II GZ 35/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 1302/15 w zakresie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. Postanowieniem z 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 1302/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B., na wniosek T. Spółki z o.o. w W., wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] września 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Sąd uznał, że spółka uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie WSA wysokość kary w rozpoznawanej sprawie (12.000 zł) w połączeniu z ilością tego samego rodzaju spraw rozpatrywanych i zarejestrowanych przed Sądem, może wpłynąć na utratę płynności finansowej Spółki i nawet ogłoszenie jej upadłości. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagraża więc zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, co stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W związku z powyższym za uzasadnione Sąd uznał udzielenie stronie ochrony tymczasowej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył organ, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w B. oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a., które miało bezpośredni wpływ na wydanie orzeczenia, bowiem Sąd uznał, że warunek uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków jest spełniony poprzez ilość spraw (kilkadziesiąt) obecnie zarejestrowanych w WSA w B. dot. wymierzenia spółce kary pieniężnej za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry. Sąd nie odniósł się natomiast do kondycji finansowej spółki. Organ podniósł również, że uprawdopodobnienie wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z ogólną kondycją spółki w momencie zawisłości postępowania. Udzielenie ochrony tymczasowej nie może być oderwane od rzeczywistej sytuacji podmiotu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione argumenty, więc postanowienie podlega uchyleniu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13). W ocenie NSA wniosek skarżącej spółki nie zawierał uzasadnienia pozwalającego na stwierdzenie, czy zaszły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Samo stwierdzenie, że w stosunku do skarżącej toczą się inne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej nie świadczy w żaden sposób o jej rzeczywistej sytuacji. Nieodniesienie tych okoliczności do sytuacji majątkowej spółki nie przemawia za tym, że zasadne było wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, uzasadnienie Sądu I instancji odwołuje się do okoliczności znanych mu "z urzędu", jednak poza ogólnikowym wskazaniem, że "zarejestrowanych jest ponad 100 spraw dotyczących wymierzenia spółce kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automatach poza kasynem gry" i wysokości kary w niniejszej sprawie (12.000 zł), Sąd ten nie wskazuje na okoliczności, które mogłyby być podstawą do udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd I instancji powinien więc ponownie rozpoznać wniosek skarżącej i zbadać, czy z okoliczności znanych mu "z urzędu" wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki bądź znaczną szkodę. Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, ponieważ nie istnieje do tego podstawa prawna. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.