I SA/Kr 1758/15

|Sygn. akt I SA/Kr 1758/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 stycznia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Waldemar Michaldo, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2016 r., sprawy ze skargi Z.R., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 9 września 2015 r. Nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego, , , - skargę oddala -, W dniu 13 maja 2010 r. Z. R. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w O.wniosek o przyznanie płatności na 2010 rok: - pakiet 3 - Ekstensywne trwałe użytki zielone, w wariancie 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach do powierzchni 7,35; - pakiet 2 - Rolnictwo ekologiczne, w wariancie 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) do powierzchni 7,35 ha i w wariancie 2.10 Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) do powierzchni 4,00 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. decyzją z dnia 7 grudnia 2010 r. Nr [...]przyznał stronie płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości w kwocie 12 510,60 zł, w tym: - pakiet 3 - Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach o stawce 500,00 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 7,04 ha/rok, kwotę w wysokości 3 210,00 zł (słownie: trzy tysiące dwieście dziesięć zł); - pakiet 2 - Rolnictwo Ekologiczne w wariancie 2.1-Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) o stawce 330,00 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 7,04 ha/rok, kwotę w wysokości 2 118,60 zł (słownie: dwa tysiące sto osiemnaście zł sześćdziesiąt gr) i w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) o stawce 1 800,00 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 3,99 ha/rok, kwotę w wysokości 7 182,00 zł (słownie: siedem tysięcy sto osiemdziesiąt dwa zł). Powyższa decyzja została doręczona stronie a przyznane środki finansowe zostały przekazane na rachunek bankowy wskazany przez producenta rolnego we wniosku o wpis do ewidencji producentów. Mając na uwadze spełnienie warunków otrzymania płatności m.in.: § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262, z późn. zm.) oraz zgodnie z zapisami zawartymi w części XI wniosku (oświadczenia i zobowiązania), strona zobowiązała się m.in. do realizacji 5-Ietniego zobowiązania rolnośrodowiskowego. W dniu 10 maja 2011 r. Z. R. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w O.wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011 rok: - pakiet 3 - Ekstensywne trwale użytki zielone w wariancie 3.1.1 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach do powierzchni 7,04 - pakiet 2 - Rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.4 - Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) do powierzchni 7,04 ha, w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) do powierzchni 3,99 ha. Postępowanie po odwołaniach i skargach producenta zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia 8 lipca 2013 r. Nr [...]przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O., który przyznał stronie płatność rolnośrodowiskową na rok 2011 w pomniejszonej wysokości w kwocie 12 186,20 zł, w tym: - pakiet 3 - Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1.1 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach o stawce 500,00 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 7,04 ha/rok, kwotę w wysokości 3 455,00 zł (słownie: trzy tysiące czterysta pięćdziesiąt pięć zł); - pakiet 2 - Rolnictwo Ekologiczne w wariancie 2.4 - Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) o stawce 330,00 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 7,04 ha/rok, kwotę w wysokości 2 323,20 zł (słownie: dwa tysiące trzysta dwadzieścia trzy zł dwadzieścia groszy) i w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) o stawce 1 800,00 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 3,56 ha/rok, kwotę w wysokości 6 408,00 zł (słownie: sześć tysięcy czterysta osiem zł). Przyznane środki finansowe wynikające z pierwszej decyzji Nr z dnia 10 lutego 2012 r. zostały przekazane na rachunek bankowy wskazany przez producenta rolnego we wniosku o wpis do ewidencji producentów. W dniu 15 maja 2012 r. Z. R. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w O.wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok: - pakiet 3 - Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1.1 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach do powierzchni 7,14 ha, - pakiet 2 - Rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.3 (wcześniej 2.4) - Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) do powierzchni 7,14 ha; w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) do powierzchni 3,79 ha. W dniu 26 lipca 2012 r. w gospodarstwie strony została przeprowadzona kontrola na miejscu. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono nieprawidłowości w ramach wariantów 2.10, 2.3 oraz 3.1.1, tj. na działkach rolnych oznaczonych symbolami "A", "C" i "H". Na działce rolnej "A" w ramach deklarowanego pakietu 2.10 stwierdzono powierzchnię większą o 0,04 ha od deklarowanej, na działce rolnej "C" w ramach deklarowanego pakietu 2.10 stwierdzono powierzchnię mniejszą o 0,13 ha od deklarowanej, na działce rolnej "H" w ramach deklarowanego pakietu 2.4 stwierdzono powierzchnię mniejszą o 0,49 ha od deklarowanej. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. decyzją z dnia 9 grudnia 2013 r. Nr [...]przyznał stronie płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości w kwocie 10 717,20 zł, w tym: - pakiet 3 - Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1.1 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach o stawce 500,00 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 6,65 ha/rok, kwotę w wysokości 2 835,00 zł (słownie: dwa tysiące osiemset trzydzieści pięć zł); - pakiet 2 - Rolnictwo Ekologiczne w wariancie 2.3 -Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) o stawce 260,00 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 6,65 ha/rok, kwotę w wysokości 1 474,20 zł (słownie: tysiąc czterysta siedemdziesiąt cztery zł dwadzieścia gr) w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) o stawce 1 800,00 zł za powierzchnię uwzględnioną w płatności 3,56 ha/rok, kwotę w wysokości 6 408,00 zł (słownie: sześć tysięcy czterysta osiem zł). Przyznane środki finansowe zostały przekazane na rachunek bankowy wskazany przez producenta rolnego we wniosku o wpis do ewidencji producentów dnia 8 stycznia 2014 r. W związku z tym, że w dniu 26 lipca 2012 r. kontrola w gospodarstwie strony stwierdziła powierzchnię mniejszą niż powierzchnia, na którą podjęto zobowiązanie, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. stwierdził, że doszło do niedotrzymania zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach: - wariantu 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) na powierzchni 0,43 ha, - wariantu 2.4 - Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) na powierzchni 0,39 ha, - wariantu 3.1 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na powierzchni 0,39 ha. Mając powyższe na uwadze w dniu 4 marca 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych Z.R. na mocy decyzji Nr [...]z dnia 7 grudnia 2010 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości, wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. W dniu 30 maja 2014 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. wydał decyzję nr [...]o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego na łączną kwotę 1 097,70 zł, powiększonej o odsetki w wysokości określonej, jak dla zaległości podatkowych, naliczone od dnia następującego po upływie 60 dni od daty doręczenia decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności. W dniu 16 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego) strona złożyła za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. odwołanie od ww. decyzji. Strona podniosła w odwołaniu, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o nierzetelne dane. Strona wskazała, że już wcześniej, w pismach do Dyrektora MOR ARiMR, podnosiła temat nierzetelnie przeprowadzonych pomiarów w gospodarstwie dokonanych dwukrotnie w 2012 roku, 2013 i 2014 roku. Strona podniosła, że ze względu na specyfikę produkcji - trwałe użytki zielone i sady - nie może być mowy o zmianach powierzchni ze względu na np. złą kulturę rolną. Strona zwróciła również uwagę, że w latach poprzednich (2007 - 2010) powierzchnia działek była kontrolowana i korygowana, a więc przypisywanie winy odwołującemu się jest nieuprawnione. Strona wymieniła również zarzuty dotyczące pomiarów. Po analizie materiałów sprawy Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Decyzją z dnia 8 lipca 2014 r., nr [...]Dyrektor Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej ustalenia wysokości kwoty do zwrotu i orzekł o wysokości nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego na kwotę 1069,20 zł. Na decyzją tą została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyrokiem z dnia 20-01-2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1529/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd wskazał, iż w ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające dokonując w szczególności szczegółowej analizy protokołu kontroli z dnia 26-07-2012 r., odnosząc się przy tym merytorycznie do wszystkich zarzutów skarżącego w zakresie prawidłowości pomiarów nieruchomości. W dniu 13-05-2015 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Olkuszu wydał decyzję nr [...]o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego na łączną kwotę 1 069,20 zł, powiększonej o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczone od dnia następującego po upływie 60 dni od daty doręczenia decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności. Strona złożyła za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. odwołanie od w/w decyzji. Strona podnosi w odwołaniu, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o nierzetelne dane. Strona wskazuje, że już wcześniej, w pismach do Dyrektora MOR, podnosiła temat nierzetelnie przeprowadzonych pomiarów w gospodarstwie dokonanych w latach 2011 - 2015 roku. Strona podnosi, że ze względu na specyfikę produkcji - trwałe użytki zielone i sady - nie może być mowy o zmianach powierzchni ze względu na np. złą kulturę rolną. Strona zwraca również uwagę, iż w latach poprzednich (2007 - 2010) powierzchnia działek była kontrolowana i korygowana, a więc przypisywanie jej winy jest nieuprawnione. Strona wymieniła również zarzuty dotyczące pomiarów,tj: -brak uprawnień do wykonywania pomiarów; -brak legalnej certyfikacji przyrządów - zaświadczenie wydane przez UW-M nie znajduje się na wykazie właściwego ministra podmiotów upoważnionych do certyfikacji urządzeń; -brak numeru urządzenia w protokole pokontrolnym; -brak wyników pośrednich pomiarów, a co za tym idzie brak możliwości weryfikacji tego co było mierzone - pomiary zostały wykonane bez udziału strony; -zlekceważenie przez kontrolujących wewnętrznej procedury ARiMR zawartej w programie walidacji pomiarów obszarowych (załącznik nr 6 Wytyczne Techniczne Wspólnotowego Centrum Badawczego), a mianowicie m.in.brak podziału mierzonych granic na odcinki poniżej 30 m (wytyczne zalecają podział na odcinki 15m,20 m, nie więcej niż 30 m) oraz brak obserwacji i korekty pomiarów w zależności od parametrów systemu pomiarowego; -kontrolujący nie wzięli pod uwagę zaburzeń jonosfery występujących w niektórych terminach o czym informował GGK zwracając uwagę na konieczność zachowania zwiększonej uwagi obserwatora i konieczność częstszego niż zwykle wykonywania pomiarów kontrolnych. Decyzją z dnia 09 września 2015 r. Nr [...]Dyrektor MOR utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji . W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że w ramach postępowania wyjaśniającego w dniu 29-07-2015 r. Kierownik Biura Kontroli na Miejscu przekazał swoje stanowisko w sprawie, w którym stwierdzi, że kontrola została przeprowadzona prawidłowo, a raport nie posiada błędów formalnych. Ponadto wskazał on, że wyjaśnienia w tej sprawie były kierowane do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR (pismo z dnia 07-04-2015 r., które zostało załączone do w/w stanowiska). Wyjaśnienia zaś skierowane do kierownika w/w biura były w odpowiedzi na odwołanie się strony od protokołu kontroli w terenie z dnia 13-01-2015 r. Ponadto w dniu 05-08-2015 r. została sporządzona przez inspektora terenowego notatka służbowa dotycząca wyjaśnienia zarzutu strony z odwołania od decyzji nr [...]z dnia 11-05-2015 r. w sprawie płatności PRŚ za rok 2013. Z treści notatki wynika, że przy liczeniu drzew nie brano pod uwagę drzew suchych, wyschniętych, martwych lub porażonych przez szkodniki lub choroby (wysokość powinna wynosić nie mniej niż 80 cm, mierząc od szyjki korzeniowej, średnica pnia powinna wynosić nie mniej niż 8 mm mierząc na wysokości 10 cm powyżej miejsca uszlachetnienia). Stan drzew został wyliczony w sposób prawidłowy, zgodny z instrukcją realizacji kontroli w zakresie Programu Rolnośrodowiskowego PRO W 2007-2013. Ponadto w sierpniu 2014 r. na działce R została wyliczona obsada drzew kwalifikujących się do płatności. Na pozostałych działkach obsadę wyliczono w styczniu 2015 r. Organ odwoławczy zaznaczył również , że w ramach kampanii 2011, w dniu 12-09-2011 r. w gospodarstwie strony przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie realizacji programów rolnośrodowiskowych w ramach PRO W 2007-2013. Na podstawie raportu z w/w kontroli (nr dokumentu [...]) stwierdzono między innymi zawyżenie powierzchni deklarowanej do dopłat: 1.Powierzchnia działki rolnej C położonej na działce ewidencyjnej nr 12 w miejscowości K. gmina W. została stwierdzona w wysokości - 2,53 ha (powierzchnia zadeklarowana przez stronę we wniosku wynosiła 2,96 ha). Kontrolerzy zastosowali kod sankcjonujący DR13+ tj. deklarowana powierzchnia całkowita działki rolnej jest mniejsza od stwierdzonej (różnica w powierzchni 0,43 ha). 2.Dla działki rolnej "H" położonej na działce ewidencyjnej nr 12/4 i działki rolnej E położonej na działce ewidencyjnej nr 13 w miejscowości K., gmina W.kontrolerzy zastosowali kod informacyjny DR28 - stwierdzono rozbieżności pomiędzy treścią ortofotomapy i stanem faktycznym w terenie zasięgu powierzchni kwalifikowanej. 3.Dla działki rolnej "B" położonej na działce ewidencyjnej nr 12 w miejscowości K., gmina W. kontrolerzy zastosowali kod sankcjonujący L10 — producent rolny wykosił całą powierzchnię (dotyczy użytkowania kośnego łub kośno pastwiskowego). 4.Powierzchnia działki rolnej Q położonej na działce ewidencyjnej nr 12 w miejscowości K. gmina W. stwierdzono 0,41 ha (powierzchnia zadeklarowana przez stronę we wniosku wynosiła 0,41 ha). Dodatkowo w dniu 12-09-2011 r. w gospodarstwie Wnioskodawcy przeprowadzono kontrolę w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Na podstawie raportu w/w kontroli (nr dokumentu [...]) stwierdzono zawyżenie powierzchni deklarowanej do dopłat W obu kontrolach uczestniczył Pan Z. R.co poświadczył własnoręcznym podpisem na każdej stronie raportów, jak również w dniu 26-07-2012 r. podpisał oświadczenie ws. drzewek owocowych. W innym przypadku nie mógłby podpisać protokołów. W każdym z raportów z kontroli na miejscu producent miał wpisany kod błędu. Do raportu po kontroli na miejscu dołączono też listę kodów pokontrolnych wraz z opisem wyjaśniającym poszczególne błędy na kontrolowanych działkach. Odnosząc się do różnic pomiędzy wynikami kontroli administracyjnej przeprowadzonej w 2010 roku a rezultatami kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2011 roku, podniesiono , że są one wynikiem większej dokładności kontroli na miejscu, która odbywa się w terenie podczas, gdy kontrola administracyjna dokonywana jest w oparciu o zdjęcia lotnicze terenu, które zwłaszcza w przypadku upraw sadowniczych nie pozwalają na precyzyjne określenie zakresu użytkowania rolniczego. Stwierdzono, że różnica pomiędzy wynikami kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2011 w porównaniu do rezultatów kontroli na miejscu w przeprowadzonej w 2012 r. nie podważa jej prawidłowości, w szczególności z uwagi na zniszczenia dokonane przez zwierzynę, dosadzenia drzew i zmianę przez stronę zakresu użytkowania rolniczego terenu. Reasumując, strona zadeklarowała w spornej sprawie w 2010 roku działkę rolną C o powierzchni 2,96 ha. Po dokonaniu oceny tej działki widocznej na zdjęciu lotniczym wykonanym w 2009 roku, organ I instancji przyznał stronie płatność do całej wnioskowanej powierzchni. Następnie w 2011 roku strona zadeklarowała do płatności tą samą powierzchnię - 2,96 ha. W dniu 12-09-2011 r. odbyły się dwie kontrole w terenie, które w obrębie działki rolnej C stwierdziły w użytkowaniu rolniczym 2,53 ha. Następnie w 2012 roku strona zadeklarowała do płatności powierzchnię 2,76 ha, czyli o 0,20 ha mniejszą niż w pierwszym roku zobowiązania, natomiast kontrola w terenie wykonana w dniu 26-07-2012 r. wykazała powierzchnię 2,63 ha. Wskazać należy, że kontrola w terenie z dnia 26-07-2012 r. dotyczyła kolejnego roku gospodarczego, tj. roku 2012. W ciągu roku mogły zaś nastąpić znaczące zmiany w gospodarstwie strony. Wskazano , że strona deklarując do płatności na 2012 rok działkę rolną C (wariant 2.10 - uprawy sadownicze i jagodowe) pomniejszyła powierzchnię tej działki do 2,76 ha. Natomiast zobowiązanie rolno środowiskowe zostało podjęte w 2010 roku na powierzchnię 2,96 ha. Takie pomniejszenie samoistnie, na podstawie § 39 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13-03-2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na łata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., Poz. 361), (zwanego dalej rozporządzeniem rolnośrodowiskowym z dnia 13-03-2013 r.) skutkuje zwrotem płatności do części objętej zmniejszeniem . Kontrola w terenie stwierdziła zaś, że z powierzchni 2,76 ha zadeklarowanej przez stronę na działce rolnej C, do płatności kwalifikuje się powierzchnia 2,63 ha, co również na podstawie § 39 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego z dnia 13-03-2013 r. skutkuje zwrotem płatności otrzymanych w latach wcześniejszych do części tej działki. Podczas przedmiotowej kontroli wykryto jeszcze nieprawidłowości na działce rolnej H. Strona zadeklarowała do płatności na 2012 rok - 3,37 ha, natomiast kontrola stwierdziła 2,88 ha. Zobowiązanie zostało zaś podjęte na powierzchnię 3,37 ha w wariancie 3.1 oraz Organ odniósł się również do zarzutów odwołania od zaskarżonej decyzji nr [...]oraz skargi od uchylonej przez WSA decyzji nr 141/OR06/14, że pomiary przeprowadzane w latach 2011-2014, wykazały znaczne różnice. O ile kontrole z lat 2011-2012 dotyczą przedmiotowej sprawy o ustalenie nienależnie pobranych płatności PRS, tak kontrola w terenie rozpoczęta w 2014 roku a zakończona w dniu 13-01-2015 r., nie dotyczy przedmiotowej sprawy. Kontrola w terenie rozpoczęta w 2014 r. a zakończona w dniu 13-01-2015 r. została przeprowadzona w ramach roku gospodarczego 2014. Jednakże, skoro strona sama zawraca uwagę, na to że wyniki pomiarów działek C i H się różnią, warto w tym miejscu przytoczyć wyniki w tej kontroli. Na działce rolnej C o powierzchni 2,75 ha stwierdzono 521 szt. śliwy domowej. Z powyższego wynika, że na 1 ha przypada 189 szt. śliwy domowej. Zgodnie zaś z wymogami wskazanymi w załączniku nr 3 do rozporządzenia rolnośrodowiskowgo z dnia 26-02-2009 r. (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.) zatytułowanego Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów w wariancie 2.1. Uprawy rolnicze (dla których zakończono okres przestawiania), minimalna obsada szt./ha śliwy domowej ma wynosić 300 szt./ha. Tym samym stwierdzić należy, że doszło do całkowitego niedotrzymania zobowiązania rolno środowiskowego w wariancie 2.10 uprawy sadownicze i jagodowe, co będzie analizowane w kolejnym, odrębnym postępowaniu w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych. Kluczowym warunkiem uzyskania pomocy było bowiem prowadzenie upraw przez pięć lat zgodnie z najlepszą kulturą rolną. W związku z tym, że pomoc finansowa stanowią środki publiczne, to warunkiem ich otrzymania było spełnienie określonych norm, zawartych m.in. w w/w załączniku do przytoczonego rozporządzenia. Przedmiotowa kontrola wykonana w dniu 13-01-2015 r. potwierdziła tylko fatalny stan sadu, jednakże dla analizowanej sprawy ma ona marginalne znaczenie. Kluczową sprawą w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych w wariancie 2.10 - uprawy sadownicze i jagodowe, 2.3 - trwałe użytki zielone, 3.1.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O.nr z dnia 13-05-2015 r. jest wykazanie zasadności zwrotu środków finansowych pobranych przez stronę w 2010 i 2011 roku w oparciu o dokument, który stanowi pierwsze powiadomienie organu o nieprawidłowościach w spełnianiu warunków zobowiązania. Dokumentem tym, jest protokół z kontroli w terenie wykonanej w dniu 26-07-2012 r. Odnosząc się zaś do zaleceń Sądu zawartych w wyroku z dnia 20-01-2015 r. (Sygn. akt: III SA/Kr 1529/14) oraz podsumowując wyniki kontroli na miejscu z 2011 i 2012 roku zauważono , że organ I instancji prawidłowo ustalił okoliczności dotyczące analizy protokołu z kontroli szczegółowo wyjaśniając poszczególne zarzuty Skarżącego . Podniesiono bowiem , że niezgodności pomiędzy powierzchnią działek rolnych C i H ustalone podczas kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2011 r., a wynikami kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2012 r. nie były wynikiem braku dokładności pomiarów, lecz zmian w zakresie powierzchni wykorzystywanej rolniczo, oraz odmiennej kwalifikacji gruntu użytkowanego rolniczo znajdującego się na działce ewidencyjnej nr 12 w zakresie jego przynależności do działki rolnej C oraz Q. Jak wynika z porównania granic działek rolnych C i Q ustalonych podczas kontroli na miejscu w 2011 r. i 2012 r., w 2012 r. na skutek zmiany sposobu zagospodarowania terenu położonego wzdłuż wschodniej granicy działki rolnej C (stanowiącego w 2011 r. łąkę trwałą będącą częścią działki rolnej Q) został on zakwalifikowany jako część sadu zadeklarowanego jako działka rolna C. Natomiast teren położony w południowo wschodnim rogu działki rolnej C, ze względu na jego charakterystykę w 2012 r. został uznany za część działki rolnej Q. Ponadto w 2012 r. zagospodarowany na cele rolnicze został teren znajdujący się we wschodniej części działki rolnej Q. Należy zauważyć że łączna powierzchnia działek rolnych C i Q zmierzona w 2011 r. i w 2012 r. uległa zmianie, Różnica powierzchni działki rolnej H była wynikiem uznania podczas kontroli na miejscu w 2011 r. obszaru położonego na groblach za teren użytkowany rolniczo, która to kwalifikacja została podczas kontroli na miejscu w 2012 r. uznana za nieprawidłową, gdyż groble nie stanowią obszarów kwalifikujących się do płatności, jeżeli nie są utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, co miało to miejsce w przedmiotowej sprawie. Powyższa zmiana kwalifikacji części działki rolnej H dokonana podczas kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2012 r., nie miała jednak wpływu na wysokość przyznanej stronie płatności na 2011 r., Różnice pomiędzy wynikami kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2011 w porównaniu do rezultatów kontroli na miejscu w przeprowadzonej w 2012 r. nie podważają ich prawidłowości, w szczególności z uwagi na zniszczenia dokonane przez zwierzynę, dosadzenia drzew i zmianę przez Stronę zakresu użytkowania rolniczego terenu. Odnoście zarzutu dotyczącego braku legalnej certyfikacji przyrządów wskazano, że polskie akty prawne w ogóle nie wymieniają odbiorników GPS wśród urządzeń wymagających przeprowadzania kalibracji, certyfikacji bądź homologacji. Natomiast akty prawne UE i wytyczne techniczne służb KE, wskazują na korzystanie z technik globalnego systemu nawigacji satelitarnej, nie wskazując jednak konkretnych modeli GPS kwalifikujących się do wykorzystywania w procesie kontroli. Odnoszące się do ww. aktów prawnych, dokumenty robocze KE wskazują, że sprzęt GPS wykorzystywany w ramach kontroli musi być poddawany certyfikacji lub testom walidacji w zakresie precyzji pomiarów powierzchni, które pozwolą na określenie jego dokładności i wartości tolerancji pomiarów jaką dla danego rodzaju odbiornika należy stosować. W ramach przygotowań ARiMR do realizacji zadań związanych z kontrolami na miejscu, w celu wyboru optymalnej techniki pomiaru powierzchni działek rolnych, ARiMR przeprowadziła szereg konsultacji z ekspertami Komisji Europejskiej i zleciła wykonanie szeregu ekspertyz (w latach 2004, 2008 i 2010), które zostały zrealizowane przez Katedrę Geodezji Satelitarnej i Nawigacji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. W wyniku przeprowadzonej ekspertyzy potwierdzono, iż odbiorniki GPS stosowane w ARiMR mogą być stosowane do pomiarów powierzchni działek rolnych w ramach systemu IACS/ZSZiK i określono dla nich wartość współczynnika tolerancji. W przypadku odbiorników GPS stosowanych przez zewnętrznych wykonawców kontroli, począwszy od roku 2010, już na etapie postępowania przetargowego na wyłonienie wykonawców kontroli, w SIWZ zawarte są szczegółowe wymagania jakie te odbiorniki powinny spełniać, m.in. powinny posiadać certyfikat, wydany przez jednostkę akredytowaną przez Komisję Europejską, informujący o wymaganej dla danego rodzaju odbiornika wartości wskaźnika W lub powinna być dla nich przeprowadzona procedura wyznaczenia wartości wskaźnika W, zgodnie z wymaganiami Komisji Europejskiej, która stanowi załącznik do SIWZ.(Specyfikacja istotnych warunków zamówienia ) Odnosząc się do wątpliwości w zakresie uprawnień Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego do wystawiania zaświadczeń wyjaśniono, że w kontekście wyżej opisanego braku krajowych regulacji w zakresie obowiązku legalizacji odbiorników GPS i mając na względzie wytyczne służb KE , Uniwersytet Warmińsko-Mazurski jest jedną z dwóch w Polsce i jednocześnie jedną z czterech w Europie, instytucją rekomendowaną przez KE i wskazaną na ww. stronach internetowych Wspólnego Instytutu Badawczego Komisji Europejskiej. Odnośnie zarzutu strony co do braku nr seryjnego odbiornika GPS, wskazano, iż żadne przepisy prawne nie nakładają obowiązku dotyczącego umieszczania w raporcie z kontroli numeru seryjnego odbiornika, którym został wykonany pomiar. W związku z powyższym, począwszy od roku 2010, w każdym raporcie z kontroli na miejscu jest zamieszczona informacja jedynie o nazwie i modelu odbiornika GPS, o ile pomiar działki rolnej był wykonywany z wykorzystaniem odbiornika GPS, bez podawania numeru seryjnego urządzenia. Zarzut strony dotyczący braku wyników pośrednich w ocenie organu jest zbyt ogólny i niezrozumiały. Wyniki kontroli w wersji opisowej znajdują się w raporcie z kontroli na miejscu, natomiast dane graficzne (wektor z pomiaru) obrazujące przebieg granic pomierzonych działek są zamieszczone na szkicach z kontroli i w plikach GML. Na podstawie tych danych w sposób jednoznaczny jest możliwość identyfikacji zarówno miejsca jak również obszaru pomierzonego podczas kontroli. Zarzut strony o wykonywaniu pomiarów bez jej udziału jest nieuzasadniony. Producent był poinformowany o kontroli (informacja taka jest zamieszczona w raporcie), a ponadto zgodnie z informacjami inspektorów, którzy realizowali kontrolę w gospodarstwie był obecny podczas kontroli części działek, czego dowodem mogą być, np. materiały fotograficzne, na których wyraźnie widać postać kontrolowanego rolnika oraz podpisy na stronach protokołów. Organ przyznał , że w przypadku kontroli działek w gospodarstwie Z. R. , rzeczywiście wystąpiły sytuacje, w których inspektorzy ARiMR dokonywali pomiarów nie przestrzegając zalecenia rejestrowania współrzędnych nie tylko w miejscach załamania granic działki rolnej, ale również wzdłuż granicy w odstępach maksymalnie co 25 m - także na prostoliniowych, dłuższych odcinkach granic działki rolnej, jednakże, mając na względzie dyskusję w ww. temacie toczącą się w ramach służb KE oraz doświadczenia ARiMR w zakresie wpływu zwiększenia odległości między punktami pomiaru na precyzję tego pomiaru, można uznać, że niewielkie przekroczenie zalecanego dystansu nie ma znaczącego wpływu na powierzchnię zmierzoną działki rolnej, ani na precyzję tego pomiaru. Ponadto należy zauważyć, iż przypadki wystąpienia w/w uchybienia są w przypadku ostatniej kontroli incydentalne, a analiza pokrycia przebiegu granic uzyskanych w wyniku pomiaru z ortofotomapą, potwierdza poprawność pomiaru. Zauważono również , że w związku z wątpliwościami zgłaszanymi przez większość krajów członkowskich, Komisja Europejska rozważa możliwość dopuszczenia większej odległości pomiędzy mierzonymi punkami, w sytuacji pomiaru działek rolnych o długich bokach. Na corocznym spotkaniu przedstawicieli KE i państw członkowskich w roku 2013, na jednej z prezentacji (slajd powyżej) poświęconej tematowi pomiarów z wykorzystaniem odbiorników GNSS, zaprezentowano podejście, które sugeruje dopuszczenie (w zależności od stosowanego sprzętu pomiarowego) odległości 150-200 m pomiędzy kolejnymi punktami pomiaru wzdłuż mierzonej granicy. Inspektorzy w ramach kontroli na miejscu posługiwali się sprzętem pomiarowym, który został dopuszczony do wykorzystania w procesie kontroli w wyniku przeprowadzonych na zamówienie ARiMR testów walidacji. Procedura walidacji była przeprowadzana zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej przez Instytucję rekomendowaną przez KE. ARiMR jest tylko użytkownikiem odbiorników, które wykorzystuje zgodnie z wynikami przeprowadzonych testów. Pomiary zostały zrealizowane zgodnie z obowiązującymi procedurami. Podsumowując Organ stwierdził , że niniejszej sprawie, kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010 stanowi kwota w wysokości 1069,20 zł. Kwota ta jest wyższa od równowartości 100 euro, zgodnie z powyższymi przepisami i z tego względu odstąpienie od ustalenia nie jest możliwe. Skargę na powyższą decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 września 2015 r., nr [...]złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z. R.wnosząc o uchylenie decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi Skarżący w całości powielił zarzuty odwołania od decyzji organu pierwszej instancji wskazując na różne wyniki pomiarów uzyskiwane przez instytucje kontrolne dokonywane na przestrzeni kilku lat . Strona nadmieniła, że nie zmniejszała działki rolnej a także kontrola nie wykluczyła żadnej części. Ponadto strona wyliczyła szereg zarzutów co do metody i jakości wykonania pomiarów wskazując na brak uprawnień do wykonywania pomiarów przez osoby, które tych pomiarów dokonały, brak legalnej certyfikacji przyrządów, brak podania numery urządzenia pomiarowego w protokole pokontrolnym, brak wyników pośrednich pomiarów, co uniemożliwia weryfikację tego, co było mierzone. Skarżący podkreślił, że kontrolujący zlekceważyli wewnętrzne zalecenia ARiMR zawarte w programie walidacji pomiarów obszarowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko. Zdaniem organu drugiej instancji zaskarżona decyzja jest decyzją prawidłową. Uwzględnia ona wszystkie okoliczności i przepisy istotne dla rozstrzygniętej przez nią sprawy. Na rozprawie w dniu 7 stycznia 2016 r. Skarżący przedłożył pismo Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi stanowiące odpowiedź na zapytanie Skarżącego dotyczące przepisów prawnych regulujących zasady lustracji upraw rolniczych i sadowniczych . Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. z 2014r. poz 1647), stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1438), zgodnie z którym ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; 2) krajowych, przeznaczonych na: a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej - następuje w drodze decyzji administracyjnej. Właściwym w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w art. 29 ust. 1, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1 (art. 29 ust. 2). Nie ulega wątpliwości, że kwestia stwierdzenia nienależnych lub nadmiernie pobranych środków publicznych przez rolnika jest indywidualną sprawą administracyjną rozstrzyganą w postępowaniu administracyjnym według przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 21 ust. 1 powołanej przez organy ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. 2013, poz. 173) do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji wydawanych przez organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy tejże ustawy stanowią inaczej. Według art. 21 ust. 2 tej ustawy w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. W świetle obowiązujących przepisów (art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji), Kierownik Biura Powiatowego ARiMR jest organem uprawnionym do wydania, w drodze decyzji administracyjnej, decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej oraz krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej oraz finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej. Wypłacone stronie środki publiczne z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego pochodzą z Europejskiego Funduszu Rolnego Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a ustawy o Agencji. Przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji z art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków ma miejsce niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie nie zostaną dotrzymane warunki zobowiązania. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów o naruszeniu przepisów postępowania wskazać trzeba, że ustawodawca - stanowiąc w art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy - zdecydował się na odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w części drugiej art. 7 k.p.a. W postępowaniu w sprawie pomocy finansowej to nie organ administracji publicznej, a posiadacz gruntów ma przedstawić wszystkie dowody niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Jest to zatem przeniesienie ciężaru dowodowego na osobę - producenta rolnego, który z określonego faktu wywodzi skutki prawne (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2012 r. o sygn. akt II GSK 88/11, LEX nr 1148355). Konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 k.p.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2011 r. o sygn. akt V SA/Wa 2501/10, LEX nr 995979). Mając na względzie powyższe wskazać trzeba, że Skarżący nie przedłożył organom wiarygodnych dowodów na potwierdzenie zarzutów dotyczących powierzchni działek stwierdzonych w trakcie kontroli. Również argumentację przedstawioną w tym zakresie w skardze należy uznać za niewystarczającą. Skarżący ogranicza się bowiem jedynie do wskazania na różne wyniki pomiarów uzyskanych podczas kontroli na terenie jego gospodarstwie oraz deklaracji , że powierzchnia upraw nie była zmieniana . Podkreślić jednak należy, że w gospodarstwie strony w dniu 12 września 2011r. została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie realizacji programu rolnośrodowiskowego. Z kontroli został sporządzony protokół nr [...]. Również w tym samym dniu została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Z kontroli został sporządzony protokół nr [...]. Również w dniu 26 lipca 2012 r. w gospodarstwie strony została przeprowadzona kontrola na miejscu. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono nieprawidłowości w ramach wariantów 2.10, 2.3 oraz 3.1.1, tj. na działkach rolnych oznaczonych symbolami "A", "C" i "H". Jak wykazały organy, Skarżący uczestniczył w tych kontrolach z co znalazło odzwierciedlenia w stosownych podpisach protokołów. Podobne kontrole były przeprowadzane również w późniejszych latach w ramach rozliczeń płatności za lata następne . Dyrektor MOR ustalając stan faktyczny szczegółowo odniósł się do ww. kontroli w zakresie sprawdzenia płatności za lata 2010 i 2011 jak i późniejsze okresy wykazując , że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające jak również analiza protokołów kontroli nie wykazała aby zaistniałe różnice w wielkości deklarowanych gruntów wynikały z błędnych pomiarów. Podniesiono , że są one wynikiem większej dokładności kontroli na miejscu, która odbywa się w terenie podczas, gdy kontrola administracyjna dokonywana jest w oparciu o zdjęcia lotnicze terenu, które zwłaszcza w przypadku upraw sadowniczych nie pozwalają na precyzyjne określenie zakresu użytkowania rolniczego. Stwierdzono, że różnica pomiędzy wynikami kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2011 w porównaniu do rezultatów kontroli na miejscu w przeprowadzonej w 2012 r. nie podważa jej