II OZ 389/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 1156/15 odrzucające sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 1156/15 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił sprzeciw skarżącej M. B. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 lutego 2016 r., którym zwolniono ją z wpisu od skargi oraz oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, odpis ww. postanowienia z dnia 2 lutego 2016 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości wniesienia sprzeciwu został doręczony skarżącej w dniu 9 lutego 2016 r. Pismem z dnia 16 lutego 2016 r. (nadanym w tej samej dacie u operatora InPost S.A.) skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia. Sprzeciw ten wpłynął do biura podawczego Sądu w dniu 19 lutego 2016 r. Jak podkreślił Sąd, stosownie do art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) jedynie oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 ze zm.) albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) − stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Operatorem wyznaczonym do dnia 1 stycznia 2016 r. z mocy prawa była Poczta Polska S.A. (art. 178 ust. 1 w zw. z art. 192 Prawa pocztowego), która jednakże nadal nim pozostaje w świetle ogłoszenia wyniku konkursu na operatora pocztowego wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016 – 2025. Jednocześnie Sąd wskazał, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15: "Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy - Prawo pocztowe nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie (...)". Wskazując na powyższe, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu był 16 luty 2016 r., gdy tymczasem skarżąca złożyła sprzeciw dopiero w dniu 19 lutego 2016 r. Oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska S.A., w tym przypadku Inpost S.A., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli w terminie tym pismo nie wpłynęło do adresata. Operator InPost nie jest na chwilę obecną operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Z przedstawionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. B., podnosząc że nie była informowana, iż nienależny korzystać z usług innych operatów niż Poczta Polska. Do zażalenia skarżąca załączyła kartę informacyjną ze szpitala oraz formularz PPF. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a. od postanowień referendarza sądowego m.in. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie zaś do art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd. W okolicznościach niniejszej sprawy, prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że sprzeciw skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 lutego 2016 r., doręczony jej osobiście wraz z pouczeniem o sposobie zaskarżenia w dniu 9 lutego 2016 r. został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 P.p.s.a. Jak słusznie przyjął Sąd pierwszej instancji, skarżąca nadała pismo nie w placówce pocztowej operatora publicznego, jakim jest Poczta Polska S.A., a w placówce InPost S.A. Zgodnie zaś z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15 (publ. M. Prawn. 2016/1/3-4): "oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". Ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotowy sprzeciw został nadesłany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 19 lutego 2016 r. i to ten moment należało uznać za datę wniesienia sprzeciwu, słusznie został on jako spóźniony odrzucony. Odnośnie z kolei argumentacji zażalenia o niewiedzy skarżącej, że nie należy korzystać z usług innych operatorów niż Poczta Polska S.A. i nie była o tym informowana przez Sąd, stwierdzić trzeba, iż może ona zostać ocenia jedynie w kontekście wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, a nie niniejszego zażalenia. Wymaga to jednak od skarżącej złożenia stosownego pisma. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.