VI SA/Wa 1264/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Jacek Fronczyk Protokolant sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. sprawy ze skargi O.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę w całości Główny Inspektor Transportu Drogowego – dalej jako "GITD" decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej "k.p.a."), art. 4 pkt 22, art. 92a ust. 1 - 6, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 200lr. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm., dalej u.t.d.), Ip. 5.1.1, lp. 5.1.2, lp. 5.2.1, lp. 5.2.2, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 5.4.1, lp. 5.4.2, lp. 6.2.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 4, art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 13, art. 14 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31.12.1985), art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/1985 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U.UE.L.2014.60.1), art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1-2, art. 8 ust. 1- 4 ust. 6, art. 9, art. 11 umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (t.j. Dz. U z 1999 r., Nr 94, poz. 1087 ze zm.),utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nakładającą na O.W. prowadzącego działalność gospodarcza pod firmą: "M."– dalej nazywanego również "skarżącym", – karę pieniężną w kwocie 15.000 zł Z akt sprawy wynikało, że w dniach [...] czerwca 2013 r. została przeprowadzona kontrola w przedsiębiorstwie skarżącego, z której sporządzono protokół z [...] lipca 2013 r. o nr. [...], podpisany przez kontrolowanego oraz upoważnionego pracownika [...] WITD. Zakres kontroli obejmował okres od [...] lipca 2012 r. do [...] czerwca 2013 r. W toku czynności poddano kontroli dokumentację dotyczącą kierowców: D. K. za okres od dnia [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2013 r. oraz K. K. za okres od dnia [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2013 r. W wyniku kontroli stwierdzono szereg naruszeń przepisów prawa materialnego. Zawiadomieniem z [...] lipca 2013 r. poinformowano skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego i przysługujących mu prawach strony. Następnie pismem z [...] lipca 2013 r. zobowiązano stronę do złożenia wyjaśnień na piśmie, i kolejno pismem z [...] sierpnia 2013 r. do osobistego stawiennictwa celem złożenia wyjaśnień w charakterze strony. Z przesłuchania także sporządzony został protokół. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na O. W. prowadzącego działalność gospodarcza pod firmą: "M." karę pieniężną w kwocie 15.000 zł. Od wydanej decyzji skarżący wniósł odwołanie, po rozpoznaniu, którego Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] maja 2014 r. uchylił ww. decyzję [...] WITD i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Po uzupełnieniu przez organ postępowania dowodowego [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego [...] sierpnia 2014 r. wydał decyzję Nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15.000 złotych za naruszenie z lp. 5.1, lp. 5.2, lp. 5.3, lp. 5.4, lp. 6.2.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d., uwzględniając przepisy umowy AETR. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał treść przepisów prawa krajowego jak i prawa europejskiego, a także AETR mające zastosowanie w sprawie, a następnie po dokonaniu ponownej analizy otrzymanych podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych cyfrowych z kart kierowców oraz danych cyfrowych z urządzenia rejestrującego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] oraz pisemnych wyjaśnień i zeznań strony dotyczących wskazania kierowców jeżdżących bez używania swojej karty kierowcy wskazał na stwierdzenie następujących naruszeń: 1. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez D. K. o 1 godzinę i 20 minut w 30-godzinnym okresie rozliczeniowym, który rozpoczął się dniu [...] kwietnia 2013 r. o godzinie 14:29 czasu UTC, tj. naruszenie art. 92a ust.1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.3.1,5.3.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 300zł. 2. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez D. K. o 2 godziny i 39 minut w 30-godzinnym okresie rozliczeniowym, który rozpoczął się dniu [...] kwietnia 2013 r. o godzinie 19:08 czasu UTC, tj. naruszenie art. 92a ust.1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.3.1,5.3.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 500 zł. 3. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez D. K. o 1 godzinę i 49 minut w 30-godzinnym okresie rozliczeniowym, który rozpoczął się dniu [...] kwietnia 2013 r. o godzinie 11:47 czasu UTC, tj. naruszenie art. 92a ust.1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.3.1,5.3.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 300 zł. 4. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez D. K. w dniach [...] kwietnia 2015 r. o 26 minut, przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 4 godziny i 56 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 150 zł. 5. Skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przez D. K. o 3 godziny i 48 minut w okresie prowadzenia pojazdu który rozpoczął pierwszy dzień o godz. 18:05 czasu UTC dnia [...] kwietnia 2013 r., a którego szósty dzień zakończył o godz. 01:34 czasu UTC dnia [...] kwietnia 2013 r., tj. naruszenie art. 92a ust.1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.4.1,5.4.2 załącznika do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 350 zł. 6. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez D. K. w dniu [...] kwietnia 2013 r. o 27 minut przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 4 godziny i 57 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 150 zł. 7. Przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu przez D. K. w dniach [...] kwietnia 2013 r. o 9 godzin i 57 minut przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 18 godziny i 57 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej 9 godzin, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.1.1 i 5.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 1900 zł. 8. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez D. K. o 7 godzin i 49 minut w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym, który rozpoczął się dniu [...] kwietnia 2013 r. o godzinie 06:48 czasu UTC, tj. naruszenie art. 92a ust.1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.3.1,5.3.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 1500 zł. 9. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez D. K. w dniu [...] kwietnia 2015 r. o 1 godzinę i 58 minut, przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 6 godzin i 28 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 750 zł. 10. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez K. K. o 2 godzinę i 39 minut w 30-godzinnym okresie rozliczeniowym, który rozpoczął się dniu [...] kwietnia 2013 r. o godzinie 19:08 czasu UTC, tj. naruszenie art. 92a ust.1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.3.1,5.3.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 500 zł. 11. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez K. K. o 1 godzinę i 18 minut w 30-godzinnym okresie rozliczeniowym, który rozpoczął się dniu [...] kwietnia 2013 r. o godzinie 14:31 czasu UTC, tj. naruszenie art. 92a ust.1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.3.1,5.3.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 300 zł. 12. Przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu przez K. K. w dniach [...] kwietnia 2013 r., zawartego pomiędzy dwoma odpoczynkami o 29 godzin i 40 minut przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 39 godzin i 40 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej 10 godzin, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.1.1 i 5.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 5900 zł. 13. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez K. K. o 7 godzinę i 16 minut w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym, który rozpoczął się dniu [...] kwietnia 2013 r. o godzinie 06:17 czasu UTC, tj. naruszenie art. 92a ust.1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.3.1,5.3.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 1500 zł. 14. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez K. K. w dniach [...] kwietnia 2015 r. o 5 godzin i 23 minuty, przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 9 godzin i 53 minuty, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 2150 zł. 15. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez K. K. w dniu [...] kwietnia 2015 r. o 1 godzinę i 26 minut, przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 5 godzin i 56 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 550 zł. 16. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez K. K. w dniu [...] kwietnia 2015 r. o 4 godziny i 53 minuty, przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 9 godzin i 23 minuty, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 1950 zł. 17. Przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu przez K. K. w dniach [...] kwietnia 2013 r., zawartego pomiędzy dwoma odpoczynkami o 39 godzin i 16 minut przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 49 godzin i 16 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej 10 godzin, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.1.1 i 5.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 7900 zł. 18. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez K. K. o 7 godzin i 3 minuty w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym, który rozpoczął się dniu [...] kwietnia 2013 r. o godzinie 20:07 czasu UTC, tj. naruszenie art. 92a ust.1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.3.1,5.3.2 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 1500 zł. 19. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez K. K. w dniu [...] kwietnia 2015 r. o 1 godzinę i 33 minut, przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 6 godzin i 3 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 750 zł. 20. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez K. K. w dniu [...] kwietnia 2015 r. o 4 godziny i 5 minut, przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 8 godzin i 35 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 1750 zł. 21. