I SA/Wa 1799/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Jolanta Dargas (spr.) WSA Anna Wesołowska Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi A.Z., M. R., A.C., M.Z., E. P., M. G., W.G., N. V. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 59/14 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych; 2. zasądza od Prezydenta W. solidarnie na rzecz A.Z., M. R., A.C., M.Z., E. P., M. G., W.G., N. V. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A.Z., M. R., A.C., M.Z., E. P., M. G., W.G., N. V. skargą z dnia 9 marca 2015 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 59/14. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] uregulowaną w księdze hipotecznej [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że nakazany prawomocnym wyrokiem Sądu trzymiesięczny termin na wydanie decyzji upłynął w połowie stycznia 2015 r., jednakże do dnia wniesienia skargi decyzja odszkodowawcza nie została wydana. Jednocześnie poinformowali, że pismem z dnia 2 marca 2015 r. bezskutecznie wezwali Prezydenta W. do załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że pełnomocnik stron został poinformowany o tym, że z uwagi na analizę zgromadzonej dokumentacji, nie było możliwe wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie w terminie wyznaczonym przez Sąd oraz o przewidywanym terminie zakończenia sprawy do dnia 30 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 września 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 59/14 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] uregulowaną w księdze hipotecznej [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 18 lutego 2015 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość [...]. Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 22 września 2014 r., sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości tysiąca złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 202 § 2 powołanej ustawy.