II OSK 2823/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1520/15 odrzucającego skargę J. B., A. B. i A. B. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 15 maja 2015 r. nr 790/15 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 sierpnia 2015 r., na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), odrzucił skargę J. B., A. B. i A. B. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych oraz fiskalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie nie zostało wykonane, więc skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd pierwszej instancji pouczył strony o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. J. B. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia z 28 sierpnia 2015 r., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, ze braki zostały uzupełnione po terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) wprowadzono nowe rozwiązanie w zakresie środków odwoławczych przez ograniczenie przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną, wyłączając z postanowień kończących postępowanie sądowoadministracyjne przez odrzucenie skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego – postanowień z przyczyn formalnych. Do tych postanowień należą postanowienia o odrzuceniu skargi wniesionej po terminie do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2) oraz postanowienia o odrzuceniu skargi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnyh skargi (art. 58 § 1 pkt 3). Wyłączono również postanowienia o odrzuceniu skargi jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4). Zmianę tę wprowadzono nadając nowe brzmienie art. 173 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według nadanego brzmienia art. 173 § 1: "Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 oraz art. 220 § 3 przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego" (art. 1 pkt 48 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zaskarżalność postanowień o wskazanym wyżej przedmiocie poddano weryfikacji środkiem odwoławczym – zażaleniem. Nadano nowe brzmienie art. 194 § 1 przez dodanie pkt 1a i 1b. Według tego nowego brzmienia: "Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, w których przedmiotem jest: 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 2-4 oraz art. 220 § 3, 1b) umorzenie postępowania". Zgodnie z art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: "Przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2–8, pkt 10–14, pkt 19–32, pkt 34–39, pkt 41–47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60– 69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74–81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym". W enumeratywnym wyliczeniu przepisów w nowym brzmieniu nie zamieszczono przepisu art. 1 pkt 48, a zatem przepisu: "Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 oraz art. 220 § 3 przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego". Konsekwencją niezamieszczenia w wskazanym wyżej wyliczeniu art. 1 pkt 48 jest to, że do postępowań wszczętych przed wejściem w życie ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się art. 173 § 1 w dotychczasowym brzmieniu. Stanowi o tym expressis verbis art. 2 in fine tej ustawy. Art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi we wskazanym wyżej wyliczeniu zamieścił art. 1 pkt 57, w którym nadano nowe brzmienie art. 194 § 1 przez dodanie pkt 1a i 1b, a zatem przyznając na postanowienie o odrzuceniu skargi prawo do zażalenia, stanowiąc, że regulację tę stosuje się również do postanowień wydanych w postępowaniach wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Tak brzmiący przepis przejściowy wymaga wykładni dla usunięcia wynikającej z jego brzmienia oczywistej sprzeczności. Brak wyliczenia w przepisie przejściowym art. 1 pkt 48 oznacza, że od postanowień o odrzuceniu skargi wydanych w postępowaniach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przysługuje skarga kasacyjna. Wyliczenie, w art. 2 ustawy o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 1 pkt 57 regulującego zaskarżenie zażaleniem postanowień o odrzuceniu skargi wydanych w postępowaniach wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, nie oznacza, że daje to podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna wniesiona od postanowienia wydanego w postępowaniu wszczętym przed wejściem w życie zmiany w zakresie przedmiotowym postanowień podlegających zaskarżeniu tym środkiem odwoławczym podlega rozpoznaniu. Sprzeczność w regulacji przepisu przejściowego wymaga wykładni mającej na celu zapewnienie dojścia do drogi sądowej, a zatem w razie gdy skarżący wniesie zażalenie od postanowienia wydanego w postępowaniu wszczętym przed wejściem w życie ustawy o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie należy wyprowadzać negatywnych następstw przez odrzucenie zażalenia. Zastosowanie nowej regulacji prawnej nie szkodzi skarżącemu, a tylko w przypadku regulacji godzącej w prawa jednostki należy opierać się na formalistycznej wykładni. Wziąwszy pod uwagę powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie jest dopuszczalna. Wywiedzione zarzuty, na których oparto skargę kasacyjną nie są zasadne. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Braki skargi nie zostały bowiem uzupełnione w terminie. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął swój bieg w dniu 23 sierpnia 2015 r. W tym bowiem dniu dokonano doręczenia wezwania do rąk dorosłemu domownikowi strony (art. 72 ust. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Doręczenie dokonane w ten sposób uważa się za dokonane w dniu przekazania pisma do rąk dorosłego domownika, a nie w dniu przekazania tego pisma stronie przez domownika. Termin zakończył więc swój bieg w dniu 30 sierpnia 2015 r. – a braki skargi nie zostały do tego dnia uzupełnione. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.