II OZ 76/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 951/15 odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie ze skargi Z. C. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 951/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie ze skargi Z. C. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego. Wskazując na przepis art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd podał, że przedmiotem złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie budowy. Bezspornym jest zatem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sądowym rozstrzygnięcie jest aktem odmownym, nie kwalifikuje się więc ono do wstrzymania jego wykonania. Nie nakłada ono na strony żadnych obowiązków, ani nie przyznaje im uprawnień, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Tym samym ochrona tymczasowa wobec zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie może mieć zastosowania, bowiem zaskarżone postanowienie nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie na zaskarżone postanowienie złożył skarżący i zaskarżając je w całości zarzucił naruszenie art. 61 P.p.s.a. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że z argumentacją Sądu trudno się zgodzić, ponieważ wykonanie obiektu inwentarskiego, postawienie garażu, wymagają szczegółowych zaleceń i ustaleń. W związku z tym, że nie przeprowadzono postępowania, gdyż właściciel posesji nie wpuścił kontrolujących, wystąpiły przesłanki dotyczące przede wszystkim niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, co powoduje, że zażalenie jest uzasadnione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot staje się do czegoś zobowiązany, a drugi uprawniony. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Oznacza to, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego nie kwalifikuje się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Ponadto skarżący ani w skardze, ani w zażaleniu nie przytoczył takich okoliczności, które mają uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy budynku inwentarskiego. Podnoszone w zażaleniu zarzuty nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Stanowią natomiast kwestie, które nie mogą wpłynąć na zmianę wyżej wyrażonej oceny o braku podstaw do wstrzymania zaskarżonego postanowienia, gdyż dotyczą zagadnienia nie będącego przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest bowiem ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności aktu (zob. postanowienie NSA z 18.2.2009 r., II OZ 146/09, CBOSA). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.