II OZ 634/16

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-06-21

Skład orzekający: Marzenna Linska – Wawrzon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku wniesienia skargi przez kilka podmiotów, których interesy są wspólne, ale nie wynikają z tego samego tytułu prawnego, należy uiścić jedną opłatę sądową, czy też każda ze stron powinna uiścić ją oddzielnie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że jeśli interesy kilku skarżących są wspólne, ale nie wynikają z tego samego tytułu prawnego, występuje współuczestnictwo formalne, a nie materialne. W takiej sytuacji każda ze stron powinna uiścić opłatę sądową oddzielnie, zgodnie z art. 214 § 2 PPSA. Nieuiszczenie opłaty przez jedną ze stron obliguje sąd do odrzucenia jej skargi.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargi trzech Wspólnot Mieszkaniowych na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ponieważ Wspólnoty nie uiściły wymaganego wpisu od skargi mimo wezwania. Stowarzyszenie, które wniosło skargę tym samym pismem, uiściło wpis. Wspólnoty wniosły zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących wspólnej opłaty sądowej, argumentując, że ich interesy są wspólne. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenia na postanowienie WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenia.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] w U., Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] w U. oraz Stowarzyszenia "[...]" w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 534/15, o odrzuceniu skarg Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] w U., Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] w U. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] w U. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 535/15, odrzucił skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] w U., Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] w U. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] w U. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Stowarzyszenie "[...]" w P., Wspólnota Mieszkaniowa budynku nr [...] w U., Wspólnota Mieszkaniowa budynku nr [...] w U. oraz Wspólnota Mieszkaniowa budynku nr [...] w U. wnieśli w jednym piśmie skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2015 r. Zarządzeniami z dnia 22 lipca 2015 r. każdy ze skarżących został wezwany odrębnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skarg. Odpisy zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu zostały doręczone skarżącym w dniu 7 sierpnia 2015 r. W zakreślonym terminie Stowarzyszenie "[...]" w P. uiściło wymagany wpis od skargi, natomiast skarżące Wspólnoty Mieszkaniowe nie wpłaciły żądanej sumy pieniężnej. Skarżące Wspólnoty Mieszkaniowe – pouczone prawidłowo o skutkach niedochowania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi – w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 14 sierpnia 2015 r., nie opłaciły wymaganej sumy pieniężnej, co obligowało Sąd do odrzucenia złożonych przez nie skarg na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wspólnota Mieszkaniowa budynku nr [...] w U., Wspólnota Mieszkaniowa budynku nr [...] w U. oraz Stowarzyszenie "[...]" w P. wnieśli jednobrzmiące zażalenia na powyższe postanowienie. Zarzucono naruszenie art. 214 § 2 w zw z art. 220 § 3 p.p.s.a. przez odrzucenie skarg na skutek nieuiszczenia wpisów w sytuacji, gdy uprawnienia i obowiązki skarżących z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. W uzasadnieniu podkreślono, że w przedmiotowej sprawie uprawnienia Stowarzyszenia i Wspólnot są wspólne, a w takim przypadku, zgodnie z brzmieniem art. 214 § 1 p.p.s.a., skargi podlegały jednej opłacie. Źródło interesu prawnego podmiotów (Stowarzyszenia i Wspólnot) jest tożsame i zmierza do ochrony nieruchomości położonych w U. przed niekorzystnym oddziaływaniem obiektu bioelektrowni w U. objętego zaskarżoną decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie mają usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Od skarg dotyczących postanowień lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, zgodnie z § 2 ust.5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz.2193 ze zm.), pobiera się wpis stały w kwocie 200 zł. W niniejszej sprawie zarządzeniami z dnia 22 lipca 2015 r. r. skarżące Wspólnoty oraz Stowarzyszenie zostały wezwane do uiszczenia wpisu od skarg w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu wskazanego terminu Wspólnoty nie uiściły wymaganego wpisu od skargi, co stało się powodem odrzucenia ich skarg. Wpis sądowy został uiszczony jedynie przez Stowarzyszenie. Odnosząc się do podnoszonych w zażaleniu argumentów wskazać należy, że przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2015 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2015 r., odmawiającą uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2011 r., którą zatwierdzono projekt budowlany zamienny i udzielono Bioelektrowni Sp. z o.o. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową bioelektrowni zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w miejscowości U., gmina Dębowa K. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do twierdzenia, że opłata w rozpoznawanej sprawie (wpis od skargi) jest wspólna i że do opisanej sytuacji zastosowanie ma przepis art. 214 p.p.s.a. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie z treścią § 2 powołanego przepisu, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wynikająca z cytowanego przepisu zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, w rozpoznawanej sprawie nie można uznać, że uprawnienia czy obowiązki skarżących Wspólnot i Stowarzyszenia związane z zaskarżoną decyzją są wspólne. Wniesienie skargi jednym pismem w sprawie nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja nie nakłada na nich wspólnych obowiązków albo uprawnień. W przedmiotowej sprawie każda ze skarżących Wspólnot i Stowarzyszenie reprezentuje swój własny interes prawny czego nie zmienia fakt, że cel, który chcą osiągnąć skarżąc decyzję, jest dla nich wspólny (ochrona nieruchomości położonych w U. przed niekorzystnym oddziaływaniem obiektu bioelektrowni). W takiej sytuacji, bez wątpienia można stwierdzić, że po stronie skarżących występuje współuczestnictwo, jednakże ma ono charakter formalny. Przy współuczestnictwie formalnym mamy bowiem do czynienia z taką samą podstawą faktyczną, a nie wspólnością praw i obowiązków skarżących, czyli chodzi jedynie o takie samo, a nie o to samo uprawnienie. Wówczas każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 968/04, wspólne prawa lub obowiązki byłyby wówczas, gdyby wynikały one z tego samego tytułu prawnego. Tym samym nie było żadnych podstaw do uznania, że w sprawie zachodzi współuczestnictwo materialne uprawniające do uiszczenia jednego wpisu od skargi, co oznacza, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 stycznia 2016 r. odpowiada prawu. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło