I OZ 1314/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2016 r., sygn. akt: II SA/Wa 979/15 o odrzuceniu wniosku H.P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2016 r., sygn. akt: II SA/Wa 979/15 oddalającego skargę H.P. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [..] kwietnia 2015 r., nr [..] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 4 stycznia 2016 r., sygn. akt: II SA/Wa 979/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H.P. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [..] kwietnia 2015 r., nr [..]. Następnie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2016 r. przyznano H.P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego i umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, od których ponoszenia skarżący jest zwolniony na mocy art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a. Wyznaczona w sprawie w dniu 2 marca 2016 r. pełnomocnik, pismem z dnia 10 sierpnia 2016 r. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 4 stycznia 2016 r. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wyjaśniła, że skarżący, będąc osobą niepełnosprawną i niewykształconą, nie był świadomy konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zatem nie można przypisać mu winy w uchybieniu terminu. Postanowieniem z dnia 12 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując, że we wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Sąd przyjął zatem, iż ustała ona w momencie zapoznania się przez pełnomocnik z aktami sprawy, tj. w dniu 14 kwietnia 2016 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia pełnomocnik złożyła w dniu 11 sierpnia 2016 r. Postanowienie to stało się przedmiotem zażalenia obecnie rozpoznawanego. Zaskarżając rozstrzygnięcie Sądu I instancji pełnomocnik podniosła, że ze skarżącym posiadała jedynie kontakt listowny. Skarżący wyraził chęć kontynuowania sprawy dopiero w dniu 19 lipca 2016 r., natomiast w dniach 22-24 lipca 2016 r. pełnomocnik przebywała w szpitalu z małoletnim synem, a następnie przebywała na zwolnieniu lekarskim do dnia 5 sierpnia 2016 r., stąd też wniosek z dnia 11 sierpnia 2016 r. powinien zostać rozpoznany, jako złożony terminowo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw i jako takie podlega oddaleniu, ponieważ postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2016 r. nie narusza prawa. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której terminowi strona uchybiła ograniczony jest do siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia (87 § 1 p.p.s.a.), a we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 art. 87 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku pełnomocnik skarżącego powołała okoliczności związane z niesamodzielnością skarżącego, jego nieporadnością życiową oraz niepełnosprawnością. Te okoliczności były brane pod uwagę przez Sąd rozpoznający wniosek o przywrócenie terminu. Słusznie zatem Sąd uznał, że skoro skarżącemu został wyznaczony pełnomocnik, która zapoznała się z aktami sprawy w dniu 14 kwietnia 2016 r., to w dniu tym odpadła przyczyna uchybienia terminu. Wniosek o jego przywrócenie należało złożyć do dnia 21 kwietnia 2016 r. Tym samym wniosek pełnomocnik z dnia 11 sierpnia 2016 r. prawidłowo został odrzucony na podstawie art. 88 p.p.s.a. Należy zauważyć, że w złożonym zażaleniu pełnomocnik wskazuje już inne przyczyny uchybienia terminu, których nie wskazywała we wniosku, nie mogą one zatem stanowić skutecznego zarzutu wobec rozstrzygnięcia podjętego w dniu 12 września 2016 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Co więcej, nawet gdyby rozważać argumentację zażalenia w odniesieniu do rozstrzygnięcia Sądu I instancji, nadal nie przesądzałoby to o nietrafności odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Zauważyć bowiem należy, że pełnomocnik jest zobowiązany działać w interesie swojego mocodawcy. W niniejszym postępowaniu skarżący jest z mocy prawa zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, tym samym po zapoznaniu się z aktami sprawy pełnomocnik mogła i powinna była niezwłocznie złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Nie niosło to bowiem dla strony żadnych skutków negatywnych i nie wymagało konsultacji ze skarżącym, któremu pełnomocnik została wyznaczona w celu zabezpieczenia jego interesów procesowych. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji o złożeniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z przekroczeniem ustawowego terminu, wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że wskazując okoliczności uniemożliwiające pełnomocnik wystąpienie ze stosownym wnioskiem przed dniem 11 sierpnia 2016 r., pełnomocnik wskazała, że przebywała na zwolnieniu lekarskim do dnia 5 sierpnia 2016 r., jednakże do zażalenia załączyła jedynie kopię karty leczenia szpitalnego syna, zaświadczającą o jego pobycie w Szpitalu w dniach 22-24 lipca 2016 r. Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.