II GZ 711/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 97/16 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 97/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę kasacyjną T. Sp. z o.o. w W. od postanowienia tego Sądu z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem gry. Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik T. Sp. z o.o. w W. uiścił wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. W przypadku nie uzupełnienia wymienionego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia przewidziany został rygor odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzenie to zostało doręczone w dniu 1 kwietnia 2016 r. W odpowiedzi pełnomocnik nadesłał kolejny egzemplarz potwierdzenia przelewu kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej w tej sprawie, dokonanego 18 marca 2016 r. W wyznaczonym terminie nie zadośćuczyniono jednak obowiązkowi uzupełnienia brakującego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wobec tego Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) T. Sp. z o.o. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: 1. prawa procesowego w postaci przepisów art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 231 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 231 p.p.s.a., w drodze przyjęcia przez Sąd, iż wpis sądowy od ww. skargi uiszczony został w niewłaściwej wysokości, w sytuacji gdy, przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, zatem skarga kasacyjna podlegał wpisowi w wysokości 100 zł i w takiej została opłacona, ponadto naruszenie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – poprzez błędne ustalenie wpisu sądowego od skargi i przyjęcie, że należny jest wpis stosunkowy, chociaż przedmiotem zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia nie była należność pieniężna oraz w konsekwencji naruszenie § 2 ust. 6 w zw. z § 3 rozporządzenia – poprzez jego niezastosowanie i niepotraktowanie wymaganego wpisu jako wpisu stałego. ww. naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowały bezzasadnym odrzuceniem skargi. 2. prawa procesowego w postaci przepisów art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a poprzez odrzucenie środka zaskarżenia, wskazując na niewykonanie wezwania do dokonania czynności tj. uzupełnienia brakującej części opłaty sądowej, do wykonania której Sąd w sposób jasny i precyzyjny nie wezwał, co także miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do bezzasadnego odrzucenia prawidłowo złożonej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie jego zarzuty są zasadne. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z tym co do zasady przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zaś w sytuacji nieuiszczenia wpisu obowiązkiem sądu - zgodnie z treścią § 3 art. 220 p.p.s.a. - jest odrzucenie skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W niniejszej sprawie wpis sądowy od wniesionej skargi kasacyjnej wynosił 200 zł. - zgodnie z treścią § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Z akt sprawy wynika, że strona bez wezwania uiściła wpis jedynie w wysokości 100 zł. W związku z tym zarządzeniem z dnia 25 marca 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał ją do "(...) uiszczenia brakującego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (...) w kwocie 100 zł." Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego treść zarządzenia z dnia 25 marca 2016 r. została sformułowana w sposób budzący wątpliwości. Z brzmienia tego wezwania nie wynika w sposób jednoznaczny i oczywisty, czy skarżący został wezwany do uiszczenia brakującej kwoty 100 zł tytułem uzupełnienia wpisu od skargi, czy też do opłacenia wpisu od skargi w ogóle. Istnienie powyższych wątpliwości potwierdza treść zażalenia, dowód uiszczenia opłaty od skargi oraz pismo skarżącego z dnia 8 kwietnia 2016 r. W piśmie tym skarżący informuje, że na wezwanie Sądu przedstawia dokument potwierdzający uiszczenie wpisu. O niejasnym sformułowaniu zarządzenia z dnia 25 marca 2016 r. świadczy dodatkowo brak wskazania w nim w jakiej wysokości całkowitej został ustalony wpis od skargi kasacyjnej. Wskazanie w zarządzeniu jedynie podstawy prawnej wysokości wpisu, bez jednoznacznego wskazania całej jego wysokości nie stanowi, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowego wezwania do uzupełnienia wpisu. Nie budzi też wątpliwości, że zawarte w zarządzeniu wezwanie musi być wyraźne, jasne i jednoznacznie sformułowane. Treść zarządzenia powinna być tak doprecyzowana, aby strona nie miała najmniejszych wątpliwości co do zakresu wezwania. Takiego wymogu nie spełnia jednak zarządzenie wystosowane do strony. Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji powinien ponownie prawidłowo wezwać stronę do uzupełnienia brakującej kwoty wpisu od skargi kasacyjnej. Natomiast bezpodstawny jest zarzut zawarty w pkt 1 zażalenia. Wysokość należnego wpisu od skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie wynosi zgodnie z § 3 cyt. rozporządzenia połowę wpisu od skargi. Skoro należny wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie wynosił, zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia, 400 zł, to połowa wpisu od skargi kasacyjnej wynosi 200 zł. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., nie zawiera przepisów, które stanowiłyby, że wysokość wpisu od skargi kasacyjnej jest uzależniona od tego jakim wynikiem zakończy się postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym i jakie będą motywy rozstrzygnięcia. W przypadku zatem rozstrzygnięcia procesowego, sprawa dotycząca należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, nie przekształca się w sprawę, o której mowa w § 2 ust. 6 cyt. rozporządzenia, a zatem w sprawę dotyczącą skarg niewymienionych w ust. 1 – 5 tego rozporządzenia. Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, stosownie do art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.