II FZ 499/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Po 2315/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty za zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie. 1. Zaskarżonym postanowieniem z 21 czerwca 2016 r., I SA/Po 2315/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 października 2015 r. w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 21 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania skutecznie doręczono osobie upoważnionej do odbioru przesyłki 28 grudnia 2015 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 23 lutego 2016 r. sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 5 lutego 2016 r. oddalający wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 18 maja 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z 21 grudnia 2015 r. Odpis powyższego wezwania doręczono osobie upoważnionej do odbioru przesyłki w dniu 30 maja 2016 r. Termin do wykonania wezwania upłynął z 6 czerwca 2016 r., jednak do dnia wydania powyższego postanowienia wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucając skargę wskazał, że w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Dodał, że w rozpoznawanej sprawie w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skarga nie została opłacona. 2. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie i "nadanie sprawie biegu". Ponownie podniósł, że jego sytuacja finansowa oraz możliwości płatnicze uniemożliwiają poniesienie kosztów postępowania sądowadministracyjnego, w tym przede wszystkim uiszczenie wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela twierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w zakreślonym przez sąd terminie wobec czego sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę. Skarżący zaś w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi nie podał żadnych nowych okoliczności ani zarzutów pod adresem skarżonego postanowienia, poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że jego sytuacja finansowa jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie uiścić wpisu. Argumenty te nie mogły stanowić podstawy uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi wydanego na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., gdyż mogły mieć znaczenie jedynie dla rozstrzygnięcia w kwestii przyznania skarżącemu prawa pomocy, a ta nie stanowi przedmiotu aktualnie rozpoznawanego zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak sentencji