II FZ 20/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Jagiełło, , , po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. L. i K. L. na zarządzenie przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2865/15 w sprawie ze skargi Z. L. i K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 25 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie. Jednym pismem z dnia 23 września 2015 r. Z. i K. L. wnieśli skargi na sześć decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 1 września 2015 r. o numerach [...]. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z treścią art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), zarządził rozdzielenie skarg dotyczących poszczególnych decyzji. Skarga podatników na decyzję w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. nr [...] zarejestrowana została pod sygn. akt III SA/Wa 2865/15. Wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie, pismem z dnia 17 listopada 2015 r., została przez skarżących określona na kwotę 211 zł. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 24 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2139 ze zm.) wezwał skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 3 grudnia 2015 r. skarżący wnieśli zażalenie na to zarządzenie wnioskując o połączenie wszystkich sześciu spraw, jako że dotyczą jednej istoty i przedmiotu sprawy. W ich ocenie, obowiązek uiszczenia wpisu w każdej sprawie, co łącznie wynosi kwotę 600 zł. jest krzywdzący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie, jako bezzasadne, podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w drodze rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zaskarżonym zarządzeniu trafnie wskazano na § 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Skoro w niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu, pismem z dnia 17 listopada 2015 r., została przez skarżących określona na kwotę 211 zł, to powyższy przepis znajduje zastosowanie, a zatem słusznie wezwano stronę skarżącą do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W związku z tym należy stwierdzić, że zażalenie nie jest zasadne, bowiem zarządzenie o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Wskazano w nim podstawę prawną, prawidłową wysokość należnego wpisu, jak również rygor na wypadek jego nieuiszczenia w siedmiodniowym terminie. Należy zauważyć, że skarżący w zażaleniu nie zawarli argumentacji podważającej zgodność z prawem kwestionowanego zarządzenia. Takiego argumentu nie stanowi podnoszona przez nich okoliczność, że wszystkie sprawy dotyczą jednej istoty i przedmiotu. W świetle przywołanych przepisów okoliczność ta nie zwalnia bowiem z obowiązku uiszczenia wpisu w każdej z tych spraw. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2, w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.