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez K. K. w dniu [...] kwietnia 2015 r. o 2 godziny i 28 minut, przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 6 godzin i 58 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 950 zł. 22. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez K. K. w dniu [...] kwietnia 2015 r. o 2 godziny i 10 minut, przy czym okres prowadzenia pojazdu wyniósł 6 godzin i 40 minut, co stanowi przekroczenie względem normy wynoszącej cztery i pół godziny, tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 950 zł. 23. Nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniach: [...] kwietnia 2013 r., [...] kwietnia 2013 r., [...] kwietnia 2013 r., [...] kwietnia 2013 r, [...] kwietnia 2013 r, [...] kwietnia 2013 r., [...] kwietnia 2013 r., [...] kwietnia 2013 r., [...] kwietnia 2013 r., [...] kwietnia 2013 r., [...] kwietnia 2013r., [...] kwietnia 2013 r., [...] kwietnia 2013 r. przez kierowców K. K. i D. K., tj naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 5000 zł. 24. Nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przez D. K. za 2 dni tj.: [...].04.2013r., [...].04.2013r. - tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 1000 zł. 25. Udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy, gdyż kontrolowany nie okazał żadnego dokumentu na podstawie którego możliwym jest określenie aktywności kierowcy – D. K. w dniu [...].04.2013 r. do godz. 14:29 czasu UTC - tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 300 zł. 26. Nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przez K. K. za 2 dni tj.: [...].04.2013r., [...].04.2013r. - tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 1000 zł. 27. Udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy, gdyż kontrolowany nie okazał żadnego dokumentu na podstawie którego możliwym jest określenie aktywności kierowcy – K. K. w dniu [...].04.2013 r. do godz. 1431 czasu UTC - tj. naruszenie art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt. 1, ust. 6 oraz lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do u.t.d., za które organ wymierzył karę w wysokości 300 zł. Organ wskazał jednocześnie, że suma kar pieniężnych za stwierdzone podczas kontroli w przedsiębiorstwie naruszenia wyniosła 40.150 zł, a zatem zgodnie z art. 92a ust. 3 pkt 1 u.t.d. ograniczył jej wymiar do wysokości 15.000 zł. Od powyższej decyzji O. W. złożył odwołanie, w którym podniósł, że nałożona na niego kara jest zbyt wysoka i przekracza jego możliwości finansowe. A jej wykonanie będzie wiązało się z zamknięciem firmy oraz rezygnacją z planów jakie z nią wiązał. W tych okolicznościach została wydana wymieniona na wstępie decyzja administracyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2015 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy zacytował mające zastosowanie w sprawie przepisy ustawy o transporcie drogowym, w tym w szczególności art. 92 a ust. 1, 3, 6, 92 b ust. 1 - 2 i art. 92 c ust. 1 u.t.d., art. 4 pkt 22 lit. a, lit. h i lit. y u.t.d., przepisy umowy AETR, Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. oraz Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. W dalszej kolejności GITD odniósł się po kolei do każdego ze stwierdzonych naruszeń, uznając, w myśl omówionych przepisów oraz mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, za zasadne utrzymanie nałożonych kar pieniężnych w łącznej wysokości 40.150 zł za stwierdzone naruszenia określone w załączniku nr 3 do u.t.d. Jednocześnie organ II instancji na podstawie art. 92a ust. 2 u.t.d., wskazał, że powyższa kara została ograniczona do kwoty 15.000 zł. Organ II instancji odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazał, że katalog naruszeń zawarty w załącznikach nr 1-3 do u.t.d., określa sankcje za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących obowiązków i warunków przewozu drogowego, a wysokość nakładanych na stronę kar pieniężnych za dane naruszenie, została ściśle określona nie pozostawiając organom swobody w kształtowaniu jej wysokości. Organ odwoławczy poinformował jednocześnie stronę, iż może ona wystąpić z wnioskiem o zastosowanie ulg przewidzianych w przepisach ustawy o finansach publicznych (tj. np. o umorzenie lub rozłożenie kary pieniężnej na raty). W dalszej kolejności organ II instancji uznał, że strona nie wskazała okoliczności których nie mogła przewidzieć, oraz na które nie miała wpływu, a zatem organ nie znalazł podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. pozwalającego na uwolnienie przewoźnika od odpowiedzialności. Organ wskazał również, że skarżący nie przedstawił w toku postępowania administracyjnego żadnych dowodów na powstanie okoliczności, mogących obalić ustalenia organu I instancji, w tym również te oparte na protokole zeznań. Od wymienionej na wstępie decyzji O. