VII SA/Wa 2174/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014r. sprawy ze skargi H. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R. G. pozwolenia na budowę wiaty-zadaszenia wybiegu dla krów na działce nr [...] PGR [...], gm. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda [...] przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Inwestor w dniu [...] kwietnia 2013r złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wiaty-zadaszenia wybiegu dla krów, na działce nr [...] PG [...] gm. [...]. Starosta Powiatu [...] wszczął na wniosek R. G. postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę w/w inwestycji. Następnie Starosta [...] w oparciu o przepis art. 39 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm), wystąpił do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie projektu budowlanego w/w wiaty - zadaszenia na działce nr [...] w obrębie wsi [...]. Wojewódzki Konserwator Zabytków postanowieniem nr [...] z dnia [...].05.2013r postanowił umorzyć w całości postępowanie w sprawie uzgodnienia budowy przedmiotowej wiaty-zadaszenia. Starosta [...] po rozpatrzeniu wniosku inwestora decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r zatwierdził projekt budowlany i udzielił R. G., pozwolenia na budowę na wiaty-zadaszenia wybiegu dla krów, na działce nr [...] PGR [...], gm. [...]. Odwołanie od w/w decyzji złożył H. R. – właściciel działki nr ew [...] objętej obszarem oddziaływania obiektu. Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy wskazał, iż inwestor spełnił warunki, o których mowa w art. 32, 33, 34 Prawa budowlanego natomiast organ I instancji wypełnił obowiązki nałożone przepisem art. 35 ust 1 Prawa budowlanego. Zdaniem Wojewody [...] projekt budowlany został wykonany zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2002r ( publikacja Dz. Urz. Woj. [...] Nr 180, poz 4055 z dnia 9 lipca 2002r ). Projekt zagospodarowania działki sporządzony został na kopii aktualnej mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej do celów projektowych. Projekt zagospodarowania terenu obejmujący działkę nr ew. [...] PGR [...], gm. [...], jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W ocenie organu odwoławczego zarzuty skarżącego podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Do wniosku inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ I instancji zapewnił czynny udział stronom na każdym etapie prowadzonego postępowania i umożliwił wgląd do akt przedmiotowej sprawy. Zgodnie z ustaleniami zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], działki objęte wnioskiem znajdują się na terenie MN/RU z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, urządzenia obsługi gospodarki rolnej, istniejący zespól dworsko-parkowy, gospodarstwo rolne i ujęcie wody. Zgodnie z treścią planu dla tego terenu ustala się: 1. adaptację, modernizację, rozbudowę i wymianę istniejących obiektów kubaturowych, oraz realizację nowych pod warunkiem uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Natomiast dla zespołu dworsko - parkowego ustalona została: L strefa ścisłej ochrony konserwatorskiej w granicach wpisu do rejestru zabytków. Ochronie podlegają: dwór i park - układ przestrzenny wraz z istniejącą zielenią parkową. W obrębie tej strefy nie dopuszcza się żadnej działalności inwestycyjnej. Prace konserwatorskie należy uzgodnić z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. 2. strefa ochrony konserwatorskiej ekspozycji zespołu dworsko-parkowego w granicach do 100 m od granicy zespołu. W strefie tej nie dopuszcza się uciążliwej działalności. Lokalizację pozostałych inwestycji należy uzgodnić z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Działka nr [...] stanowiąca własność R. G., na której zlokalizowano w/w inwestycję znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu zabytkowego pałacu i parku zlokalizowanego obecnie na działce nr ew. [...], stanowiącej własność P. H. R., wpisanego do rejestru zabytków województwa [...] pod numerem [...]. Dla obiektów zabytkowych wpisanych do rejestru zabytków zapis planu ustala "strefę ścisłej ochrony konserwatorskiej w granicach wpisu do rejestru zabytków" - dotyczy działki nr [...] (pkt 2 w.w ustaleń planu). Dla działki o nr ew. [...], na której zaprojektowano w/w obiekt obowiązują ustalenia planu cyt. "strefa ochrony konserwatorskiej ekspozycji zespołu dworsko-parkowego w granicach 100m od granicy zespołu (pkt 2 w.w. ustaleń planu) Art. 39 ust.3 ustawy Prawo budowlane stanowi obecnie, że "W stosunku do obiektów budowlanych oraz obszarów niewpisanych do rejestru zabytków, a ujętych w gminnej ewidencji zabytków, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego wydaje właściwy organ w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Zgodnie z treścią powołanego przepisu uzgodnienie z wojewódzkim konserwatorem zabytków, jest wymagane w stosunku do obiektów budowlanych, oraz obszarów niewpisanych do rejestru zabytków, a ujętych w gminnej ewidencji zabytków. W rozpatrywanej sprawie strefa ochrony konserwatorskiej ekspozycji zespołu dworsko-parkowego w granicach 100m od granicy zespołu, określona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, nie została ujęta w wykazie zabytków nieruchomych planowanych do włączenia do wojewódzkiej ewidencji zabytków z uwagi na to, iż strefa ta sama w sobie nie jest obiektem zabytkowym (art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 18 marca 2010r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz zmianie niektórych ustaw). Ponadto Gmina [...] nie posiada opracowanej gminnej ewidencji zabytków. Ze zgromadzonych akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia [...] marca 2013r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wpisania do rejestru zabytków otoczenia zespołu pałacowo-parkowego w odległości 100m od granicy parku w miejscowości [...], gm. [...], m.in. działki nr ew. [...]. Starosta [...] wystąpił do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie projektu budowlanego w/w obiektu. Wojewódzki Konserwator Zabytków postanowił umorzyć w całości postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu w/w obiektu. Z treści obowiązujących przepisów oraz postanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wynika, że budowa projektowanego obiektu nie wymaga uzgodnienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Ponadto zgodnie z przepisami zawartymi w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213 poz. 1397) powyższa inwestycja nie jest również zaliczana do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w związku z czym nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny o oddziaływaniu na środowisko. Organ odwoławczy stwierdził, że projektowana wiata służyć będzie na czasowy pobyt zwierząt przebywających obecnie w istniejącym budynku inwentarskim i wbrew obawom skarżącego nie spowoduje zwiększenia dotychczasowej obsady krów. Organ odwoławczy wyjaśnił, że udzielenie pozwolenia na budowę na obszarach zurbanizowanych, powinno uwzględnić sprzeczne interesy, z jednej strony - inwestora, a z drugiej - osób, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie naruszone lub zagrożone. Granice tych praw i interesów określają przepisy Prawa budowlanego oraz przepisy wykonawcze ze szczególnym uwzględnieniem przepisów techniczno-budowlanych, obowiązujące Polskie Normy oraz inne przepisy zawarte w aktach normatywnych, a mających zastosowanie w procesie budowlanym. Zatem o naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy naruszone zostały konkretne przepisy lub normy obowiązujące w budownictwie. Właściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji nie może, nie wyrażając zgody na jej realizację, skutecznie przesądzić o negatywnym rozstrzygnięciu właściwego organu. Wojewoda [...] podkreślił, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę w sytuacji gdy inwestor spełnił wszystkie wymagania przewidziane Prawem budowlanym, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł H. R. Skarżący zarzucił wadliwe ustalenie przez organ, iż planowana inwestycja jest przewidziana do realizacji na terenie określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] symbolem MN/RU – teren zabudowy mieszkaniowej, obsługi gospodarki rolnej. Zdaniem skarżącego usytuowanie budowy wiaty-zadaszenia dla krów znajduje się poza terenem oznaczonym w załączniku Nr [...] do Uchwały Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] czerwca 2002r – zmiana w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] symbolem MN/RU. Na część działki inwestycyjnej nr ew [...] położoną poza terenem oznaczonym na rysunku planu symbolem MN/RU nie uchwalono planu i nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy co wynika z zaświadczenia Urzędu Gminy [...] z dnia [...] września 2013r, które skarżący załączył do skargi. W ocenie skarżącego decyzja o pozwoleniu na budowę jest wadliwa gdyż część działki inwestycyjnej na której zaprojektowano wiatę nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a inwestor nie przedstawił decyzji o warunkach zabudowy. Skarżący zarzucił, że projekt budowlany na podstawie którego ma być realizowana inwestycja stanowi próbę obejścia prawa. Mianowicie projekt przewiduje wybieg dla 50 krów podczas gdy na jego powierzchni może się zmieścić 176 krów. Zdaniem skarżącego planowana inwestycja należy do inwestycji uciążliwych i wymaga zbadania zasadności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Skarżący zarzucił brak uzgodnienia zaprojektowanej inwestycji z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków pomimo takiego obowiązku wynikającego z § 42 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie obu zaskarżonych decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnił skargę uznając, że organ odwoławczy z naruszeniem art. 7 k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. nie wyjaśnił podnoszonego w odwołaniu zarzutu, iż planowana inwestycja położona jest poza strefą określoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] symbolem MN/RU. W odwołaniu skarżący wskazywał, iż symbolem MN/RU objęta jest tylko część działki inwestycyjnej nr [...] co wynika z rysunku stanowiącego załącznik nr 3 do Uchwały Nr [...] zmian w planie. Teren MN/RU został tu wyraźnie i jednoznacznie określony i zdaniem skarżącego z pewnością nie rozciąga się na teren , na którym planowana jest inwestycja. Wskazuje na to porównanie rysunku stanowiącego załącznik nr 3 do Uchwały Nr [...] z mapą do celów projektowych i mapą prezentującą projekt zagospodarowania działki. Organ odwoławczy nie wyjaśnił zarzutu skarżącego i nie zajął w tej kwestii żadnego stanowiska lecz podtrzymał ustalenia organu pierwszej instancji dotyczące sytuowania projektowanej wiaty na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] symbolem MN/RU. Takie działanie organu odwoławczego świadczy o naruszeniu zasad postępowania określonych w art. 7 k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Organ odwoławczy nie może jedynie ograniczać się do kontroli zaskarżonej decyzji lecz powinien ponownie, samodzielnie rozpoznać sprawę merytorycznie poprzez ustalenie faktów istotnych dla jej rozstrzygnięcia. Nie budzi wątpliwości, iż istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy udzielenia pozwolenia na budowę jest ustalenie, czy planowana inwestycja nie narusza zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku gdy nie jest objęta planem musi odpowiadać warunkom wynikającym z przedstawionej przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy. Z art. 35 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego wynika bowiem, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy nie zbadał zarzutu skarżącego i tym samym nie uzasadnił w sposób prawidłowy swego stanowiska z którego wynika, że planowana inwestycja zgodna jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. W ocenie Sądu pozostałe zarzuty skargi są niezasadne. Projektowana inwestycja dotyczy budowy wiaty dla już istniejącej obory przeznaczonej dla 50 krów. Jak wynika z opisu technicznego projektu budowlanego wiata będzie stanowiła wybieg dla krów, przebywających na stałe w oborze. Projektowana wiata będzie służyć na czasowy pobyt zwierząt przebywających obecnie w istniejącym budynku inwentarskim i wbrew obawom skarżącego nie spowoduje zwiększenia dotychczasowej obsady krów. W tej sytuacji trudno przyjąć, aby budowa wiaty stanowiła inwestycję uciążliwą, mogącą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i wymagającą przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Rozpatrując sprawę ponownie organ odwoławczy przeprowadzi postępowanie odpowiadające standardom określonym w art. 7 i 77 k. p. a. co oznacza obowiązek ponownej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustosunkowania się do podniesionego zarzutu. W świetle przytoczonych okoliczności Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm ) orzekł jak w sentencji.