prawidłowości, w szczególności z uwagi na zniszczenia dokonane przez zwierzynę, dosadzenia drzew i zmianę przez stronę zakresu użytkowania rolniczego terenu. Potwierdzeniem prawidłowości pomiarów może być chociażby fakt , że w 2012 roku sama strona zadeklarowała do płatności powierzchnię 2,76 ha, czyli o 0,20 ha mniejszą niż w pierwszym roku zobowiązania, natomiast kontrola w terenie wykonana w dniu 26-07-2012 r. wykazała powierzchnię 2,63 ha. Przeczy to zatem stanowisku Skarżącego , że nie dokonywał jakikolwiek działań mających na celu zmniejszenie powierzchni jeżeli sam to zmniejszenie deklarował . Zwrócić natomiast należy uwagę , że Skarżący poza ogólnym zarzutem podważającym prawidłowość pomiaru nie podnosi żadnego konkretnego zarzutu. Skupia się natomiast nad formalną prawidłowością dokonywanych pomiarów zarzucając albo brak uprawnień kontrolujących inspektorów albo wadliwość wykorzystywanego do pomiaru sprzętu. Tu również ogranicza się do formułowania ogólnych zarzutów czy też wątpliwości na temat prowadzonego postępowania nie wskazując na konkretne uchybienia. Jedynym błędem było wykazanie , że podczas pomiarów zlekceważono wewnętrzne ARiMR zalecenia aby podczas pomiaru współrzędne były rejestrowane co najmniej co 30 m na prostolinijnych dłuższych odcinkach granic działki. Dyrektor do kwestii tej również szczegółowo się ustosunkował , wykazując , że niewielkie przekroczenia zalecanego dystansu nie ma wpływu na precyzję pomiaru . co znajduje odzwierciedlenia w dyskusji ogólno europejskiej dotyczącej możliwości zwiększenia spornej odległości do 150-200m. Jednocześnie wykazano , że naruszenia te są incydentalne a analiza pokrycia przebiegu granic uzyskanych w wyniku pomiaru z ortofotomapą potwierdza prawidłowość pomiaru . Skarżący ustaleń tych nie podważył powtórnie składając identyczny zarzut jak w postępowaniu odwoławczym . Wskazać natomiast należy , że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odpowiadając na podniesione przez Skarżącego pismem z dnia 29 października 2015 r. wątpliwości , również ich nie podzielił w pełni potwierdzając stanowisko Dyrektora MOR zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi trzeba podnieść , że zarzuty te są tożsame z zarzutami odwołania od decyzji organu pierwszej instancji . Dyrektor MOR w sposób szczegółowy , wyczerpujący i logiczny do tych zarzutów się odniósł a poprawności tego stanowiska Skarżący również nie zakwestionował. Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę stanowisko Organu w pełni podziela albowiem zostało udzielone w oparciu o obowiązujące przepisy , aktualna praktykę organów, która nie została w orzecznictwie sądowym podważona jak również znajduje uzasadnienie w zasadach logiki i doświadczenia życiowego . Analizując bowiem aktualny stan wiedzy i rozwój techniki nie można zanegować możliwości dokonywania pomiarów gruntów odbiornikami GPS , które w chwili obecnej są podstawowym narzędziem dokonania pomiarów . Przydatność i profesjonalność odbiorników GPS stosowanych przez kontrolerów ARiMR została potwierdzona przez Katedrę Geodezji Satelitarnej i Nawigacji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego będącego jednostką uprawniona do wydawania tego typu atestów. Jednocześnie należy podzielić stanowisko Dyrektora Jak i Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi , że brak nr seryjnego odbiornika GPS stosowanego podczas pomiarów gruntów Skarżącego nie może stanowić uchybienia mającego wpływ na wynik rozstrzygnięcia albowiem żaden przepis prawa nie nakłada takiego obowiązku. Nie można zgodzić się z zarzutem , że pracownicy ARiMR realizujący kontrole na miejscu powinni mieć szczególne uprawnienia wymagane przez ustawę prawo geodezyjne i kartograficzne. Przeprowadzenie pomiarów w ramach kwalifikowalności powierzchni nie jest bowiem tożsame z pomiarami realizowanymi w ramach prac geodezyjnych wobec czego prawo geodezyjne nie ma zastosowania w niniejszej sprawie . Skarżący podnosząc zarzut , że podczas pomiaru nie wzięto pod uwagę wpływu zaburzeń jonosfery nie wykazał , że w chwili pomiaru rzeczywiście takie zaburzenia występowały . Trudno się również odnieść do zarzutu wpływu linii średniego napięcia na wynik badań , jeżeli nie było prowadzonego postępowania co występowania takiej linii a Skarżący również nie wykazał , że wpływ taki obiektywnie może zachodzić . W ocenie Sądu Skarżący na etapie postępowania administracyjnego nie przedstawił żadnego dowodu który obalałby rzetelność dokonanych pomiarów zarówno od stronny podmiotowej jak i przedmiotowej. Sąd natomiast nie znalazł żadnych okoliczności które podważyłyby ustalenia Dyrektora MOR , że czynności kontrolne były wykonywane z należyta starannością i dokładnością . Nie można również podzielić zarzutu Skarżącej , że powstały błąd był wynikiem pomyłki właściwej władzy oraz , że błąd nie mógł być wykryty przez beneficjenta . Organy dokonując ustaleń faktycznych , które zostały zaaprobowane przez Sąd wykazały ( co zresztą było podkreślane w zaskarżonej decyzji ) , że powstałe różnice były wynikiem działalności Skarżącego polegającej na zmniejszeniu działalności rolno środowiskowej na części powierzchni objętej zobowiązaniem . Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.