II OZ 1255/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.S., L.S., B.M. i M.M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Gd 446/15 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia B.M. i M.M. w sprawie ze skargi G. S. i M.M. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. Postanowieniem z dnia 15 października 2015 r. sygn. akt II SA/Gd 446/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie ze skargi G.S. i M.G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, odrzucił skargę G.S. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli G.S., M.M. i uczestnicy postępowania. Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wezwał adw. A.T. jako pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia B.M. i M.M. na postanowienie z dnia 15 października 2015 r. odrzucające skargę G.S., w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Kolejnym zarządzeniem z tego samego dnia Przewodniczący Wydziału II, na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., wezwał adw. A.T. jako pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia G.S. i L.G. na postanowienie z dnia 15 października 2015 r. odrzucające skargę G.S., w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zażalenie na powyższe zarządzenia wnieśli G.S., L.S., B.M. i M.M. zarzucają naruszenie art. 214 § 2 P.p.s.a. i domagając się ich uchylenia. W uzasadnieniu wskazano, że zarządzenia są wadliwe, gdyż skarżący i uczestnicy są współwłaścicielami nieruchomości na której znajdują się obiekty budowlane. Zatem ich prawa są wspólne i brak jest podstaw do żądania odrębnych opłat od tego samego zażalenia od małżonków M. i małżonków S. Powyższe zażalenie zostało zarejestrowane oddzielnie w stosunku do zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia małżonków M. – sygn. akt II OZ 1255/15 i oddzielnie w stosunku do zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia małżonków S. – sygn. akt II OZ 1256/15. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni, pod rygorem – w przypadku zażalenia – jego odrzucenia (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa wskazane wyżej rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Przy czym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie – art. 214 § 1 i § 2 zd. pierwsze P.p.s.a. Wynikająca z art. 214 § 2 P.p.s.a. zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (patrz: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 601). W niniejszej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Przewodniczący Wydziału nie rozważył, czy pomiędzy wnoszącymi zażalenie, tj. G.S., L.S. oraz B.M. i M.M. zachodzi współuczestnictwo materialne. Zwrócić bowiem należy uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i nakazująca B.M. i M.M. rozbiórkę obiektu budowlanego posadowionego na działce nr [...]. Działka ta jest współwłasnością M. i B.M. (udział w wysokości 1/2 na zasadzie wspólności ustawowej) oraz L. i G.S. (udział w wysokości 1/2 na zasadzie wspólności ustawowej) – patrz: informacja z rejestru gruntów znajdująca się w aktach administracyjnych. Zatem współuczestnictwo materialne należy wywieść ze wspólności praw i obowiązków związanych ze wspólną nieruchomością. W tej sytuacji nie można przyjąć, by wydanie w sprawie dwóch zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia małżonków M. i małżonków S. po 100 zł, bez uwzględnienia normy art. 214 § 2 zd. pierwsze P.p.s.a. odpowiadało prawu. Dlatego zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia małżonków M. podlegało uchyleniu. Powyższe skutkowało, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i w zw. z art. 198 P.p.s.a., uchyleniem zaskarżonego zarządzenia. Dlatego orzeczono jak w sentencji.