II GZ 605/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. Spółki z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 3857/15 o odrzuceniu skargi J. Spółki z o.o. w B. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 3 grudnia 2015 r., sygn. akt V SA/wa 3857/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę J. Spółki z o.o. w B. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Sąd stwierdził, że zarządzeniem z [...] września 2013 r., doręczonym [...] października 2015 r., spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Wpis od skargi nie został uiszczony, więc Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę J. Spółki z o.o. w B. na powyższe postanowienie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Zarzuciła naruszenie art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez niewezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, a także naruszenie art. 220 § 3 w związku z § 1 p.p.s.a. poprzez niezasadne odrzucenie skargi wobec braku wezwania do uiszczenia opłaty. Skarżąca stwierdziła, że nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W korespondencji z Sądu dotarły do jej pełnomocnika jedynie odpowiedź na skargę i wezwanie do złożenia dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu pełnego z KRS. Z obowiązku złożenia odpisu z KRS skarżąca wywiązała się terminowo. W ocenie skarżącej okoliczność ta przemawia za tym, że nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu. Opłacenie wpisu wiąże się bowiem z dokonaniem szybkiego przelewu internetowego niskiej kwoty 100 zł i jest mniej problematyczne niż uzyskanie odpisu z KRS. Strona udowodniła, że stać ją na uiszczenie wpisu, ponieważ gdy otrzymała postanowienie o odrzuceniu skargi niezwłocznie dokonała przelewu kwoty 100 zł. Zdaniem spółki okoliczności te przemawiają za przyjęciem tezy, że nie została ona wezwana do uiszczenia wpisu, więc nie ma podstaw do wyciągania w stosunku do niej negatywnych konsekwencji nieuiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W ocenie NSA nie ma podstaw do przyjęcia, że w przesyłce doręczonej pełnomocnikowi skarżącej [...] października 2015 r. nie znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki w kopercie znajdowały się 3 dokumenty, tj. wezwanie do uiszczenia wpisu, odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do złożenia pełnego odpisu z KRS (por. k. 17 akt sądowych). Nie ma zaś podstaw, żeby podważyć doręczenie wezwania. Pełnomocnik nie przedstawił bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia wezwania do uiszczenia wpisu. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie pełnomocnika w tym zakresie. NSA stwierdza, że terminowe wykonania jednego wezwania nie świadczy o tym, że pełnomocnik skarżącej nie otrzymał innego, którego nie wykonał. Jak już zostało bowiem stwierdzone, doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi zostało potwierdzone przez podpisanie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, na którym wyszczególnione były dokumenty, znajdujące się w tej przesyłce – odpis odpowiedzi na skargę, wezwanie do złożenia odpisu z KRS oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Fakt, że pełnomocnik spółki w terminie przesłał odpis z KRS nie stanowi potwierdzenia, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spółka, pomimo otrzymania wezwania, nie uiściła wpisu od skargi, więc prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.