I SA/Wa 1656/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Dariusz Chaciński (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M. N. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 74/14 1. wymierza Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że niewykonanie przez Prezydenta Miasta [...] wyroku miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz M. N. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. M. N. reprezentowany przez radcę prawnego A. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonania przez Prezydenta miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 74/14. Wskazanym orzeczeniem Sąd uwzględnił skargę M. N. i zobowiązał Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku z dnia 17 czerwca 2013 r., o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] ozn. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Prezydent miasta W., mimo sądowego zobowiązania do rozpoznania powołanego wniosku oraz wezwania skarżącego z dnia 17 listopada 2014 r. do wykonania wyroku, uporczywie uchyla się od zakończenia toczącego się postępowania oraz wydania decyzji. Dlatego też z tego tytułu, skarżący domaga się wymierzenie organowi stosownej grzywny. W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. wnosząc o jej oddalenia wskazał, że poinformował pełnomocnika skarżącego, iż z uwagi na konieczność analizy zgromadzonej dokumentacji, nie było możliwe wydanie decyzji w sprawie odszkodowania, w terminie wyznaczonym przez Sąd w wyroku z dnia 25 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 Ppsa i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 74/14, uwzględnił skargę M. N. i zobowiązał Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku z dnia 17 czerwca 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] ozn. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 25 lipca 2014 r., wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi miasta W. w dniu 28 stycznia 2015 r. Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 28 marca 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, jak również wezwania skarżącego z dnia 17 listopada 2014 r. do wykonania powołanego wyroku, Prezydent miasta W. nie wydał w sprawie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 21 września 2015 r. pełnomocnik skarżącego został jedynie poinformowany, że nie było możliwym zakończenie sprawy w terminie określonym w ww wyroku, a opisany wniosek o odszkodowanie zostanie rozpatrzony w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r. Stosownie do art. 154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3 389,90 zł. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że grzywna może być wymierzana kilkakrotnie - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 1.000 złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta miasta W. za niewykonanie wyroku z dnia 25 lipca 2014 r. Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 Ppsa Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. W szczególności zastrzeżenia Sądu budzi sytuacja, gdy organ twierdzi, że z uwagi na analizę dokumentacji nie może wydać decyzji, przy czym z akt administracyjnych nie wynika aby jakiekolwiek czynności w sprawie były w ogóle podejmowane. Ponadto za naganne uznać fakt, że pomimo monitów strony skarżącej, Prezydent przez prawie osiem miesięcy nie przekazywał skargi do Sądu. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku Sąd oparł na przepisie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.