II SAB/Sz 7/16

PostanowienieWSA w Szczecinie2016-02-02

Skład orzekający: Barbara Gebel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie przyznania nagrody za przyczynienie się do likwidacji choroby zakaźnej podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie przyznania nagrody, o której mowa w art. 49 ust. 9 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Ustawa ta nie przewiduje wydania decyzji administracyjnej w kwestii przyznania nagrody, a postępowanie w tej sprawie nie ma charakteru postępowania administracyjnego. W związku z tym, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania skarg na bezczynność w tym zakresie.
Stan faktyczny
Spółka A złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie nagrody za przyczynienie się do szybkiej likwidacji ogniska choroby zakaźnej. Spółka wskazała, że nagroda nie została przyznana mimo złożenia wniosku. Powiatowy Lekarz Weterynarii wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że nagroda jest przyznawana przez Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. i nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, a postępowanie w tej sprawie nie ma charakteru administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę i zwrócić skarżącej uiszczony wpis.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na bezczynność Lekarza Weterynarii w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie [...] złotych. Spółka A, zwana dalej "Spółką", złożyła skargę na bezczynność i przewlekłość Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku Spółki z dnia [...] r. o wystąpienie do Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. o przyznanie jej nagrody za przyczynienie się do szybkiej likwidacji ogniska choroby zakaźnej, stosownie do art. 49 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 ze zm.). Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznania nagrody. Spółka wskazała, że Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. choć wystąpił z takim wnioskiem do dnia wniesienia skargi nagroda nie została przyznana, a ma ona istotny wpływ na kondycję Spółki. Dodała, że wielokrotnie składała skargi i zażalenia na bezczynność jednak nie zostały one uwzględnione. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie, wyjaśniając, że wniosek o zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznania nagrody został skierowany do organu niewłaściwego bo w oparciu o art. 49 ust. 9 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt nagrodę przyznaje Wojewódzki Lekarz Weterynarii w S. Ponadto wskazał, że ww. ustawa nie przewiduje wydania decyzji administracyjnej w kwestii przyznania nagrody, o której mowa we wskazanym powyżej przepisie. Dodał także, że nagroda ma charakter uznaniowy, a postępowanie w sprawie jej przyznania nie ma charakteru postępowania administracyjnego. W sprawie tej skarżąca była informowana o istniejących wątpliwościach Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. odnośnie do nagrody, które należy wyjaśnić. Ponieważ Spółka wskazała wyłącznie, że w jej ocenie, dokumenty są wystarczające i zgodne z przepisami prawa i wątpliwości nie wyjaśniła, Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. ponownego wniosku o przyznanie nagrody nie złożył. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w ww. przepisie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postepowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając zatem na względzie powyższe zważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kognicji tutejszego sądu nie podlega m.in. przyznawanie nagród Podkreślić należy, że zgodnie z art. 49 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. z 2014 r. poz.1539 ze zm.): "Osobom, którym nie przysługuje odszkodowanie, a które przyczyniły się do szybkiej likwidacji choroby zakaźnej, wojewódzki lekarz weterynarii, na wniosek powiatowego lekarza weterynarii, może przyznać nagrodę ze środków budżetu państwa." Jest to jedyny przepis ustawy regulujący kwestię przyznawania nagród. Przepis ten nie określa zasad przyznawania tych nagród, ani szczegółowego trybu ich przyznawania, wskazuje jedynie organ właściwy do wystąpienia z wnioskiem oraz organ właściwy do przyznania nagrody, a tym samym rozpatrzenia wniosku. Zwrócić uwagę należy także na art. 3 ust. 1 ww. ustawy stwierdzający, że do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w formie decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Skoro art.49 ust. 9 ww. ustawy nie nakłada obowiązku wydania decyzji administracyjnej w kwestii nagrody, to oznacza to, że sprawa nagrody nie jest załatwiana w trybie postępowania administracyjnego, a tym samym sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania skarg na bezczynność i przewlekłość związaną z przyznawaniem nagród. Ponadto dodać należy, że wniosek o przyznanie nagrody wnosi z urzędu powiatowy lekarz weterynarii do wojewódzkiego lekarza weterynarii niezależnie od tego czy osoba zainteresowana wystąpiła wcześniej z jakimś wnioskiem. W związku z powyższym uznać należy, że czynność polegająca na nierozpoznaniu i niezałatwieniu w terminie wniosku strony o przyznanie nagrody nie jest objęta zakresem działania sądów administracyjnych w oparciu o art. 3 § 2 P.p.s.a. Skoro zatem zaskarżona czynność nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to należało, w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a, skargę odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło