IV SA/Wa 2366/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lutego 2015 r. znak [...]; 2. zasądza od Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz skarżącego Z. C. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej (dalej: "PKZGW"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymał w mocy swoje orzeczenie z [...] lutego 2015 r., którym umorzono postepowanie w przedmiocie nieważności decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] lutego 2009 r., dotyczącej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Przedmiotową decyzją, zwaną dalej "pozwoleniem z 2009 roku", wygaszono uprzednie pozwolenie (pkt I), wydane na rzecz Zakładu [...] Spółka z o.o. w M., zwanego dalej "Zakładem" i udzielono Zakładowi pozwolenia na: wprowadzanie wód opadowych i roztopowych do cieku bez nazwy w zlewni potoku [...], wylotami nr I i II (pkt II), wykonanie wylotów nr I i II (pkt III.1 i 2) oraz likwidację dotychczasowych wylotów wód opadowych z rowów opaskowych R1 i R2 (pkt III.3). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przywołał następujące okoliczności faktyczne i uwarunkowania prawne sprawy: - p. Z. C. wniósł o stwierdzenie nieważności pozwolenia z 2009 roku (pismem z 10 sierpnia 2012 r.), - PKZGW ustalił, że Wnioskodawca nie posiada statusu strony postępowania, zatem nie przysługuje mu prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności; w związku z tym decyzją z [...] sierpnia 2013 r., umorzył prowadzone postępowanie jako bezprzedmiotowe; w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z [...] października 2013 r., organ ten utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 lutego 2014 r. (sygn. akt: IV SA/Wa 2889/13), uchylił decyzję w tym przedmiocie, wskazując, że organ w niewyczerpujący sposób zebrał materiał dowodowy, co skutkowało dokonaniem niepełnej analizy dowodów i wadliwym w tym stanie faktycznym umorzeniem sprawy; organ powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy Wnioskodawcy przysługuje status strony na podstawie art. 127 ust. 7 pkt 4 i 6 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2012 r., poz. 145 ze zm.), w związku z zasięgiem oddziaływania Zakładu, po zapoznaniu się z dokumentami takimi, jak: opinia biegłego mgr inż. M. K., wyrok Sądu Okręgowego w [...] z [...] października 2013 r. (sygn. akt: [...]), dowodami ze sprawozdań z badań stanu wód i badań weterynaryjnych, a także z innymi dowodami, stanowiącymi załączniki do pisma Skarżącego z 12 lipca 2013 r., - PKZGW, decyzją z [...] lutego 2015 r., ponownie umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie, uznając, że Wnioskodawca nie ma legitymacji do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności pozwolenia z 2009 roku, - po ponownym rozważeniu sprawy, wobec rozpatrzenia, jako odwołanie skargi wniesionej do Sądu Administracyjnego (w następstwie błędnego pouczenia), PKZGW podtrzymał swoje stanowisko w zakresie nie uznania Wnioskodawcy za stronę postępowania, zakończonego wydaniem pozwolenia z 2009 roku, - organ w sposób wnikliwy i zgodny ze wskazówkami, zawartymi w wyroku o sygn. akt: IV SA/Wa 2889/13, przeanalizował całą dokumentację sprawy w świetle obowiązujących przepisów, - zgodnie z obowiązującym w dniu wydania pozwolenia z 2009 roku brzmieniem art. 127 ust. 7 ustawy - Prawo wodne, stronami postępowania byli: ubiegający się o nie wnioskodawca, właściciel wody, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, a także właściciel urządzenia wodnego, władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, - Wnioskodawca status strony wywodzi z następujących faktów: - jest właścicielem stawów rybnych, które - w jego ocenie - znajdują się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód; - jest właścicielem istniejącego urządzenia wodnego, znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, - w związku z tym - w ocenie Wnioskodawcy - zgodnie z art. 127 ust. 7 ustawy - Prawo wodne, był on stroną postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, obejmującego przedmiotowe korzystanie z wód; posiada zatem również legitymację do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, dotyczącej udzielenia tego pozwolenia, - wobec tego kluczowym zagadnieniem jest określenie zasięgu oddziaływania planowanego korzystania z wód, czyli odprowadzania wód opadowych i roztopowych, - w operacie wodnoprawnym, złożonym przy wniosku o udzielenie pozwolenia, określono, że "odbiornikiem wód i ścieków opadowych z zamykanej i rekultywowanej części składowiska odpadów oraz z powierzchni komunikacyjnych i dachowych w obrębie Zakładu [...] w M. będzie ciek bez nazwy, który przepływa po północnej stronie składowiska. Początek cieku znajduje się w odległości ok. 750 m na wschód od terenu istniejącego składowiska. Powyżej składowiska wpływają do niego jeszcze dwa mniejsze cieki. W dalszym biegu, po połączeniu z paroma innymi ciekami potok uchodzi do [...] (...)"; opis ten świadczy, że odbiornik wód opadowych i roztopowych, objętych analizowanym pozwoleniem wodnoprawnym, posiada pośrednie połączenie hydrauliczne z [...], który stanowi źródło wody pobieranej na potrzeby prowadzenia stawów rybnych przez Wnioskodawcę; w związku z tym organ przeanalizował dostępne dowody w celu stwierdzenia, czy zasięg oddziaływania planowanego korzystania z wód obejmuje wody [...], pobierane przez Wnioskodawcę w celu zasilania stawów rybnych, - treść opinii w sprawie z powództwa Z. i M. C. przeciwko gminie M. o zapłatę (sygn. akt [...]), sporządzonej przez M. K., jak również, przedłożonej przez Wnioskodawcę, opinii w tej samej sprawie, sporządzonej w kwietniu 2014 roku przez mgr. inż. S. W., oraz wyjaśnień do zarzutów stron do opinii z kwietnia 2014 roku, złożonych przez autora opinii w lipcu 2014 roku, potwierdza wpływ ścieków, odprowadzanych z terenu składowiska, na stan wód płynących [...]; w obu wymienionych wyżej opiniach biegli wskazują niemniej, że zanieczyszczenie wód tego cieku jest związane z niekontrolowanym wypływem odcieków ze składowiska, potwierdzonym m.in. w trakcie kontroli Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] (zakończonej sporządzeniem protokołu Nr [...] z [...] kwietnia 2005 r.); wypływ ten jest spowodowany licznymi pęknięciami i rozszczelnieniami w dolnej części składowiska przy jego stopie; odcieki rozlewają się w sposób niekontrolowany i spływają swobodnie w stronę "cieku bez nazwy" – [...], powodując zanieczyszczenie; jego efektem jest śnięcie ryb; stwierdzone zanieczyszczenie [...] może być zatem związane z odprowadzaniem z terenu składowiska ścieków przemysłowych (odcieków), jednak nie mają na nie wpływu wody opadowe i roztopowe, pochodzące z tego obszaru, - na tej podstawie organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sytuacji nastąpiło najprawdopodobniej przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego, co jednak nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie udzielenia tego pozwolenia; jednocześnie - z uwagi na ustalenia biegłych: M. K. oraz S. W., przedstawione w wymienionych opiniach - wskazywane przez Wnioskodawcę uchybienia, w realizacji udzielonego Zakładowi pozwolenia, nie mogą stanowić podstawy do uznania go za stronę postępowania; zgodnie z treścią art. 127 ust. 7 ustawy - Prawo wodne Wnioskodawca byłby stroną postępowania, gdyby był uprawnionym do rybactwa bądź właścicielem urządzenia wodnego w zasięgu oddziaływania korzystania z wód, prowadzonego zgodnie z warunkami określonymi w decyzji, nie zaś w przypadku przekraczania tych warunków, - po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy oraz wskazanych w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt: IV SA/Wa 2889/13 dokumentów organ podtrzymał stanowisko, że Wnioskodawca nie był stroną postępowania, zakończonego wydaniem pozwolenia z 2009 roku; wody opadowe i roztopowe, odprowadzane do środowiska po oczyszczeniu ich do parametrów wymaganych prawem, nie powinny mieć wpływu na chemizm wód prowadzonych [...], pobieranych na potrzeby stawów rybnych, stanowiących własność Wnioskodawcy; fakt, że odcieki wypływające ze składowiska powodują zanieczyszczenie potoku, nie może być podstawą do uznania go za stronę w postępowaniu; działanie to bowiem nie jest związane z realizacją kwestionowanego pozwolenia wodnoprawnego, ale z nieuprawnionym odprowadzaniem do środowiska ścieków przemysłowych. W skardze, uzupełnionej pismem (k 28-34), p. Z. C. - reprezentowany przez Pełnomocnika (radcę prawnego), zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 127 ust. 7 ustawy - Prawo wodne przez nieprawidłowe przyjęcie, że skarżący nie jest stroną postępowania o stwierdzenie nieważności pozwolenia z 2009 roku, ponieważ zanieczyszczenie wód jest związane z niekontrolowanym wypływem odcieków ze składowiska, a więc wynika z przekroczenia warunków pozwolenia wodnoprawnego, podczas gdy, 1) posiadanie przez Skarżącego statusu strony wynika z trzech niezależnych podstaw prawnych; z faktu, że: - jest on właścicielem istniejącego urządzenia wodnego (stawu rybackiego) znajdującego się w zasięgu oddziaływania urządzeń wodnych i zamierzonego korzystania z wód, o jakich mowa w pozwoleniu wodnoprawnym; - jest on władającym powierzchnią ziemi, położoną w zasięgu oddziaływania urządzeń wodnych i zamierzonego korzystania z wód, o jakich mowa w pozwoleniu wodnoprawnym; - jest on uprawnionym do rybactwa w zasięgu oddziaływania urządzeń wodnych i zamierzonego korzystania z wód, o jakich mowa w pozwoleniu wodnoprawnym; 2) podmiot uprawniony z pozwolenia z 2009 roku odprowadza ścieki do wód, mających bezpośrednie połączenie z potokiem [...]; z niego to Skarżący zasila istniejące urządzenie wodne, którego jest właścicielem; powyższa okoliczność została całkowicie pominięta przez organ, choć wynika wprost z opinii biegłego mgr inż. M. K., sporządzonej w sprawie o sygn. akt: [...]; 3) przekroczenie pozwolenia wodnoprawnego przez podmiot uprawniony nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, czy Skarżący jest stroną postępowania o stwierdzenie nieważności pozwolenia wodnoprawnego; okoliczność ta stanowiłaby przesłankę ewentualnej zmiany lub uchylenia pozwolenia wodnoprawnego, względnie zastosowania - wobec podmiotu uprawnionego - kar w związku z przekroczeniami; 4) do przyznania, na gruncie art. 127 ust. 7 ustawy - Prawo wodne statusu strony, wystarczające jest aby zasięg oddziaływania urządzeń wodnych i zamierzonego korzystania z wód, o jakich mowa w pozwoleniu wodnoprawnym, miał charakter potencjalny; 5) interes prawny Skarżącego wynika z immisji generowanych przez podmiot korzystający z pozwolenia wodnoprawnego na nieruchomość skarżącego - art. 140 i 144 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.); skoro decyzja w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego wpływa na sposób wykonywania przez Skarżącego prawa własności, to ma on prawo brać udział w takim postępowaniu; generowanie immisji na nieruchomość powoda potwierdza prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] lipca 2015 r. (sygn. akt: [...]), - art. 7 (zasady prawdy obiektywnej), art. 77 § 1 (zasad dotyczących prowadzenia postępowania dowodowego), art. 8 k.p.a. (zasady pogłębiania zaufania obywateli), art. 80 (zasad oceny materiału dowodowego) oraz art. 107 § 3 K.p.a. (brak należytego uzasadnienia zaskarżonej decyzji) przez nieprzeprowadzenie przez organ wyczerpującego postępowania wyjaśniającego na okoliczność ustalenia, czy Skarżącemu przysługuje status strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego; w szczególności przez brak podjęcia działań niezbędnych do zweryfikowania faktycznego oddziaływania zamierzonego korzystania z wód (również w zakresie wynikającym z wytycznych wyroku o sygn. akt: IV SA/Wa 2889/13), co spowodowało błędne ustalenie stanu faktycznego przez przyjęcie, że działki skarżącego i stawy rybne rzekomo nie znajdują się w zasięgu oddziaływania przewidzianych w pozwoleniu wodnoprawnym podczas gdy: 1) stan faktyczny jest ustalony przez organ wadliwie, i opiera się na wybiórczo wyselekcjonowanym materiale dowodowym; w całości pomija okoliczności wynikające z wyroku Sądu Okręgowego w [...] wydanego w sprawie przeciwko Gminie M., z którego wynika, że: - istnieje związek przyczynowy pomiędzy działaniem Zakładu a zanieczyszczeniem stawów skarżącego, a także, że podmiot uprawniony odprowadza ścieki do potoku [...]; pominięto też okoliczności wynikające z ugód, dowodów ze sprawozdań z badań stanu wód i badań weterynaryjnych, a także załączników do pisma skarżącego z 12 lipca 2013 r.; - zła eksploatacja nie jest wyłącznym powodem powstawania zanieczyszczeń, ponieważ czynnikami mogą być również okoliczności obiektywne (np. duży opad wody); 2) z zaskarżonej decyzji wynika, że organ dokonał oceny wyłącznie jednego dowodu - opinii biegłego mgr. inż. M. K.; ta ocena odnosi się wyłącznie do jednej okoliczności, wynikającej z opinii, a więc wpływu przekroczenia pozwolenia wodnoprawnego na zanieczyszczenie stawów skarżącego; organ pominął istotne dla sprawy okoliczności, z których wynika, że podmiot uprawniony z pozwolenia wodnoprawnego odprowadza ścieki do wód mających bezpośrednie połączenie z [...], z którego z kolei czerpie wodę Skarżący; 3) organ nie wyjaśnił w zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący, mogący budzić zaufanie obywatela do sposobu działania organu w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy, w tym zwłaszcza dowodów, w oparciu o które organ przyjął, że Skarżący nie posiada statusu strony w postępowaniu, w ramach którego udzielono kwestionowanego przez skarżącego pozwolenia wodnoprawnego oraz przyczyn, z powodu których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dowodom zawnioskowanym przez Skarżącego, - art. 105 § 1 K.p.a., przez umorzenie postępowania wszczętego na wniosek skarżącego w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia z 2009 roku, pomimo tego, że okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy wskazują na pochodzenie inicjującego postępowanie wniosku od podmiotu posiadającego przymiot strony, w rozumieniu art. 127 ust. 7 ustawy, - art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przez niezastosowanie się przez organ do wszystkich wytycznych, wskazanych w wyroku o sygn. akt: IV SA/Wa 2889/13, a więc nieprzeprowadzenie wszystkich wskazanych przez Sąd dowodów, w tym z wyroku Sądu Okręgowego w [...], z którego wynika, że istnieje związek przyczynowy pomiędzy działaniem Zakładu a zanieczyszczeniem stawów skarżącego, a także z ugód, dowodów ze sprawozdań z badań stanu wód i badań weterynaryjnych, a także załączników do pisma skarżącego z 12 lipca 2013 r. Wniesiono o zwrot kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko, sformułowane w zaskarżonej decyzji. W trakcie rozprawy (k 47) Pełnomocnik skarżącego wywodził, że urządzeniami wodnymi, na które wydano pozwolenie odprowadzane są także odcieki ze składowiska. Jego zdaniem, jest to robione planowo. Potwierdził to Skarżący, poprzez eksperyment - wprowadzenie barwnika do zbiornika z odciekami ze składowiska, które następnie zostały odprowadzone kolektorami, na które wydane było pozwolenie z 2009 roku (wylot nr I i II, w rozumieniu tego pozwolenia). Twierdzenia organu, jakoby był to przypadek lub awaria, nie znajdują potwierdzenia w faktach. Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisu prawa materialnego, którym jest norma zakreślająca, kto jest stroną w sprawach pozwoleń wodnoprawnych. Przepis ten mylnie zaliczony został w skardze do regulacji procesowych, co jednak nie zwalniało Sądu z obowiązku rozważania tego zarzutu. Nie jest on bowiem, w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), związany zarzutami i wnioskami skargi.. W rozpoznawanej sprawie naruszanie przepisu prawa materialnego polegało na wadliwym zastosowaniu, w następstwie pominięcia części jego treści normatywnej. Mianowicie, w myśl art. 127 ust. 7 pkt 4 i 6 ustawy - Prawo wodne, stroną postępowania jest nie tylko osoba, będąca właścicielem istniejącego urządzenia wodnego czy uprawniony do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, lecz także w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Pozwolenie z 2009 roku zawierało dwa rozstrzygnięcia (poza kwestią wygaszenia poprzednich decyzji i zgody na rozbiórkę) – legalizowało korzystanie z wód w zakresie wprowadzania ścieków – wód odpadowych i roztopowych (pkt II) lecz także zawierało zgodę na realizację urządzeń wodnych w postaci wylotu nr I i II (pkt III.1 i 2). Trafnie wywodzi organ administracji, że gdy chodzi o korzystanie z pozwolenia wodnoprawnego w zakresie korzystania z wód, brak jest podstaw do uznania, jakoby odprowadzanie ścieków, w granicach wynikających z danego dokumentu, mogło mieć jakikolwiek wpływ na prowadzenie dzielności przez Skarżącego. Kwestionując ustalanie w tym zakresie podnosi się w skardze, jakoby były one wadliwe, przypisując istotne znaczenie bezspornemu faktowi odprowadzają przez Zakład także ścieków innego rodzaju – odcieków ze składowiska. Trafnie wskazuje w tym kontekście organ administracji, ze pozaprawne działania podmiotu – w zakresie nieobjętym pozwoleniem - nie mogą mieć znacznie w kontekście oceny, czy dana osoby – poszkodowane z tego tytułu – są stronami postępowania w przedmiocie nieważności danego aktu. Wywody skargi w danym zakresie są chybione. Jednakże - jak już wskazano - pozwolenie z 2009 roku obejmowało również wykonanie urządzeń wodnych w postaci dwu wylotów ścieków do rowu (nr I i II). Miały one wprawdzie służyć odprowadzaniu ścieków w ramach korzystania wód, zakreślonego w pkt II pozwolenia. Z tej – wyłącznie praktycznej – przyczyny, oba pozwolenia zostały udzielone w jednym dokumencie, choć inna była podstawa ich wydania a obowiązek ich posiadania wynikał z innych przesłanek normatywnych. W istocie jednak objęcie obu pozwoleń jednym dokumentem było formalnie bez znacznie – okoliczność tak nie ma skutków prawnych. Uzyskanie pozwolenia na realizację wylotów jest wymagane w myśl art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo wodne. Z kolei przepis art. 128 tej ustawy zakreśla, jakie elementy musi zawierać tego rodzaju pozwolenie. Gdy chodzi o realizacje urządzenia wodnego, ma ono określać usytuowanie i warunki jego wykonania (art. 128 ust. 1 pkt 6 ustawy). Cechą urządzenia, zakreślaną w pozwoleniu, nie jest niewątpliwe zakres korzystania z wód, jaki będzie dokonywany przy jego pomocy (np. normy jakości odprowadzanych nim ścieków). Potwierdza taką konstatację to, że pozwolenie tego rodzaju wydaje się na czas nieograniczony (art. 127 ust. 5 ustawy - Prawo wodne) zaś pozwolenia dotyczące korzystania z wód (wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi jest szczególnym korzystaniem wód – art. 37 pkt 2 ustawy) mają terminy ważności (art. 127 ust. 1-3). W tej sytuacji, źródłem interesu prawnego może być zarówno odziaływanie w następstwie korzystania z wód jak i wobec realizacji urządzenia wodnego, na podstawie stosownego pozwolenia. Jak wywodził Skarżący, Zakład odprowadza urządzeniami wodnymi także ścieki, które stanowią źródło oddziaływania na prowadzoną przez niego działalność (patrz także: twierdzenia na rozprawie). Z kolei organ administracji, w uzasadnieniu skarżonej decyzji, stwierdza ogólnikowo, że źródłem oddziaływań, jakie dotyczą Skarżącego, jest wypływ ścieków spowodowany licznymi pęknięciami i rozszczelnieniami w dolnej części składowiska przy jego stopie. Odcieki te rozlewają się w sposób niekontrolowany i spływają swobodnie w stronę "cieku bez nazwy". Organ wywodzi więc jakoby odcieki były odprowadzane z korony składowiska bezpośrednio do rowu bez nazwy nie zaś za pośrednictwem przedmiotowych urządzeń wodnych. Nie wyjaśnia jednak, na jakiej podstawie dokonano stosownych ustaleń (jaki materiał dowodowy, w których fragmentach, na to wskazuje), ani dlaczego nie daje wiary twierdzeniom skrzącego, że jest inaczej. W tym świetle nie sposób uznać, aby sprawa została w danym, istotnym aspekcie należycie wyjaśniona. Z kolei stosownych ustaleń nie może dokonać Sąd. Ocena bowiem materiału dowodowego, w aspekcie istotnym acz nie rozważanym w ogóle przez organ administracji, skutkowałaby naruszaniem zasady instancyjności postepowania administracyjnego oraz zasady wyłącznie kontroli legalności orzeczeń przez sądy administracyjne nie zaś rozpatrywania przez nie spraw administracyjnych. Brak rozważenia sprawy w tym istotnym aspekcie, w następstwie pominięcia fragmentu treści normatywnej art. 127 ust. 7 pkt 4 i 6 ustawy - Prawo wodne, skutkuje naruszaniem także przepisów postępowania w zakresie obowiązku właściwego wyjaśniania sprawy (art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a.), jak i uchybia wytycznym, sformułowanym w wyroku o sygn. akt: IV SA/Wa 2889/13, gdzie nakazano wnikliwe rozważenie, czy Skarżący nie ma interesu prawnego w sprawie, wobec pełnego brzmienia stosownej regulacji. Jak wskazano na wstępie, chybione są natomiast wywody skargi w zakresie, w jakim kwestionuje się ustalania, co do ewentualnych oddziaływań, w ramach wykonywania pozwolenia wodnoprawnego w zakresie samego korzystania z wód. Nie rzutuje to jednak na zasadność uwzględnienia skargi. Wobec faktu, że analogiczną wadliwością dotknięte są: decyzja zaskarżona jak i ją poprzedzająca, mając na uwadze zasadę dwuinstancyjności postepowania (art. 15 K.p.a.), której surogatem w danym przypadku jest możliwość żądania ponownego rozpatrzenie sprawy (art. 127 ust. 3 K.p.a.), Sąd uchylił także decyzję z [...] lutego 2015 r. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 135 oraz 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powyższej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Na koszty te składają się: kwota 200 zł uiszczona tytułem wpisu od skargi, kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 240 zł tytułem wynagrodzenia radcowskiego. Rozpatrując ponownie sprawę organ administracji uwzględni ocenę prawną, sformułowaną w niniejszym orzeczeniu.