II GZ 130/16

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-03-01

Skład orzekający: Stanisław Gronowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka prawa handlowego może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, jeśli nie przedstawi pełnej dokumentacji finansowej potwierdzającej jej trudną sytuację majątkową?
Ratio decidendi
Spółka prawa handlowego, ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych, musi wykazać, że nie posiada dostatecznych środków na ich pokrycie. W przypadku nieprzedstawienia wymaganych dokumentów finansowych, które umożliwiają ocenę jej rzeczywistej sytuacji majątkowej, sąd nie może uwzględnić wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy dla osób prawnych jest stosowana rygorystycznie.
Stan faktyczny
Spółka G. A. Sp. z o.o. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym dotyczącym decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiocie kosztów badania sprawdzającego automatu do gier. Sąd pierwszej instancji odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że spółka nie przedstawiła wystarczających dokumentów finansowych do oceny jej sytuacji majątkowej, mimo wezwań referendarza sądowego. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. A. Spółki z o.o. w N. w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1426/15 w sprawie ze skargi G.A. Spółki z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 19 maja 2015 r. nr . w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1426/15 odmówił G.A. Sp. z o .o. w N. (dalej: "skarżąca") przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P.z dnia 19 maja 2015 r. nr . Msz w przedmiocie kosztów badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z uzasadnienia wniosku wynika, że wobec spółki prowadzone jest postępowanie egzekucyjne przez Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego i z tego względu nie może ona swobodnie dysponować środkami pieniężnymi. Skarżąca podała, że jej sytuacja finansowa od początku 2010 r. znacznie się pogorszyła po wejściu w życie przepisów ustawy o grach hazardowych, gdyż dotychczasowe zezwolenia wygasły i brak jest możliwości ich przedłużenia. Środki trwałe spółki to w większości automaty do gier o niskich wygranych, których w obecnych warunkach nie da się zbyć ani w Polsce ani za granicą. Wysokość kapitału zakładowego wynosi 1.000.000,- zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok 657.896,88 zł (za 2013 r.), wysokość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu 238.531,30 zł (za 2013 r.). Skarżąca nie podała, w którym banku prowadzony jest jej rachunek i jaki jest stan rachunku na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku. Referendarz sądowy wezwał spółkę do przedstawienia brakujących dokumentów finansowych, których ostatecznie nie dostarczono. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2015 r. referendarz oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia. Sąd pierwszej instancji po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). stwierdził brak przesłanek zwolnienia skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. Sąd uznał, że treść złożonego oświadczenia jest niewystarczająca do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych spółki. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że pomimo wezwania referendarza sądowego spółka nie podała m.in. czy prowadzi działalność gospodarczą, czy zatrudnia pracowników, w jakiej wysokości i z jakich środków ponosi koszty związane z utrzymaniem siedziby (np. czynsz, woda, ogrzewanie, gaz, energia elektryczna, telefony stacjonarne i telefony komórkowe, obsługa księgowa, obsługa prawna, inne). Nie złożyła także odpisów zeznań rocznych podatkowych za 2013 i 2014 r., raportów kasowych za okres od 1 stycznia 2015 r. do dnia otrzymania wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, odpisu bilansu za 2013 i 2014 r., rachunku zysków i strat za 2013 i 2014 r., informacji dodatkowej – wprowadzenie do sprawozdania finansowego i dodatkowych informacji i objaśnień za 2013 i 2014 r., sprawozdania z działalności zarządu za 2013 i 2014 r., odpisów deklaracji VAT-7 za ostatnie sześć miesięcy, wyciągów z wszystkich rachunków bankowych, lokat bankowych, rachunków kart kredytowych należących do strony skarżącej za ostatnie sześć miesięcy, zaświadczenia z banku, które będzie obejmowało okres ostatnich sześciu miesięcy, o zajęciu przez organ egzekucyjny rachunków bankowych spółki, pełnego wykazu środków trwałych należących do spółki (budynki, maszyny, urządzenia, pojazdy mechaniczne, komputery, faxy, drukarki, inne), dokumentów świadczących o zajęciu rachunków bankowych i majątku Spółki. Zdaniem Sądu pierwszej instancji wskutek niedostarczenia przez skarżącą powyższych danych finansowych, nie można było uwzględnić wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. DZ.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) osobie prawnej a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Skarżąca spółka wystąpiła do Sądu pierwszej instancji z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wysokość wpisu sądowego od skargi, jaki zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I należało uiścić wyniosła 100 zł. Zaznaczyć należy, że instytucja prawa pomocy polega na zwolnieniu strony od ponoszenia kosztów uczestnictwa w postępowaniu sądowym w całości lub w części we własnej sprawie i przerzuceniu ciężaru tych kosztów na budżet państwa, a pośrednio na obywateli. Z tego powodu jest ona stosowana w wyjątkowych przypadkach. Celem prawa pomocy jest umożliwienie stronie realizacji prawa do sądu, w sytuacji gdy obiektywnie nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego a jedynie zwolnienie w całości lub w części od tych kosztów daje jej szansę dochodzenia praw na drodze sądowej. W stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej ocena kryteriów prawa pomocy odbywa się na bardziej rygorystycznych zasadach niż w przypadku osób fizycznych. Są to bowiem jednostki organizacyjne wyposażone w określony majątek, prowadzące działalność gospodarczą i osiągające zyski. W związku z tym, ocena Sądu, czy dany podmiot spełnia warunki zwolnienia od kosztów postępowania sądowego w całości lub w części będzie uzależniona od jego rzeczywistej sytuacji finansowej. W niniejszej sprawie skarżąca pomimo wezwania referendarza sądowego do przedłożenia dokumentów finansowych obejmujących m.in. roczne zeznania podatkowe za rok 2013 i 2014, objaśnień do sprawozdania finansowego za lata 2013 i 2014 r. oraz sprawozdania z działalności zarządu jak również informacji o rachunkach bankowych nie przedstawiła Sądowi wymaganych dokumentów. W konsekwencji, spółka uniemożliwiła Sądowi pierwszej instancji przeprowadzenie oceny jej rzeczywistego stanu finansowego. Informacje, jakimi dysponował Sąd pierwszej instancji w tym zakresie pozwalały jedynie stwierdzić, że spółka jest w stanie uiścić wpis w wysokości 100 zł. Z wymienionych względów Naczelny Sad Administracyjny uznał zaskarżone rozstrzygnięcie za prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło