I SAB/Wa 798/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2016 r. sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku z dnia 15 stycznia 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] (obecnie [...]) ozn. nr hip. [...] - w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz B. S. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B. S. pismem z 22 października 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (obecnie ul. [...]), ozn. nr hip. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych, przedmiotowa nieruchomość, na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność gminy W., a następnie w 1950 r. stała się własnością Skarbu Państwa. Prezydium Rady Narodowej W. decyzją z [...] marca 1973 r. nr [...] pozostawiło bez rozpoznania wniosek byłych właścicieli gruntu o przyznanie odszkodowania za ww. nieruchomość. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy decyzją Ministerstwa Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z [...] sierpnia 1973 r. nr [...]. B. S. (następca prawny byłych właścicieli gruntu) wnioskiem z 15 stycznia 2015 r. wystąpiła do Urzędu W. o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w trybie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.). Pismem z 17 marca 2015 r. skarżąca wniosła do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie. Urząd W. pismami z 17 marca 2015 r. i 15 kwietnia 2015 r. zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Następnie decyzją z [...] maja 2015 r. nr [...] Prezydent W. umorzył postępowanie z wniosku B. S. z 15 stycznia 2015 r. wskazując, że sprawa odszkodowania za przedmiotową nieruchomość została już rozstrzygnięta decyzją z Prezydium Rady Narodowej W. [...] marca 1973 r. Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2015 r. nr [...], na skutek odwołania B. S., uchylił decyzję z [...] maja 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wskazując, że poprzednie rozstrzygnięcie w przedmiocie odszkodowania, pozostaje bez wpływu na rozpoznanie wniosku złożonego w trybie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jednocześnie postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. nr [...] Wojewoda [...] uznał za nieuzasadnione wniesione zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie. Akta administracyjne sprawy zwrócono do Urzędu W. w dniu 23 września 2015 r. Skarżąca pismami z 21 lipca 2015 r. i 9 października 2015 r. ponagliła organ do wydania decyzji w sprawie, natomiast pismem z 15 września 2015 r. wystąpiła do Wojewody [...] z kolejnym zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na bezczynność z 22 października 2015 r. skarżąca wskazała, że organ, mimo upływu terminów określonych w art. 35 § 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", nie rozpoznał jej wniosku z 15 stycznia 2015 r. i nie wydał decyzji, jak również nie zawiadomił stron o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i podał, że w dniu 1 grudnia 2015 r. wstąpił do Archiwum Państwowego W. o udzielenie informacji niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia, jak również poinformował pełnomocnika stron o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie jej zakończenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 K.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. od dnia 23 września 2015 r., kiedy to Wojewoda [...] zwrócił do organu akta administracyjne sprawy wraz z decyzją z [...] czerwca 2015 r. nr [...] uchylającą decyzję z [...] maja 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącej z 15 stycznia 2015 r., do dnia wyrokowania nie wydał kolejnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego wniosku. Organ nie zastosował się również do obowiązku wynikającego z przepisu art. 36 K.p.a., bowiem wystosował do stron tylko jedno pismo informujące o przewidywanym terminie zakończenia postępowania, a to na skutek wniesionej do Sądu skargi na bezczynność organu. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki, a zatem koniecznym było wydanie wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku skarżącej z 15 stycznia 2015 r. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Należy mieć bowiem na uwadze, że wniosek skarżącej o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość został już raz przez organ rozpoznany decyzją z [...] maja 2015 r. Decyzja ta została wprawdzie przez Wojewodę [...] następnie uchylona decyzją z [...] czerwca 2015 r., jednak akta administracyjne sprawy zwrócono do Urzędu W. dopiero w dniu 23 września 2015 r. Mając przy tym na uwadze specyfikę i skomplikowany charakter postępowania prowadzonego w przedmiocie odszkodowania w trybie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak również to, że organ pismem z 1 grudnia 2015 r. wystąpił do Dyrektora Archiwum Państwowego W. o udzielenie wyjaśnień niezbędnych do wydania decyzji, nie sposób zarzucić organowi, że jego bezczynność w sprawie ma charakter rażącego naruszenia prawa. Z powyższych przyczyn Sąd nie uwzględnił również wniosku skarżącej o wymierzenie organowi grzywny oraz przyznania na jej rzecz sumy pieniężnej w trybie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 tej ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.).