III SA/Gd 595/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 19 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazując w podstawie prawnej art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej w skrócie "k.p.a.") stwierdziło uchybienie przez K.R. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia 7 kwietnia 2014 r. nr [...]. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że decyzją z dnia 7 kwietnia 2014 r. organ pierwszej instancji orzekł o zapłacie przez K. R. należności z tytułu usunięcia, przechowania, oszacowania i złomowania pojazdu w wysokości 22.264,18 zł. Od wydanej decyzji K. R. reprezentowany przez pełnomocnika pismem z dnia 27 stycznia 2015 r. złożył odwołanie. Jednocześnie pismem z tej samej daty pełnomocnik strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie nastąpiło uchybienie terminu uzasadniające wydanie postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a. W skardze na ww. postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K. R. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o uchylenie wydanego postanowienia. Wydanemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie: - art. 58 § 1 k.p.a. poprzez żądanie od strony udowodnienia okoliczności w miejsce ich uprawdopodobnienia w ten sposób, że organ podważa twierdzenia strony, które nie zostały udowodnione; - art. 58 § 1 k.p.a. w postaci braku przywrócenia terminu stronie, która bez swojej winy nie dochowała terminu do złożenia odwołania; - art. 7 k.p.a. w postaci braku wyjaśnienia dokładnego stanu faktycznego, to jest poprzez niewyjaśnienie, w jakim okresie strona przebywała poza granicami państwa przed wydaniem postanowienia w sprawie; - art. 40 § 5 k.p.a. w postaci zastosowania sankcji przewidzianej w tym przepisie, mimo braku pouczenia skarżącego o toczącym się postępowaniu i braku doręczenia skarżącemu pouczenia o wszczęciu postępowania i konieczności ustanowienia pełnomocnika z uwagi na fakt, że to pismo także zostało doręczone pod nieobecność skarżącego i doręczone prawdopodobnie jednemu z domowników; - art. 43 k.p.a. w zw. z art. 42 k.p.a. wobec doręczenia zastępczego do lokalu, w którym skarżący nie przebywał i korespondencja nie mogła mu być skutecznie doręczona; - art. 7 – 10 § 1 i § 2, art. 77 § 1 i art. 79 § 1 i § 2 k.p.a. w ten sposób, że organ dowolnie ocenił zebrany materiał dowodowy bez ustalenia prawdy obiektywnej i zamknął obywatelowi prawo do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym naruszając w ten sposób jego prawa i zaufanie obywatela do państwa. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w związku z nieobecnością adresata doręczyciel nie powinien stosować trybu przewidzianego w art. 43 k.p.a. W sytuacji, gdy dorosły domownik wie, że adresat jest nieobecny nie powinien podejmować się odbioru przesyłki lub powinien podjąć działania w celu dostarczenia przesyłki adresatowi. W realiach rozpatrywanej sprawy skarżący z uwagi na pobyt zagranicą nie mógł odebrać decyzji oraz brać czynnego udziału w postępowaniu. Z kolei do wniosku o przywrócenie terminu skarżący dołączył szereg dokumentów potwierdzających zagraniczny pobyt. W tym stanie zasadnym jest uchylenie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu oraz postanowienia stwierdzającego wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie /§ 2/. Decyzję z dnia 7 kwietnia 2014 roku nr [...] Starosty [...] skierowaną do K. R. w przedmiocie zapłaty należności z tytułu usunięcia przechowywania, oszacowania i złomowania pojazdu, odebrał dorosły domownik w miejscu zamieszkania skarżącego (matka H. R.) w dniu 22 kwietnia 2014 roku. Termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji upłynął w dniu 6.05.2014 roku. Odwołanie K. R. z dnia 27 stycznia 2015 roku wpłynęło do organu 2 lutego 2015 roku, czyli z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. Postanowieniem z dnia 19 maja 2015 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Konsekwencją tego rozstrzygnięcia było zasadne stwierdzenie, iż w sprawie nastąpiło uchybienie terminu do złożenia odwołania. Na marginesie dodać należy, że skargę na postanowienie SKO odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 roku w sprawie o sygn. III SA/Gd 594/15. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ administracji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.