II SA/Ke 1065/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu przedstawienia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania A. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakładającej na Ł. P. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 31 stycznia 2014r. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych, przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości K., z zastrzeżeniem, że projekt zamienny winien spełniać warunki określone w: art. 33 ust. 2 i art. 34 Prawa budowlanego, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, obowiązujących Polskich Normach i zasadach wiedzy technicznej, rozporządzenia Ministra transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z dnia 27 kwietnia 2012r., poz. 462) W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny: W wyniku interwencji A. D. dotyczącej budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w K. – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu 1 sierpnia 2013r. i ustalił, że na tej działce prowadzona jest budowa jednokondygnacyjnego, murowanego budynku mieszkalnego. Obiekt jest w stanie surowym zamkniętym, jest ocieplony i ma wielospadowy, kryty blacha dachówkową dach. Ustalono, że budynek realizowany jest niezgodnie z pozwoleniem na budowę, tj. decyzją Starosty nr [...]., albowiem miał być usytuowany od ogrodzenia od strony drogi w odległości 23,0 metry, a jest usytuowany w odległości 26,5 metra, ponadto powinien być usytuowany w odległości 6,5 metra od budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr [...], a jest usytuowany w odległości ok. 9,0 metra od tego budynku. Ustalono ponadto, że teren działki nr [...]6 w jej części wschodniej tj od strony działki A. D. został podwyższony poprzez nawiezienie ziemi na wysokość od 0,0 metra do 0,8 metra. W oparciu o takie ustalenia oraz na podstawie oświadczeń stron co do okoliczności budowy przedmiotowego domu organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie budowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości D. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 4 prawa budowlanego nałożył na inwestora Ł. P. obowiązek wstrzymania w trybie natychmiastowym prowadzenia robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego wraz z urządzeniami towarzyszącymi na działce nr [...] w miejscowości K., w związku z istotnym odstąpieniem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty z dnia [...], oraz nałożył obowiązek wykonania zabezpieczenia budowy przed dostępem osób postronnych. Decyzją z dnia [...] organ pierwszej instancji nałożył na inwestora Ł. P. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 31 stycznia 2013r. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych. W tak ustalonym stanie faktycznym organ odwoławczy stwierdził, że inwestor dokonał istotnych odstępstw od projektu budowlanego, a roboty zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Ponieważ nastąpiło to bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, istniała konieczność zastosowania art. 50 i 51 prawa budowlanego. W ramach tej regulacji istniały podstawy do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 prawa budowlanego, a następnie – przed upływem 2 miesięcy – do nakazania w drodze decyzji przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, do czego upoważniał art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego. Organ odwoławczy ponadto wskazał, że dokonane przez inwestora wszystkie zmiany dotyczące realizowanego obiektu jak i zmiany ukształtowania ternu działki, na których usytuowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny i wiążące się z tym , zgodne z § 28 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odprowadzanie wód opadowych należy nanieść na projekt zamienny, który powinien spełniać przepisy dotyczące projektu budowlanego. W projekcie zamiennym zawarte powinny być zalecenia doprowadzenia dokonanych zmian w ukształtowaniu terenu działki do zgodności z przepisami. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł A. D. . W skardze zarzucił, naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo budowlane polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sytuacji gdy organ winien na podstawie ustalonego stanu faktycznego uznać, że istnieje potrzeba nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych polegających na usunięciu nawiezionej ziemi w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem zwłaszcza w sytuacji, że wykonane prace polegające na nawiezieniu ziemi wobec skutków nawiezienia ziemi nie mogą zostać zalegalizowane, gdyż byłoby to sprzeczne z obowiązującym prawem. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Oznacza to, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym badaniu podlega, po pierwsze – prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy, a po drugie – trafność wykładni tych przepisów. Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na decyzję (postanowienie), uchyla ją w całości lub części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej właściwości, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności postanowienia będącego przedmiotem skargi (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Będący w sprawie niniejszej podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy stanowi że "w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – właściwy organ, w drodze decyzji nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian". W myśl treści art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane "przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1". Z treści przedstawionych wyżej regulacji wynika, że ustawodawca także do obiektów już zrealizowanych z istotnymi odstąpieniami od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy) przewidział możliwość wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego (art. 51 ust. 4 ustawy). Podstawę prawną do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego w przypadku zakończenia budowy stanowi art. 51 ust. 4 ustawy. Wydanie tej decyzji winno być poprzedzone decyzją, o jakiej mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a więc zobowiązaniem do złożenia projektu zamiennego. Zasadnie organy obu instancji uznały, że w sprawie miało miejsce wykonywanie robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, co realizowało dyspozycję art. 50 ust. 1 pkt 4 prawa budowlanego i powodowało konieczność wdrożenia postępowania naprawczego o jakim mowa w art. 50 i 51 prawa budowlanego, tj. najpierw wstrzymania postanowieniem prowadzenia robót budowlanych z ustaleniem wymagań dotyczących niezbędnych zabezpieczeń (art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 prawa budowlanego), a następnie – w terminie 2 miesięcy – wydania decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych (art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego). Nie mogło być też wątpliwości, że przesłanki warunkujące zastosowanie wskazanych przepisów zostały w sprawie spełnione. Przy wznoszeniu przedmiotowego budynku doszło bowiem do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, o czym w kontekście art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 prawa budowlanego przekonuje treść zatwierdzonego projektu budowlanego decyzją Starosty z dnia [...], zestawiona z protokołem kontroli przedmiotowego obiektu przeprowadzonej w dniu 1 sierpnia 2013r. Stwierdzone odstępstwa dotyczą bowiem zakresu objętego projektem zagospodarowania działki oraz charakterystycznych parametrów zlokalizowania obiektu budowlanego, a więc są istotne w rozumieniu art. 36a prawa budowlanego. Równocześnie jednak odstąpienia te nie stanowią takich odstępstw od przepisów, które uniemożliwiałyby legalizację. Uwzględniając powyższe rozważania należy stwierdzić, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Ponieważ równocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.