II SA/Bd 1342/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A w G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Spółki A. w G. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...].AM po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki E. – O. S..A.. w G., Starosta T. na podstawie art. 124b ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 782, zwanej w skrócie "u.g.n.") odmówił zobowiązania E. N. do udostępnienia nieruchomości oznaczonej jako działki nr 16/5 i nr [...] położonej w C. przy ul. [...] celem wykonania czynności polegających na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu 15kV relacji C. – GPZ Posterunek. Organ wskazał, że skarżąca spółka wnioskiem z dnia [...] marca 2015 r. wystąpiła o wydanie na podstawie art. 124b u.g.n. decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości oznaczonej jako działki nr 18/4 i nr [...], położonej w C., stanowiącej własność E. N., w celu wykonania czynności polegających na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu 15kV relacji C. – GPZ Posterunek, polegającego na demontażu słupa ŻN i linek AFL, posadowieniu w miejscu istniejącego słupa nowego słupa betonowego typu E i podwieszeniu linek izolowanych typu AFL 1x70 mm2, rozebraniu płotu przy słupie na odcinku 6 – 8 metrów i jego późniejszej naprawie, a także w celu dojazdu do części nieruchomości. Przeprowadzone przez inwestora rokowania z właścicielem nieruchomości nie zakończyły się uzyskaniem jego zgody na wykonanie prac związanych z inwestycją. Uzupełniając wniosek pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. inwestor stwierdził, że planowane prace mieszczą się w definicji remontu (art. 3 pkt 8 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane). Wnioskodawca w załączonym do wniosku opisie technicznym i harmonogramie prac remontowych linii napowietrznej wskazał, że planowane prace mają nastąpić po istniejącej trasie, bez zmiany napięcia znamionowego linii, doprowadzą do odtworzenia stanu pierwotnego linii elektroenergetycznej. Do wykonania prac zostaną użyte nowoczesne urządzenia, spełniające aktualne obowiązujące standardy wiedzy technicznej. Organ stwierdził, że zakres planowanych prac wykracza poza remont istniejących linii energetycznych, a w związku z tym nie ma zastosowania art. 124b u.g.n. Wydanie decyzji na podstawie tego przepisu wymaga bowiem spełnienia m.in. przesłanki polegającej na tym, iż planowane przedsięwzięcie ograniczać się będzie do podjęcia czynności związanych z konserwacją, remontem oraz usuwaniem awarii. Odwołując się do treści art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego organ podniósł, że przy remoncie nie powinno dochodzić do realizacji nieistniejących uprzednio elementów obiektu ani do zmiany położenia obiektu i jego gabarytów. Nie ma przy tym decydującego znaczenia fakt, czy gabaryty te uległy zwiększeniu czy zmniejszeniu. Wobec tego remontem nie będą roboty budowlane polegające na rozbiórce obiektu budowlanego i budowie nowego obiektu, nawet z wykorzystaniem materiałów budowlanych pozyskanych z obiektu rozebranego w tym samym miejscu i odpowiadającego gabarytami obiektowi pierwotnemu. Zdaniem organu w rozpatrywanej sprawie zdemontowanie podstawowego przedmiotu budowli (słupa) i postawienie nowego kwalifikuje się na przebudowę lub budowę nowego obiektu. Planowane prace nie mieszczą się również w zakresie pojęcia konserwacji, gdyż należy przez to rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót nie polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mających na celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie, w celu użytkowania go w stanie zgodnym z jego przeznaczeniem. Organ podniósł, że zakres wskazanych przez inwestora prac narzuca samoczynnie określenie wynikające z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego - "przebudowę", przez którą należy rozumieć wykonanie robót budowlanych w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. W myśl art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego parametrem charakterystycznym obiektu liniowego (w tym przypadku napowietrznej linii elektroenergetycznej 15 kV) jest jej długość i ta w przedmiotowej sprawie nie ulega zmianie. Zmianie zgodnie z przedstawionym projektem ulegają natomiast choćby kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość oraz parametry techniczne i fizyczne samych przewodów, co uniemożliwia zakwalifikowanie robót jako remontu czy konserwacji. Organ wskazał, że w celu wyjaśnienia wątpliwości co do charakteru planowanego przez inwestora przedsięwzięcia wystąpił do Wydziału Architektury i Budownictwa w Starostwie Powiatowym w T. o wyrażenie opinii. W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] maja 2015 r. Wydział wyjaśnił, że planowane roboty budowlane stanowią przebudowę obiektu budowlanego zgodnie z art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane, gdyż wymiana słupów czyli posadowienie elementów konstrukcyjnych napowietrznej sieci elektroenergetycznej jest robotą budowlaną wykraczającą poza definicję remontu i stanowi przebudowę sieci. Zdaniem organu opinia opracowana przez będący w strukturach organu Wydział Architektury i Budownictwa ze względu na szczególny, specjalistyczny zakres wiedzy służb architektoniczno – budowlanych starosty ma charakter podstawowego dokumentu w sprawie, będącego dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. Odwołując się skarżąca spółka zarzuciła, iż organ błędnie zakwalifikował planowane prace jako przebudowę lub budowę nowego obiektu. Odwołując podniosła, że interpretacji przepisów prawa dokonanej przez Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w piśmie z dnia [...] maja 2015 r. nie można zakwalifikować do materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ winien sam dokonać oceny przepisów i zdecydować o ich zastosowaniu, a jeżeli uznał za konieczne zasięgnięcie wiadomości specjalnych, winien uzyskać opinię biegłego stosownie do art. 84 § 1 k.p.a.). Ponadto zdaniem odwołującej spółki organ nie wskazał podstaw do zakwalifikowania prac jako przebudowy a nie remontu. Z pisma z dnia [...] maja 2015 r. nie wynika jednoznacznie, że linia oraz jej parametry po wykonaniu prac w jakikolwiek sposób ulegną zmianie, ani też dlaczego wymiana przewodów linii może być uznana za remont, natomiast wymiana słupów zawsze miałaby stanowić przebudowę. Odwołująca zwróciła uwagę, że zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego w ramach remontu dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Planowane użycie nowych kabli oraz słupów betonowych jest istotne z uwagi na zapewnienie bezpiecznej i niezakłóconej pracy linii. W tym celu do wykonania prac powinny zostać użyte nowoczesne urządzenia spełniające aktualnie obowiązujące standardy wiedzy technicznej. Niemożliwym i nieuzasadnionym technologicznie jest, aby obecnie w celu remontu linii zastosowano słupy drewniane i przewody z okresu budowy linii. Urządzenia takie nie są obecnie stosowane, zaś rozwiązania technologiczne przyjęte przez wnioskodawcę są zgodne z aktualnie obowiązującymi [...] Normami. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda Kujawsko – P. decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty, że zakres i rodzaj prac wskazanych we wniosku skarżącej spółki stanowi określoną w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego przebudowę. Wojewoda wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie mają przesądzającego znaczenia okoliczności podnoszone przez wnioskodawcę, że planowane prace mają na celu zapewnienie dalszego bezpiecznego i niezakłóconego funkcjonowania linii. Istotne jest bowiem, czy na skutek planowanych prac dojdzie do odtworzenia stanu pierwotnego, a zatem do stanu, jaki istniał przed wykonaniem pracy, czy też powstanie jakakolwiek nowa substancja w obrębie istniejącego na przedmiotowym odcinku obiektu budowlanego, czy to zamiast, czy też obok dotychczas istniejących elementów. Zdaniem Wojewody w przedmiotowym przypadku dochodzi do powstania nowej substancji. Demontaż całej starej linii i postawienie w jej miejscu zupełnie nowego urządzenia nie spełnia przesłanek definicji remontu. Ponadto Wojewoda powołując się na treść art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego wskazał, że parametrem charakterystycznym obiektu liniowego – napowietrznej linii 15 kV, jest jego długość i w przedmiotowej sprawie nie ulega zmianie. Zmianie ulegają natomiast podstawowe elementy konstrukcyjne linii tj. słup oraz przewody, co uniemożliwia zakwalifikowanie robót do kategorii remontu czy konserwacji. Zdaniem Wojewody wniosek o braku remontowego charakteru przedsięwzięcia potwierdza również znajdująca się w aktach sprawy opinia Zastępcy Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w T. z dnia [...] maja 2015 r., w której zakres koniecznych do przeprowadzenia prac został zakwalifikowany jako przebudowa. Odnośnie zarzutu odwołania w tym względzie Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zapytanie skierowane do Wydziału Architektury i Budownictwa było ściśle związane z zakresem prowadzonych przez tamtejszy Wydział spraw, a zatem nie można wyrażonej opinii zarzucić braku specjalistycznej wiedzy. Odnośnie zarzucanego w odwołaniu braku ustaleń faktycznych co do zmiany parametrów linii organ wskazał, że zakres koniecznych do przeprowadzenia prac i zamierzony ich efekt wynikają ze złożonego przez spółkę wniosku i załączników, które stanowiły przedmiot analizy organów. W skardze do sądu spółka wniosła o uchylenie decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzucając: 1) Naruszenie art. 7, art. 76, art. 77 § 1 oraz art. 80, art. 107 § 1 i 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez: a. utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji opartej na opinii Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego, która została uznana za dowód w sprawie, a która nieprawidłowo opisuje planowane prace jako przebudowę, co doprowadziło do błędnego uznania planowanych prac za przebudowę, a nie remont, b. niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji dlaczego planowane prace nie mogą być zakwalifikowane jako remont, c. błędne przyjęcie na podstawie opinii Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego, iż planowana prace doprowadzą do zmiany parametrów linii; 2) naruszenie art. 124b ust. 1 u.g.n., art. 3 pkt 6, 7a i 8 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. – Prawo budowlane oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji odmawiającej zobowiązania do udostępnienia części nieruchomości w celu wykonania remontu odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu 15 kV relacji GPZ C. – GPZ Posterunek, z uwagi na przyjęcie, iż planowane prace remontowe nie mieszczą się w definicji remontu zawartej w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego oraz w zakresie regulacji przepisu art. 124b ust. 1 u.g.n. mimo że na skutek przeprowadzenia prac parametry linii nie ulegają zmianie, zatem będzie to ta sama linia energetyczna, pracująca z takim samym napięciem oraz mająca ten sam przebieg co obecnie. W uzasadnieniu spółka podtrzymała swoją argumentację odnośnie braku możliwości uznania opinii Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego za dowód w sprawie, wskazując, iż wypowiada się ona o sferze prawa, a nie o sferze faktów. Skarżąca podkreśliła także, że błędnie Wojewoda uważa, że przedmiotem planowanych prac jest słup energetyczny lub przewody. Słup energetyczny oraz przewody są elementami linii energetycznej. Przedmiotem prac jest zatem odcinek urządzenia liniowego, przebiegający przez daną nieruchomość, a nie poszczególny jego element w postaci słupa. Spółka wskazała, że zgromadzony materiał dowodowy nie uzasadnia stanowiska, że wskutek planowanych prac parametry linii zostaną zmienione i w miejscu istniejącej linii powstanie nowy obiekt budowlany czy też że istniejący obiekt podlega przebudowie. Skarżąca podniosła, że remont linii polega na wymianie jej elementów. Nie jest możliwe dokonanie prac remontowych bez uprzedniego usunięcia starych elementów linii jakimi są słupy o wyeksploatowanej konstrukcji. Brak jest także podstaw do stwierdzenia, że zastosowanie aktualnie stosowanych wyrobów w postaci współcześnie produkowanych przewodów i słupa wyklucza możliwość zastosowania art. 124b ust. 1 u.g.n. W przepisie art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego wskazano bowiem jednoznacznie na możliwość zastosowania wyrobów innych niż pierwotnie użytych. Wykładnia prowadzona przez organ prowadziłaby do wniosku, że każda wymiana elementu linii energetycznej stanowi jej przebudowę. Stanowisko to prowadziłoby do stwierdzenia, że w odniesieniu do linii może wystąpić albo przebudowa (np. wymiana słupa) albo konserwacja (np. pomalowanie słupa), natomiast nie ma uzasadnionych technologicznie czynności, które mogłyby zostać uznane za remont. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji jest art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami zgodnie z którym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności. Zdaniem skarżącej spółki organ niezasadnie w oparciu o powyższy przepis odmówił zobowiązania właściciela do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania określonych przez skarżąca czynności, błędnie kwalifikując owe czynności jako przebudowę, a nie remont. W ocenie Sądu kwalifikacja dokonana przez Wojewodę w zaskarżonej decyzji jest co najmniej przedwczesna. Nie została bowiem poprzedzona wyczerpującą analizą stanu faktycznego. Rozważając zakres koniecznej analizy stanu faktycznego, mając na względzie treść cytowanego art. 124b u.g.n. należy przede wszystkim wcześniej dokonać analizy pojęcia "remontu". Jak słusznie bowiem wskazały organy, w przedmiotowym przypadku możliwość wydanie decyzji zobowiązującej stosownie do art. 124b u.g.n. wymagałby zakwalifikowania planowanych robót jako remontu. Zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego ilekroć mowa o remoncie, należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Należy podzielić stanowisko wskazane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 20 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II OSK 281/11, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/), że ustawodawca wskazując w powyższym przepisie, jak należy rozumieć roboty budowlane polegające na remoncie obiektu budowlanego, oparł się na trzech istotnych elementach definiujących to pojęcie. Po pierwsze, remont musi być wykonywany w istniejącym obiekcie budowlanym, co wyklucza z góry brak takiego obiektu w całości lub części i co oznaczałoby budowę lub odbudowę obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego. Remont w związku z koniecznością fizycznego istnienia obiektu budowlanego w jego trakcie, nie może też polegać na całkowitej lub częściowej rozbiórce obiektu a następnie jego wznoszeniu od nowa. Po drugie, roboty budowlane polegające na remoncie mają na celu wyłącznie odtworzenie stanu pierwotnego obiektu budowlanego, a nie jego przebudowę, rozbudowę, nadbudowę lub zmianę jego przeznaczenia. I po trzecie, przy wykonywaniu remontu dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Zmiana parametrów użytkowych lub technicznych jest zatem następstwem prac budowlanych wykonywanych nie w ramach remontu, lecz przebudowy (art. 3 pk 7 lit. a) Prawa budowlanego). Organ nie dokonał jednak dostatecznych ustaleń pozwalających ocenić, czy taka zmiana ma nastąpić. Aby dokonać takiej oceny trzeba przede wszystkim obecne parametry użytkowe i techniczne obiektu budowlanego. Poczynione przez organ ustalenia ograniczają się w tym względzie do ustalenia, że obecnie na działkach nr 16/5 i nr 18/4 znajduje się słup ŻN i linki AFL. Brak jest ustaleń co do szczegółowych parametrów tegoż słupa (wysokość, ewentualna średnica lub długość i szerokość, ewentualnie możliwa do zamontowania ilość i ciężar przewodów itp.). Nie wiadomo także ile i o jakich parametrach (przekrojach) są obecnie istniejące linki AFL. Odnośnie parametrów, które mają być następstwem wykonanych robót budowlanych ustalenia ograniczają się do tego, że posadowiony w miejscu starego słupa będzie słup betonowy typu E i zostaną zamocowane linki izolowane AFL 1x70 mm2. Słusznie wskazuje skarżąca, że przy ocenie, czy dane prace można zakwalifikować jako remont obiektu budowlanego w przedmiotowej sprawie należy mieć dodatkowo na uwadze, że w przedmiotowej sprawie owym obiektem budowlanym jest linia elektroenergetyczna tj. obiekt liniowy w rozumieniu art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego. Charakterystycznym parametrem takiego obiektu jest długość. Jak słusznie zaznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 2 lipca 2009 r., sygn. akt III SA/Po 279/09 (publ. CBOSA oraz Lex nr 531615) na budowlę liniową składać się może wiele wzajemnie ze sobą funkcjonalnie powiązanych elementów i nie znajduje żadnego uzasadnienia "rozdzielanie" budowli na poszczególne elementy, nawet wówczas gdy odrębnie spełniają definicję budowli. Kwestia zatem czy dochodzi do ewentualnej rozbiórki dotychczas istniejącego obiektu i wznoszeniu w jego miejsce nowego obiektu (co wykluczałoby remont) nie może być – tak jak uczynił to organ w kontrolowanej sprawie – odnoszona do jednego słupa, który stanowi jedynie część obiektu budowlanego którym jest cała linia elektroenergetyczna, składająca się z wielu słupów i odcinków linek pozwalających na przesyłanie energii elektrycznej. W powyższym względzie (tj. jaka część obiektu budowlanego ma być objęta planowanymi pracami) organ nie poczynił koniecznych ustaleń. Zasadnie także skarżąca podnosi, że zakwalifikowanie danych robót jako remontu nie może łączyć się z wymogiem użycia dokładnie takich samych wyrobów budowlanych, jakie były użyte przy budowie obiektu. Porównując definicje remontu i przebudowy należy zauważyć, że w obu przypadkach nie jest wykluczone stosowanie wyrobów innych niż użyto w stanie pierwotnym. Różnica jest taka, że w przypadku przebudowy użycie takich wyrobów może prowadzić do zamierzonej zmiany parametrów użytkowych lub technicznych (za wyjątkiem pewnych szczególnych parametrów wskazanych przez ustawodawcę), w przypadku remontu stosowanie takich wyrobów nie może prowadzić do owej zmiany parametrów użytkowych lub technicznych. Nie sposób przy tym przyjmować, aby intencją ustawodawcy było dopuszczenie przy wykonywaniu remontu zastosowania wyrobów budowlanych innych niż pierwotne, ale tylko pod warunkiem, że ich wszystkie bez wyjątku parametry będą identyczne jak wyrobów pierwotnych. Byłoby to nieracjonalne, choćby z uwagi na postęp techniczny i czyniłoby remont niemożliwym w sytuacji, gdy na rynku nie są już dostępne materiały budowlane o cechach identycznych jak materiały zastosowane w remontowanym obiekcie. W każdym wypadku należy zatem analizować, czy wyroby nowe na tyle różnią się od użytych pierwotnie, by uzasadniony był wniosek o zmianie parametrów. Podkreślić należy także, że dla ustalenia czy dane prace mieszczą się w pojęciu remontu, wymagana jest ocena czy nastąpiła zmiana parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego jako całości, nie tylko poszczególnych jego elementów (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 106/15, pub. CBOSA). Należy zwrócić uwagę, że w załączonym do wniosku opisie technicznym wskazano, że istniejąca linia napowietrzena C. – Posterunek została wybudowana na słupach drewnianych w szczudłach betonowych oraz na słupach betonowych typu ŻN, ALA i DANA (k. 13 akt administracyjnych). Jeżeli zatem obecnie istniejący obiekt liniowy w swojej konstrukcji posiada różnego rodzaju słupy (drewniane, betonowe) trudno przyjmować, bez bliższych ustaleń, że już sama wymiana słupa np. drewnianego na betonowy jest zastosowaniem tego rodzaju wyrobu budowlanego która prowadzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych całego obiektu budowlanego (linii elektroenergetycznej). Planowane użycie przy wymianie słupa i przewodów elektrycznych stanowiących część linii elektroenergetycznej wyrobów budowlanych posiadających inne (wyższe) parametry niż wyroby budowlane stanowiące obecnie część tego obiektu liniowego (linii elektroenergetycznej) nie będzie remontem, o którym mowa w art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami i art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, jeżeli spowodują zmianę parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego jako całości; dla rozstrzygnięcia, czy mamy do czynienia z remontem czy przebudową nie jest wystarczające stwierdzenie, że dochodzi do zmiany parametrów technicznych tylko jednego słupa i przyłączonych do niego przewodów elektrycznych, bez odniesienia się do całości obiektu. W kontrolowanej decyzji organ w istocie skupia się na badaniu ewentualnej zmiany wyodrębnionej części obiektu, brak jest ustaleń jak wpływ będzie miało użycie innych niż pierwotne wyrobów budowlanych na parametry całego obiektu budowlanego. Powyższe prowadzi do wniosku, że organ uchybił wynikającemu z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego do rozpatrzenia sprawy, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, poprzez ustalenie, że planowane roboty budowlane mieszczą się w granicach remontu. Zasadny jest przy tym zarzut skarżącej odnośnie błędnego potraktowania pisma Zastępcy Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w T. z dnia [...] maja 2015 r. jako dowodu w sprawie. Słusznie podnosi skarżąca, iż w zawarta w tym dokumencie wypowiedź nie jest wypowiedzią o faktach, ale jest to ocena prawna sytuacji faktycznej. Wymienione pismo nie może być zatem potraktowane jako dowód na zaistnienie okoliczności faktycznej, wchodzącej w skład stanu faktycznego będącego podstawą rozstrzygania organu w sprawie. Nie może być także traktowane – jak to sugeruje wypowiedź organu w uzasadnieniu decyzji co do posiadania specjalistycznej wiedzy przez Wydział Architektury i Budownictwa – jako opinia biegłego. Po pierwsze, jak już wskazano, nie jest to wypowiedź o faktach (w przypadku opinii biegłego byłaby by to wypowiedź o faktach w kontekście wiadomości specjalnych), po drugie – w istocie pochodzi od osoby działającej na rzecz samego organu, który winien rozstrzygać sprawę, a nie od podmiotu zewnętrznego. W myśl art. 33 i art. 33b ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2015, poz. 1445) starostwo powiatowe jest bowiem nieposiadającą osobowości prawnej jednostką organizacyjną powiatu, przy pomocy której zarząd wykonuje zadania powiatu, wchodzącą w skład powiatowej administracji zespolonej. Stanowi ono aparat pomocniczy organu wykonawczego (zarządu) powiatu, a także starosty. Starostwo, jako aparat pomocniczy, jest podporządkowane staroście. W przedmiotowej sprawie pismo kierowane od jednego do drugiego wydziału tego samego starostwa jest zatem w istocie korespondencją wewnętrzną, zawierającą propozycję rozstrzygnięcia, które ma być zawarte w decyzji starosty właściwego do rozstrzygnięcia sprawy. W ponownym postępowaniu rzeczą organu będzie zatem ustalenie jakie konkretnie parametry ma linia energetyczna obecnie oraz jakie konkretnie parametry ma uzyskać w wyniku przeprowadzenia wskazanych przez skarżącą spółkę robót budowlanych; przeanalizowanie jakiej części elementów obiektu liniowego (tj. linii elektroenergetycznej) dotyczy zmiana parametrów i na ile – w odniesieniu do każdego poszczególnego elementu – jest to zmiana istotna, a dopiero następnie – czy suma zmian w zakresie poszczególnych elementów uzasadnia tezę, że nastąpić ma zmiana parametrów obiektu budowlanego jako całości. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej w skrócie "p.p.s.a.") należało orzec jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach (pkt 2 wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349; z późn. zm.), biorąc pod uwagę wysokość wniesionego wpisu i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.