II SA/Op 415/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P., A. Z., M. Z. na czynność Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 9 lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie kosztów przechowywania broni w depozycie postanawia odrzucić skargę. W dniu 22 sierpnia 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) M. P., A. Z., M. Z. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na czynność Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 9 lutego 2015 r., nr [...], polegającą na wezwaniu skarżących do zapłaty kwoty 9.360,56 zł tytułem opłaty za zdeponowanie broni i amunicji. Wraz ze skargą skarżące złożyły wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 26 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zaskarżone pismo Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 9 lutego 2015 r. zostało doręczone M. P. w dniu 16 lutego 2015 r., A. Z. w dniu 23 lutego 2015 r., a M. Z. w dniu 27 lutego 2015 r. i zawierało pouczenie o 14-dniowym terminie do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa wywołanego powyższą czynnością. Takie wezwanie zawarte zostało dopiero w piśmie skarżących z dnia 21 kwietnia 2015 r., na które organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia 3 czerwca 2015 r., przesłanym na adres skarżących i doręczonym najpóźniej M. Z. - w dniu 26 czerwca 2015 r., natomiast skarga wniesiona została dopiero w dniu 22 sierpnia 2015 r. Sąd nie dopatrzył się braku winy skarżących w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i uznał, że nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu, gdyż skarżące zostały prawidłowo pouczone przez organ i posiadały wiedzę o konieczności wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i o terminie jego wniesienia. W wyniku rozpoznania zażalenia wniesionego przez skarżące na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1369/15, oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; odrzucenie skargi następuje w drodze postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona na wezwanie do zapłaty należności z tytułu opłaty za zdeponowanie broni i amunicji, będące czynnością materialno-techniczną, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W związku z taką kwalifikacją przedmiotu zaskarżenia należy wskazać, że wniesienie skargi na tego rodzaju czynność uzależnione jest od wyczerpania na drodze administracyjnej trybu określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Na zasadzie art. 53 § 2 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skarżone pismo Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 9 lutego 2015 r. zostało doręczone skarżącym w dniach 16, 23 i 27 lutego 2015 r., które wniosły wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w piśmie z dnia 21 kwietnia 2015 r., czyli już z uchybieniem 14-dniowego terminu określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a., o którym zostały pouczone przez organ w treści kwestionowanego pisma. Skutkiem tej czynności było jednak uruchomienie biegu 60-dniowego terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a. W związku z udzieleniem przez organ w piśmie z dnia 3 czerwca 2015 r. odpowiedzi na powyższe wezwanie, rozpoczął z kolei bieg 30-dniowy termin określony w ostatnio powołanym przepisie, liczony od dnia otrzymania tego pisma przez każdą ze skarżących. Doręczenie pisma A. Z. nastąpiło w dniu 15 czerwca 2015 r., M. Z. w dniu 26 czerwca 2015 r., natomiast przesyłka kierowana do M. Z. była dwukrotnie awizowana, pierwszy raz w dniu 10 czerwca 2015 r. W tych okolicznościach dla skarżącej A. Z. termin wskazany w art. 53 § 2 P.p.s.a. upływał z dniem 15 lipca 2015 r., dla M. Z. z dniem 28 lipca 2015 r. (wtorek), albowiem ostatni dzień 30-dniowego terminu przypadał na 26 lipca 2015 r., będący sobotą. W myśl art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Natomiast dla M. Z., stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a., skutek doręczenia nastąpił z upływem 14 dni od pierwszego awizowania, tj. w dniu 24 czerwca 2015 r., stąd termin liczony od tej daty upływał z dniem 24 lipca 2015 r. Tymczasem skargę na czynność organu z dnia 9 lutego 2015 r. skarżące wniosły w dniu 22 sierpnia 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W wyniku rozpoznania powyższego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 26 października 2015 r., sygn. akt II SA/Op 415/15, odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi i stwierdził, że uchybienie terminu nie nastąpiło bez winy skarżących. Postanowienie to jest prawomocne, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1369/15, oddalił zażalenie wniesione przez skarżące. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, że skarżące wniosły z uchybieniem terminu skargę na czynność Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 9 lutego 2015 r., stanowiącą wezwanie do opłaty za przechowywanie broni i amunicji w depozycie. Sąd podzielił też stanowisko Sądu pierwszej instancji, że nie można przyjąć jakoby uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżących. W świetle powyższego, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi sytuacja określona w art. 52 § 3 P.p.s.a. zdanie drugie, co stanowiłoby przesłankę do rozpoznania skargi przez Sąd. Wobec niezachowania przez skarżące terminu złożenia skargi określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a., który nie został przywrócony przez Sąd, skargę jako spóźnioną należało odrzucić. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.