I OZ 1005/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SAB/Gl 149/15 o odrzuceniu zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 sierpnia 2017 r. sygn. akt IV SAB/Gl 149/15 o stwierdzeniu prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lipca 2016 r. sygn. akt IV SAB/Gl 149/15 w sprawie ze skargi K. M. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwice odrzucił zażalenie K. M. na postanowienie tego Sądu z dnia z dnia 18 sierpnia 2017 r. o stwierdzeniu prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lipca 2016 r. Zdaniem Sądu I instancji na tego typu postanowienie ani art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., ani inne przepisy tej ustawy nie przewidują zażalenia. Tak więc wniesienie tego środka na niezaskarżalne postanowienie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. W zażaleniu na to postanowienie K. J. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W ocenie skarżącego jego pismo z dnia 9 sierpnia 2018 r. zostało przez Sąd Wojewódzki błędnie zakwalifikowane jako zażalenie na postanowienie o stwierdzeniu prawomocności wyroku, a nie jako skarga o wznowienie postępowania, jak chciał tego skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z brzmieniem art. 194 § 1 P.p.s.a, zażalenie przysługuje wówczas, gdy ustawa wyraźnie je przewiduje oraz na postanowienia enumeratywnie wymienione w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Wobec takiego wyczerpującego unormowania dopuszczalności zażalenia, brak jest podstaw do dowolnego rozszerzania katalogu postanowień (zarządzeń) zaskarżalnych tym środkiem zaskarżenia. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują prawa do wniesienia zażalenia na postanowienie o stwierdzeniu prawomocności wyroku. Prawidłowo zatem Sąd I instancji przyjął, iż na tego typu postanowienie zażalenie nie przysługuje. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu zarzutu, iż pismo skarżącego z dnia 9 sierpnia 2018 r. winno być traktowane nie jako zażalenie ale jako skarga o wznowienie postępowania wskazać należy, iż skarżący jasno i wyraźnie podkreślił w treści tego pisma, iż wnosi o potraktowanie go jako zażalenia na postanowienie z dnia 18 sierpnia 2017 r. Wskazuje na to również tytuł tego pisma "Wniosek o uchylenie postanowienia o prawomocności wyroku." W konsekwencji czego Sąd I instancji słusznie zażalenie K. M. odrzucił jako niedopuszczalne, zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.