II SA/Rz 1521/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi S. S. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] września 2015 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 12 tys. zł z tytułu urządzania gier na automacie do gier poza kasynem gry, tj. w Salonie Gier przy ul. [...] w K. W treści skargi reprezentujący skarżącego pełnomocnik (adwokat) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej, a w razie jego nieuwzględnienia, przez Sąd. W uzasadnieniu powołał się na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, jakie dla skarżącego może spowodować jej wykonanie, w tym realne zagrożenie dla jego dalszego bytu gospodarczego. Średni miesięczny dochód skarżącego odnoszony do 2014 r. wynosił ok. 1100 zł miesięcznie, pozwalając na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb i uniemożliwiając jednocześnie poczynienie oszczędności. Przeciwko skarżącemu toczy się obecnie 14 postępowań w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych, których szacowana kwota 168 tys. zł niemal 13-krotnie przekracza jego zysk za ubiegły rok. Wyegzekwowanie wymierzonej skarżącemu kary pieniężnej może zatem skutkować takim uszczerbkiem, który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot świadczenia i nie pozwoli na przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W uzupełnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania pełnomocnik S. S. dodatkowo nadesłał kserokopie zawiadomienia o wszczęciu postępowania i decyzji potwierdzającej zadłużenie wobec ZUS z tytułu nieopłaconych składek w łącznej wysokości ok. 10 tys. zł, wezwanie do zapłaty kwoty 917,67 zł na rzecz [...] Bank S.A. oraz oświadczenie o sytuacji majątkowo finansowej (zgodnie z jego treścią, skarżący z dniem 10 września 2015 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej i pozostaje na utrzymaniu rodziców, nie posiada też majątku przedstawiającego znaczną wartość). Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania swej decyzji z dnia [...] września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wdając się w merytoryczną ocenę zaskarżonej decyzji, która nie może być dokonywana na obecnym etapie postępowania, należy stwierdzić, że jej wykonanie przed sądowym rozpoznaniem skargi rzeczywiście mogłoby skutkować dla skarżącego wskazanymi wyżej następstwami, potęgując i tak już jego trudną sytuację finansową. Co prawda nie mogą być już one bezpośrednio odnoszone i zagrażać prowadzonej przez niego działalności gospodarczej - z racji jej zaprzestania, niemniej negatywne skutki - w sytuacji aktualnego braku jakichkolwiek dochodów i wartościowych składników majątkowych - muszą być zestawione z jego trudną sytuacją osobistą i materialną, której dobitnym potwierdzeniem są obciążające go zaległości płatnicze i prowadzone względem niego postępowania egzekucyjne. Nie bez znaczenia pozostaje tu również wysokość kary pieniężnej wymierzonej w sprawie objętej skargą, jak również sygnalizowana sumaryczna ich wysokość we wszystkich toczących się względem niego postępowaniach (oscylująca w granicach jego kilkunastoletnich ostatnio osiąganych dochodów) i związane z tym negatywne skutki finansowe wynikające z ewentualnej konieczności ich natychmiastowej zapłaty. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ubocznie należy zauważyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest jedynie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony skarżącej, co w żaden sposób nie przesądza sposobu rozstrzygnięcia przez Sąd złożonej skargi i nie czyni niemożliwym ewentualnej konieczności późniejszego wykonania decyzji (zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., wstrzymanie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji).