek nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej. W wezwaniu do poprawienia błędów ŚCP nie wskazało błędu formalnego odnoszącego się do załącznika nr 9 "Kopie zaświadczeń o otrzymanej pomocy de minimis". Jak zasadnie stwierdził skarżący kasacyjnie: "Jeśli ŚCP chciało zweryfikować dane zawarte w zaświadczeniach, należało wskazać taką uwagę w piśmie dot. uzupełnień formalnych lub wezwać ponownie Wnioskodawcę do uzupełnień i wskazać, że we wniosku o dofinansowanie należy wskazać wartość uzyskanej pomocy spójną z zaświadczeniami a nie z wartością wskazaną w systemie monitorowania pomocy. WSA bezzasadnie zatem przyjął, że w piśmie z dnia 24.07.015 r. skarżący został prawidłowo pouczony przez ŚCP o błędzie." Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego uprawniony jest zatem wniosek skarżącego kasacyjnie, iż w zaistniałej sytuacji faktycznej ŚCP powinno zastosować regulacje wynikająca z treści § 4 pkt 10 Regulaminu Konkursu, który stanowi, że: "Jeśli po ponownej ocenie formalnej wniosek zawiera błędy, które nie zostały wykryte podczas pierwszej weryfikacji przez pracowników Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości, następuje kolejne wezwanie Wnioskodawcy do poprawy lub uzupełnienia wniosku." Zdaniem skarżącego kasacyjnie Sąd I instancji nie wziął także pod uwagę faktu, że kwota otrzymanej pomocy de minimis figurująca w "Systemie Monitorowania i Harmonogramowania Pomocy Publicznej", którą skarżący wpisał do wniosku na etapie jego poprawiania, była wyższa od kwoty pomocy wynikającej z przedstawionych przez skarżącego zaświadczeń. Wpisując we wniosku tą wyższą kwotę skarżący działał de facto na swoja niekorzyść, ponieważ pomniejszało to kwotę pomocy o jaką mógł się ubiegać. Jak uważa skarżący kasacyjnie: "Można przypuszczać, że gdyby skarżący zdecydował się na wpisanie we wniosku kwoty wynikającej z posiadanych przez siebie zaświadczeń, to organ także zdyskwalifikowałby ten wniosek z uwagi na to, że wskazana przez skarżącego kwota różniłaby się od tej figurującej w "Systemie Monitorowania i Harmonogramowania Pomocy Publicznej." (s. 7 uzasadnienia skargi kasacyjnej). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rację ma skarżący kasacyjnie, iż w tej sytuacji i wobec niewielkiej różnicy kwoty pomocy de minima wskazanej w zaświadczeniu i w pkt B.7 (po jego poprawieniu przez wnioskodawcę) zastosowanie znaleźć może § 4 pkt 11 Regulaminu Konkursu, który stanowi, że: "W przypadku niskiej rangi błędów, niepływających na przedmiot, zakres i wartość projektu, dopuszcza się warunkowe przekazanie wniosku do oceny merytoryczno-technicznej – wówczas projekt otrzymuje pozytywną ocenę formalną, a Wnioskodawca zostaje wezwany do uzupełnienia /poprawy dokumentacji w terminie 5 dni roboczych od daty doręczenia Wnioskodawcy wezwania do uzupełnienia wniosku. Po uzupełnieniu wniosku projekt poddawany jest ponownej weryfikacji formalnej i zostaje dopuszczony do oceny merytoryczno-technicznej pod warunkiem poprawnego uzupełnienia. Decyzję o możliwości warunkowego dopuszczenia projektu do kolejnego etapu oceny podejmuje Dyrektor Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości." W konsekwencji za zasady Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzut naruszenia przez Sąd I instancji w tej sprawie art. 141 § 4 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami tego przepisu, tj. sporządzenie uzasadnienia zbyt ogólnikowo bez odniesienia się do wszystkich argumentów i zarzutów podnoszonych przez skarżącego, a wskazanych wyżej. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego ma swą podstawę w art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło