II OZ 1225/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 29 września 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 658/15 o odrzuceniu skargi H. O. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. H. O., B. S., B. U., M. U., P. K., I. K., S. C., T. L. i E. C. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z [...] lipca 2015 r.nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Pismami z 12 sierpnia 2015 r. B. U., B. S., M. S., P. K., I. K., S. C., T. L. i E. C. oświadczyli, iż cofają skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 sierpnia 2015 r. H. O. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 129 odpisów skargi. Jednocześnie, wobec uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 sierpnia 2015 r. H. O. został wezwany do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi w kwocie 300 zł. Skarżący został pouczony o skutkach niewykonania ww. zarządzeń w terminie 7 dni. Postanowieniem z 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skarg H. O., B. S., B. U., M. U., P. K., I. K., S. C., T. L., E. C. i prowadzić je dalej pod sygn. akt IV SA/Po 658/15. Drugim postanowieniem z 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu: 1. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w stosunku do B. S., B. U., M. U., P. K., I. K., S. C., T. L. i E. C., 2. odrzucił skargę w stosunku do H. O. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji stwierdził, w odniesieniu do przyczyn odrzucenia skargi, że wobec niewykonania zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 24 sierpnia 2015 r. skargę H. O. należało odrzucić. Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 11 września 2015 r., co oznacza, że ostatnim dniem do wykonania zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 24 sierpnia 2015 r., był dzień 18 września 2015 r. H. O. w wyznaczonym terminie nie wykonał wskazanych zarządzeń. Jednocześnie Sąd zauważył, że skarżący został prawidłowo pouczony o skutkach ich niewykonania. Zażalenie na pkt 2 i 3 postanowienia w zakresie go dotyczącym wniósł H. O. Podniósł, że nie istniała niemożność doręczenia mu pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., ponieważ nie było sytuacji, aby choć przez jeden dzień w lipcu i sierpniu nie było go w domu. Podkreślił, że z poczynionych przez niego ustaleń w Sądzie wynika, że rzekome drugie awizo nastąpiło w dniu 7 września 2015 r. Nie pozwala to na przyjęcie, że doręczenie dostało dokonane z dniem 11 września 2015 r. i uzasadnia zarzut, że doszło do przedwczesnego zwrotu korespondencji. W piśmie procesowym z 15 października 2015 r. skarżący podkreślił, że na potwierdzeniu odbioru przesyłki brak jest wskazania miejsca pozostawienia zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, co potwierdza jego zarzuty, że awizo w rzeczywistości nie miało miejsca. W UP Rozdrażew nie chciano od skarżącego przyjąć reklamacji tej przesyłki. Podniósł, że jest zastraszany, aby wycofał skargę. P. K. i T. L., wskazali w pismach procesowych, że znane są im przypadki niestaranności w doręczeniach, jakie miały miejsce w tej sprawie. I. K., J. G., C. W. i I. K. w pismach procesowych w pełni poparli zażalenie. B. U. w piśmie procesowym poparł zażalenie. Wskazał, że niestaranności w doręczeniach przesyłek w niniejszej sprawie doświadczył na własnej osobie. Wskazał, że w jego mieszkaniu zawsze przebywa chora osoba, a tymczasem kilkakrotnie pozostawiano awizo z adnotacją, ze nikogo w domu nie zastano. K. K. w piśmie procesowym poparł zażalenie i wskazał, ze przesyłki w sprawie adresowane do niego były awizowane w sposób niestaranny i nierzetelny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W aktach sprawy brak jest informacji o tym, aby – jak wskazał Sąd pierwszej instancji – wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 11 września 2015 r. Sąd pierwszej instancji powinien ponownie przeanalizować, czy – i jeżeli tak, to w jakiej dacie – doszło do doręczenia skarżącemu wezwania do usunięcia braków skargi, opierając się na aktach sprawy. Pozostawienie w aktach sprawy pisma ze skutkiem doręczenia może nastąpić tylko w przypadkach wskazanych w ustawie. Na takie okoliczności w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zaś nie wskazano. Sąd nie dokonał natomiast oceny skuteczności zastosowania regulacji art. 73 § 1-4 p.p.s.a. Zażalenie zostało więc oparte na usprawiedliwionych podstawach. Z tych względów na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.