II GZ 360/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 25 stycznia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 4334/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej na naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez M. P. decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie odmowy umorzenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji przedstawił, że w złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na wskazaną decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. WSA w W. na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej w całości decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r., i odmawiającej umorzenia w całości oraz w części kary pieniężnej nałożonej w drodze decyzji administracyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Drogowego z dnia [...] października 2012 r., w wysokości 10 000 zł. Zatem wniosek skarżącego dotyczy decyzji odmownej, która nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków nadających się do wykonania dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Przedmiotowej decyzji brak więc przymiotu wykonalności, a tym samym wstrzymanie jej wykonania nie jest możliwe. M. P. złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym skarżący wniósł o jego zmianę, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, tym samym podlega ono oddaleniu. Jak wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków gdyby akt lub czynność została wykonana. Przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). W związku z powyższym należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie postanowienie, którego wstrzymania wykonania domaga się skarżący, dotyczy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą to decyzją organ uchylił w całości decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. i odmówił umorzenia w całości oraz w części kary pieniężnej nałożonej w drodze decyzji administracyjnej mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Drogowego z dnia [...] października 2012 r. w wysokości 10 000 zł. Należy wskazać, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Natomiast przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego rozumie się spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Tym samym nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Z uwagi na powyższe, decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Sąd I instancji trafnie ocenił, że jest to akt nie nadający się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotowa decyzja nie kreuje, nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, które nie istniałyby przed jej wydaniem. Decyzja ta stwierdza jedynie, iż organ decyzję organu I instancji tj. Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. uchyla i jednocześnie odmawia umorzenia w całości oraz w części kary pieniężne nałożonej w drodze decyzji administracyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Drogowego z dnia [....] października 2012 r. w wysokości 10 000 zł. Z przyczyn powyższych, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.