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą zatytułował "Odwołanie", zaskarżając ww. decyzję w całości i wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, skrócenie dziennego oraz tygodniowego czasu odpoczynku wynikało z faktu wyjeżdżania przez kierowców na wschód, oczekiwania na granicach, konieczności dostarczenia towaru w terminie, a także uwarunkowań na rynku pracy i konkurencji. Wskazał, że kierowca po wykonaniu kursu otrzymywał 4-6 dni wolnego. Podkreślił też, że tak wysoka kara finansowa jest dla niego krzywdząca i przekracza jego możliwości finansowe. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") Rozpoznając sprawę w świetle powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja GITD z dnia [...] marca 2015 r. oraz poprzedzająca ją decyzja [...] WITD z dnia [...] sierpnia 2014 r. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. W myśl art. 92a ust. 1 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10 000 złotych za każde naruszenie. Stosownie natomiast do art. 92a ust. 6 ustawy o transporcie drogowym wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. W niniejszej sprawie należało zauważyć, że stan faktyczny w zasadzie nie jest sporny. Skarżący nie kwestionował ustaleń faktycznych dokonanych w toku kontroli. Nie podważał stwierdzonych w toku kontroli naruszeń w zakresie przekroczenia maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu, przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, skrócenia dziennego czasu odpoczynku, skrócenia tygodniowego czasu odpoczynku, nierejestrowania za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, nieokazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z kart kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu oraz udostępnienia podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie organy administracji drogowej oparły swoje rozstrzygnięcia na prawidłowo zebranym w toku kontroli, a następnie uzupełnionym w postępowaniu, materiale dowodowym dokonując jego wszechstronnej oceny oraz w sposób prawidłowy wymierzyły skarżącemu karę w wysokości 15.000 zł. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 92a ust. 3 pkt 1 u.t.d. Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć 15 000 złotych – dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Jak wynika z protokołu kontroli o nr. [...] z dnia [...] lipca 2013 r., w okresie objętym kontrolą, na podstawie umowy o pracę na stanowisku kierowcy zatrudnieni byli K. K. i S. O. Ponadto, dodatkowo zatrudnieni byli na stanowisku kierowcy Z. M., K. K. i T. K. Przedsiębiorca korzystał również ze świadczenia przez D. K. na jego rzecz usług prowadzenia pojazdów na podstawie umowy cywilnoprawnej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd stwierdził, że organy ITD w sposób prawidłowy ograniczyły wymiar wymierzonej przedsiębiorcy kary, ze stwierdzonych 40.150 zł do 15.000 zł. Należy w tym miejscu podkreślić, że ustawodawca w treści art. 92a u.t.d. określił jednoznacznie, że podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10 000 złotych za każde naruszenie. W dalszej części opisywanego przepisu zawarty został zamknięty katalog ograniczeń wymiaru kary, której wysokość została uzależniona od ilości zatrudnionych przez podmiot kierowców. Skarżący jako, iż zatrudniał mniej niż 10 kierowców w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli, prawidłowo został przez organ zakwalifikowany do grupy podmiotów, dla których ustawodawca przewidział największe ograniczenie. Ponadto przepis prawa, który stanowi podstawę ograniczenia możliwego wymiaru kary ma charakter katalogu zamkniętego, dlatego też, organ nie miał możliwości dalszego miarkowania wymiaru kary. Co więcej, zawarte w załączniku nr 3 do u.t.d. wyszczególnienie naruszeń ma charakter bezwzględnie obowiązujący, dlatego też, stwierdzając każdorazowo uchybienie w nim określone miał obowiązek wymierzyć karę w określonej wysokości. W tym wypadku okoliczności, iż w ocenie skarżącego przyznanie tak wysokiej kary jest krzywdzące i przekracza jego aktualne możliwości finansowe, nie zasługują na uwzględnienie. Co więcej w toku kontroli stwierdzono znaczną ilość naruszeń, które skutkowały naliczeniem kary w wysokości łącznej 40.150 zł. Wymiar kary na podstawie powołanych powyżej przepisów i tak został ograniczony do 15.000 zł. Warto też podkreślić, że odpowiedzialność podmiotu trudniącego się profesjonalnym wykonywaniem przewozów drogowych, jest niezależna od jego stanu majątkowego. To na nim spoczywa obowiązek prawidłowej organizacji czasu pracy i kontroli kierowcy, tak by w wyniku jego działań nie doszło do przekroczenia norm. Powinien on zorganizować pracę zatrudnianych kierowców w taki sposób, aby powierzone im zadania przewozowe nie kolidowały jednocześnie z możliwością ich wykonania w zgodzie z obowiązującymi normami czasu pracy kierowców. Warto zauważyć przy tym, że zarówno w skardze, jak i w postępowaniu administracyjnym, skarżący nie wskazał na okoliczności pozwalające na uwolnienie go od odpowiedzialności, na podstawie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. Sąd doszedł do przekonania, że organy w toku postępowania zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 k.p.a.), oparły swoje rozstrzygnięcia na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny oraz uzasadniły swoje stanowisko wyrażone w decyzjach, w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.