I SA/Sz 693/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędzia WSA Bolesław Stachura, po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi O. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Wójt Gminy G wydał na podstawie art. 239a i art. 239b § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej "o.p.", w dniu 19 grudnia 2014 r. postanowienie nr [...] o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej własnej decyzji z dnia 17 grudnia 2014 r. nr [...] określającej O Spółka Akcyjna z siedzibą w W, dalej "spółka", wysokość podatku od nieruchomości za rok 2009 w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 239a i art. 239b § 1 pkt 4 o.p. i wskazał, że upływ przedawnienie ww. zobowiązania podatkowego nastąpi w czasie krótszym niż 3 miesiące. Ponadto z wyniku kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej wynikało, że spółka zaniżyła wysokość ww. zobowiązania za rok 2009 na terenie całej Polski co świadczyło, zdaniem organu, że nie wykona ona dobrowolnie ww. decyzji. W postanowieniu zawarto informację o sposobie i terminie do złożenia zażalenia na ww. postanowienie. Postanowienie doręczono na adres pełnomocnik spółki w dniu 22 grudnia 2014 r. W dniu 21 stycznia 2015 r. (data nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym) spółka złożyła zażalenie (pismo datowane na 19 stycznia 2015 r.) na ww. postanowienie i wniosła o jego uchylenie. Spółka wskazała, że nie została poinformowana o toczącym się postanowieniu w sprawie rygoru natychmiastowej wykonalności, czym naruszono art. 121 § 1 o.p. Ponadto spółka zarzuciła organowi naruszenie art. 239b § 2 o.p. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie wydało na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p. w dniu 23 marca 2015 r. postanowienie o stwierdzeniu uchybienia przez spółkę terminowi do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że ww. postanowienie doręczono spółce w dniu 22 grudnia 2014 r. i zgodnie z art. 226 § 2 o.p. termin do złożenia zażalenia wynosił 14 dni od dnia doręczenia go spółce. Powyższy termin upłynął w dniu 29 grudnia 2014 r. Spółka złożyła zażalenie w dniu 21 stycznia 2015 r., tj. po upływie ww. terminu. Spółka złożyła skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła organowi naruszenie art. 236 § 2 pkt 1 o.p. Spółka podała, że postanowienie Wójta Gminy G z dnia 19 grudnia 2014 r. zostało jej doręczone w dniu 12 stycznia 2015 r. Zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 19 stycznia 2015 r. i w tym też terminie zażalenie zostało złożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 239b § 4 o.p. na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji służy zażalenie. Zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 o.p., zażalenie na postanowienie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Z akt wynikało, że ww. postanowienie zostało doręczone spółce w dniu 22 grudnia 2014 r. Termin do złożenia zażalenia upływał w dniu 29 grudnia 2014 r. Skarżąca zaś złożyła zażalenie na ww. postanowienie w dniu 21 stycznia 2015 r. z naruszeniem terminu określonego w art. 236 § 2 pkt 1 o.p. Prawidłowo zatem organ odwoławczy na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p. w zw. z art. 239 o.p. stwierdził uchybienie do wniesienia przedmiotowego zażalenia. Zdaniem Sądu, zarzut skargi o naruszeniu przez organ art. 236 § 2 pkt 1 o.p. był niezasadny. Skarżąca wskazała w skardze, że postanowienie Wójta Gminy G z dnia 19 grudnia 2014 r. zostało jej doręczone w dniu 12 stycznia 2015 r. Jej zdaniem, termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 19 stycznia 2015 r. i w tym też terminie złożyła zażalenie. Okoliczności podawane przez spółkę stały w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym. Skarżąca poza powołaniem się ww. okoliczności nie przedstawiła żadnych dowodów na ich zaistnienie przeciwstawnych dowodom zawartym w aktach. Wskazać należy, że organ odwoławczy błędnie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podał, iż zgodnie z art. 226 § 2 o.p. termin do złożenia zażalenia wynosił 14 dni od dnia doręczenia postanowienia spółce. Na podstawie art. 236 § 2 pkt 1 o.p. na postanowienie o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności służy zażalenie, a nie odwołanie i termin do jego złożenia wynosił 7 dni, a nie 14 dni. O terminie 7 dni na złożenie zażalenia spółka była poinformowana przez odpowiedni zapis w przedmiotowym postanowieniu o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Okoliczność ta nie miała jednak znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy i jest skutkiem błędu organu, który wynikał prawdopodobnie z niestaranności przygotowania treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Podkreślić należy, że w dalszej części uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy prawidłowo określił datę upływu terminu do wniesienia zażalenia, odnosząc go do upływu 7 dni od daty doręczenia przedmiotowego postanowienia stronie. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że w sprawie organ nie naruszył przepisów prawa materialnego, ani prawa procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.